مثل اون بچه‌ ایم که زدنش وحید شکری

مثل اون بچه‌ایم که زدنش
مگه غیر گریه کاری بلده
همه پس زدن منو ولی خوشم
که منو ام‌البنین پس نزده
آهای آدما اینو بشنوید من همونیم
که خوردم زمین هوامو کسی نداشت به جز ام البنین
مثل سیر و سرکه جوشیده تا دلم
هر دفعه خواستم گذاشت برم
هم توی سال منو برد حرم هم اربعین
تو رو دستای اباالفضل کم نشه بی بی
کاری کن جز در خونه ات قد خم من خم نشه بی بی
ای مادر ابالفضل دست منم بگیر
نبودی تو کربلا ام البنین
چه جوری عباس تو زدن زمین
نبودی کنار نهر علقمه پسرت شرمنده شد پیش همه
نبودی ببینی بال و پر شده مشکی و که درد سر شده
سری که شق القمر شده پیش همه
روی زانوهاش حسین تا رسید بهش
سرشو گرفت به دامنش سر خودشم آخرش اون رو زمین
خوب شد نبودی بی بی ته گودال ندیدی
خوب شد که سرنوشت زرو خلخالو ندیدی
ای مادر اباالفضل دست منم بگیر

مثل اون بچه‌ ایم که زدنش وحید شکری