کربلا توی دار دنیا خونه ی بهشتی منه

خونه ای که چراغش با نور اباعبدالله روشنه

خونه ی پدری مون نجفه خونه ی مادری کرببلا

مادرت فاطمه واسطه مه تا منو هم ببری کرببلا

عشق و تقدیرم بی تو می میرم

به خدا قرض کنم کربلا میرم

دامن لطف تو رو می گیرم

به خدا قرض کنم کربلا میرم

ای نبضم ای ضربانم حسین جانم

زندگی با غمت شیرینه بایدم تو روضه بگذره

روضه ی تو برا من از نون شبم آقا واجب تره

نوکری ارث اجداد منه باقیات صالحات همه شون

این شبا مهمون حرمن ؛ کربلا میشه برات همه شون

گفتن اجدادم نره از یادم

برسه نوکری دست اولادم

با تو آبادم با همین شادم

برسه نوکری دست اولادم

ای نبضم ای ضربانم حسین جانم

صبح محشر خودت می بینی همه دنبال یک هیئتن

اهل اشک و اهالی روضه ت به والله اهل جنتن

من بهشتو تصور می کنم هر درخت یه نخ از پیرهنته

پس بهشت منه پیرهنی که مادرت دوخت و حالا تنته

ای تب شورم با تو محشورم

تو سلیمانی و من همون مورم

گوشه ی گورم حب تو نورم

تو سلیمانی و من همون مورم

ای نبضم ای ضربانم حسین جانم

خونه بهشتی منه محمد اسداللهی