شاهزاده علی اکبر استرک

آخ بمیریم یعنی میشه یه روزی ام تو روضه ات ما رو یاد کنن یا اباعبدالله پسرم پسرم... اگه من شب هشتم محرم ندیدم یه دونه یا علی اکبر هم جای من بگین

نجف اشرف فرمود دستور میدادن چهل پنجاه روز قبل محرم هر جایی نرید این پاهاتون سبک بشه بتونید برید روضه پاشو کنترل میکردند تا بتو نند برن روضه چهل پنجاه روز مراقب چشم هاشون بودند برای محرم وصفر بتونند روضه گوش کنند گریه کنند به نامحرم که هیچ وایساده این خونه رو چی ساختن نمای رومیه خب به چه کار من میاد بدرد شب اول قبر من میخوره چهل پنجاه روز مراقب گوششون بودند از موسیقی دروغ غیبت فحش برا روضه گوش کنن قرآنی عاشورایی روضه ایی چهل پنجاه روز مراقب دستشون بودنند با تارک الصلوه هم دست نمیدادن چیزی نمیگفتن تو نماز نمیخونی برا بتونه سینه بزنه باهاش کفش جفت کنه برا اهل بیت استکانی بشوره این دست سنگین شد عزیزم بالا نمیاد تباکی کنه همینجور سرش میندازه پایین به فامیلتون بگین محرم وصفر مهمونی نداریم مجالس اهل بیت خلوت نشه... محرم و صفر روضه امام حسین کار خونه آدم سازی کار خونه گناه سوزی استاد اخلاق هر کی میخواست بشه وارد محرم و صفر میشدن ضرورت های ورود به محرم استاد بندانی

یابن یاسین یابن طاها و تصدق جان زهرا شهریارم بی قرارم غیر تو من کیو دارم السلام و حین تقوم السلام ای کهف امون نماز شب که می‌خونی منو دعا کن آقا جون کسی به فکر تو نیست بگو کجایی بگو کجایی گره به کارم افتاد فقط تو تنها گره گشایی من از تمام دنیا بریدم آقا به تو رسیدم گذشته عمرم اما تو را ندیدم تو را ندیدم آه و فریاد داد و بیداد بین مردم رفتی از یاد دل شکستم با گناهام از تو دورم غرق آهم السلام ای مرد غریب السلام ای خیمه نشین خیمه در صحرا زده ای حجت حق روی زمین همیشه بوده ای در زمان روضه مکان روضه تورا نمیشناسم اگر چه دیدم میان روضه من از تمام دنیا بریدم آقا به تو رسیدم گذشته عمرم اما تو را ندیدم تو را ندیدم نماهنگ بگو کجایی حسین ستوده

آرزو دارم یه شب روضه بگیرم حرم آرزو دارم شب جمعه بمیرم حرم شاید امشب آخرین باره که میگم حسین شاید این بار آخرین باره که میرم حرم آخرین باره آخرین قرارمون صحن علمداره خوب می‌خوام نگات کنم، گریه ا‌‌م نمیزاره آخرین باره آخرین روضه صبح شنبه سفره ی ام البنین روضه چی میمونه واسه من غیر همین روضه آخرین روضه ای حسین جانم حسین جانم حسین جانم... آخرش میرم حرم آره دلم روشنه با خیال کربلا هر شب دلم می‌زنه دست‌ خالی، چشم تَر، قلب شکسته، همه کوله‌ بار کربلایه این روزای منه کربلا باشم هر دفعه رفتم حرم گفتم خاطرخواشم یه صفای دیگه داره اربعیناشم کربلا باشم زائرش میشم من نمک‌گیر همون چای عراقیشم دم مردنم میاد امام حسین پیشم زائرش میشم نماهنگ شب آرزوها حسین ستوده

