دلا بسوز محمد سهرابی

دلا بسوز بر آن زن زنی تمام عفاف
که در میانه زنجیر بود و مضطر بود
گشود لب که مزن خیزران به کام حسین
که بوسه‌گاه رسول و بتول و حیدر بود
ناله ها تا به ثریا می رفت
خیزران بود که بالا می رفت
خیزرانی که بر آن لب میزد
نیشتر بر دل زینب میزد
فرموده باشد حسین جان ز دست بسته ملولم
که بین بزم یزید سری که قسمت من بود را رباب گرفت
همچین که مجلس به هم ریخت خودش را از میانه اسرا جدا کرد
به سمت تشت طلا دوید سر اباعبدالله به سینه چسبانید

دلا بسوز محمد سهرابی