لشکر لشکر روبه فرارن حسین ستوده

لشکر لشکر رو به فرارن
رعد و برقه تو دل میدون
داره حیدر می رسه از راه
جا میزنن پهلووناشون

میرسه
با تیغ ذوالفقار
پیروزه کاروزار
از ضربه ی علی
لا یمکن الفرار

طوفانه حیدر شیر غرانه حیدر
ملک الموتِ تحت فرمانه حیدر
بین صد لشکر مونده مردانه حیدر

بند دوم:

یکه تازه عرصه ی پیکار
بین یل ها بی شک علیِ
اون‌ که بوده زیره قدم هاش
صدها لشکر کوچک‌ علیِ

میزنه
یه دلاور میره
خود و سپر میره
تا می کنه غضب
از همه سر میره

می تازه حیدر سرنوشت سازه حیدر
گرد و خاکی باز کرده اعجازه حیدر
خالیه میدون چون سرافرازه حیدر

بند سوم:

یک ضربه زد حیدر و فوراً
از پا افتاد مرحب گمراه
وقتی پشتت گرمه به زهرا
خیبر میشه مثل پَرِ کاه

رو زمین
همه ی لشکر و
قله ی پیکر و
میکَنه با یه دست
قلعه ی خیبر و

بی حد و مرزه زورِ بازوی حیدر
کی تموم میشه تابِ زانوی حیدر
عالمی داره تیغِ ابروی حیدر

لشکر لشکر روبه فرارن حسین ستوده