ادب حسین عینی فرد

از زینب پرسیدم احوالو

جریان اخیامو گودالو

عباسم یادم رفت

تا که خوند روضه آن جسم پامالو

من که ندیدم ولی شنیدم

موی حسینو خیلی کشیدن

جلوی چشم مادر سادات

با لب تشنه سرو بریدند

غریب و تنها کشتند

دادن یه فتوا کشتن

دلم از این میسوزه

شاهو گداها کشتن

ریختن تو قتلگاه

یکیشون می گفت که پیرهنش مال منه

یکیشون می گفت انگشترش مال منه

یکیشون می گفت که اون سرش مال منه

معامله رواج شد تن حسین حراج شد

حسین وای

ادب حسین عینی فرد