این حسن کیست محمدحسین پویانفر

شاعری دربه درم اهل غزل آبادم

"فاش میگویم و از گفته ی خود دل شادم"

"بنده ی عشقم و از هر دو جهان آزادم"

"چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم"

"نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست"

این حسن کیست؟ حسین بن علی عاشق اوست

باید امشب قلمی محکم و نافذ آورد

غزلی جای تمامی عرایض آورد

در جوابیه ی هر مبغض مغرض آورد

مدحتی با کمک حضرت حافظ آورد

"شاه شمشاد قدان خسرو شیرین دهنان

که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان "

این حسن کیست محمدحسین پویانفر

در حسنیه ی دل قصد تعبد دارم

با نسیم سحری میل تهجد دارم

من که همواره به مرثیه تقیّد دارم

حال در مدحیه ام جشن تولّد دارم

امشب از شور و شعف قافیه هم می رقصد

با همین ذکر حسن جان، قلمم می رقصد

آمد آن یار که شیرینی عالم با اوست

همه ی حیثیت عالم و آدم با اوست

آن طبیبی که فقط شیشه ی مرهم با اوست

"چشم میگون لب خندان دل خرم با اوست"

حضرت شاه معظم متولّد گردید

آمد و جود و کرم هم متولّد گردید

این حسن کیست محمدحسین پویانفر