چو دست تیغ ز حلقوم آن جناب گرفت محمد سهرابی

چو دست تیغ ز حلقوم آن جناب گرفت

ستاره مرد و مه افتاد و آفتاب گرفت

به غیر قامت زینب که از بلا خم بود

پس از حسین چه کس سایه بر رباب گرفت

عزیز فاطمه گودال را مشرف کرد

سنان عنان به کف و خولیش رکاب گرفت

نه از فرات نسیمی وزید بر رخ او

نه چتری از خنکا بر سرش سحاب گرفت

نه اکبرش به سر و نی ببر علی اصغر

غم علی ز دل آن جناب تاب گرفت

یکی ز پشت عقاب و یکی ز آغوشش

فلک صغیر و کبیرش چه با شتاب گرفت

اما زبان حال غریبی است حال عمه ما

که نور از قمر و سیر از شهاب گرفت

ز دسته بسته ملولم که بین بزم یزید

سری که قسمت من بود را رباب گرفت

چو دست تیغ ز حلقوم آن جناب گرفت محمد سهرابی