جگر گوشه مادر سیدرضا تحویلدار

همه ی عُمر جگر گوشه ی مادر بوده
آنکه گهواره اش آغوش پیمبر بوده

بی سپاهی که خودش یک تنه لشکر بوده
منصبش نیز علمداریِ حیدر بوده

بی گمان تیغ حسن دست عجل را خوانده
یک تنه فاتحه ی جنگِ جمل را خوانده

اسد اللهِ علی عازمِ میدان می شد
خیبر انگار که تکرار شدُ طوفان شد

دشمن از نعره ی یا حیدر او حیران شد
کفر با سر به زمین خورد جمل ویران شد

حسن از معرکه با نعره ی یا زهرا رفت
پرچمِ فاطمه با دستِ حسن بالا رفت

چاره ساز همه ی عالم و آدم میشد
سفره ی بخشش او فراهم میشد

خندهایش به دل فاطمه مرحم میشد
و اباالفضل به پای قدمش خم میشد

هر نفس ذکر حسن جان به لبِ عباس است
حسن استادِ حیا و ادب عباس است

چاره ی هر دل بیچاره فقط “یا حسن” است
ای به قربان کریمی که غریبِ وطن است

پسرش نیز فداییِ شه بی کفن است
محض شادی دلش بر لب من این سخن است

“قاسم بن الحسن” از عهد قدیم عشق من است
این کریم اِبن کریم اِبن کریم عشق من است

جگر گوشه مادر سیدرضا تحویلدار