به تو دل ندهم به که دل بدهم که فقط تو مرا لیلایی ای تو ماه و صنماز تو دل نکنم بس که در نظرم زیبایی ای آرام جانم ای روح و ریحانم ای شور شیرینم ای حال رویایی ای اوج شیدایی ای حس دیرینم ای عشق من ای با من آشنا آخر میکشد داغ تو مرا ای تمام گریه هایم به غم تو مبتلایم مهرت را به دل دارد این گدا همچون جان خود میدانم تو را تو نگو که بی وفایم درِ خانه ات گدایم ای جانم حسین ای جانم حسین به تو رو نزنم به که رو بزنم که تو حال مرا میدانی ای امید منو همه باور من تو به درد دلم درمانی بی تو بی سامانم بی تاب و حیرانم در اوج ویرانی هستم غرق خواهش محتاج آرامش با چشم بارانی اشکم را ببین دستم را بگیر خسته ام از این دنیای حقیر نظری بکن به آهم که خراب و رو سیاهم آمادش بکن این ویرانه را از یادت مبر این دیوانه را که بجز تو کس نخواهم تو مرا بده پناهم ای جانم حسین ای جانم حسین به تو دل ندهم به که دل بدهم که فقط تو مرا لیلایی ای تو ماه و صنماز تو دل نکنم بس که در نظرم زیبایی ای آرام جانم ای روح و ریحانم ای شور شیرینم ای حال رویایی ای اوج شیدایی ای حس دیرینم ای عشق من ای با من آشنا آخر میکشد داغ تو مرا ای تمام گریه هایم به غم تو مبتلایم مهرت را به دل دارد این گدا همچون جان خود میدانم تو را تو نگو که بی وفایم درِ خانه ات گدایم ای جانم حسین ای جانم حسین به تو رو نزنم به که رو بزنم که تو حال مرا میدانی ای امید منو همه باور من تو به درد دلم درمانی بی تو بی سامانم بی تاب و حیرانم در اوج ویرانی هستم غرق خواهش محتاج آرامش با چشم بارانی اشکم را ببین دستم را بگیر خسته ام از این دنیای حقیر نظری بکن به آهم که خراب و رو سیاهم آمادش بکن این ویرانه را از یادت مبر این دیوانه را که بجز تو کس نخواهم تو مرا بده پناهم ای جانم حسین ای جانم حسین به حرم نروم به کجا بروم تو بگو چه کنم دلتنگم ز فراق تو خسته و بی نفسم بس که با غم دل میجنگم آه از این بی تابی از عمری بی خوابی این بوده تقدیرم آه از درد حسرت آخر بین غربت دور از تو میمیرم دلتنگ تو ام دلتنگ حرم باران را ببین در چشم ترم بطلب مرا نگارم که ز غصه بی قرارم کی بینم دمی شش گوش تو را خواهم لحظه ای آغوش تو را بنگر به حال زارم همه شب در انتظارم نماهنگ به تو دل ندهم حسین ستوده 

چند سالته تو چند سالته الهی بمیرم بچه‌ها امشب از حیدر خمسه روضه نخواید من می‌خوام برای اینا روضه بخونم حاج محمد نوروزی میگه پسر از هفت سالگی تا ده الی دوازه سالگی یه غروری می‌گیرتش انگار مرد خونه شده مثلاً مادرش می‌خواد بره یه جا میگه منم باهات میام بچه‌ها این خانومی که دارم روضه‌شو می‌خونم یه پسر هشت ساله باهاش بود قرار بود مرد مادرش باشه دست مادرشو گرفته بود انقده بگم وقتی می‌رفت دستش تو دست مادر بود اما وقتی برمی‌گردن این آقا دست مادرشو گرفته بود راهو گم کرده بود غرور کودکی حیدر خمسه

نفس نداره ولی با حالی که زار و نزار نمی‌تونه علی رو تنها بزاره بابا نفس نداره همه با هم زدن خونه زندگیتونو خیلی به هم زدن ولی باز بهم میگفتن تو رو کم زدن. زیر در بودی  روی در قدم زدن ای مدینه یاس و کی بایه تبر می‌چینه آخر عشق علی همینه آخر عشق علی نفس نداره حسین ستوده

بابا مریض میشه مادر غصه می‌خوره خواهر مریض میشه مادر غصه می‌خوره اما تو خونه مادر که دست به دیوار می‌گیره همه خونه مریض می‌شه دنیا می‌خوای نباشه اگه مادرت دیگه نتونه حرف بزنه خدا نکنه مادرت دست به دیوار بگیره همه عالم رو سرت خراب می‌شه تو عالم همه چی پیدا میشه اما مادر که بره دیگه پیدا نمیشه رفیق من راست میگم قدیمیا می‌دونن بزرگترا حرف منو تایید می‌کنن هرچی نگاه می‌کنم همه جلسه جوون تو مادر داری دورش بگردی امیدوارم به این زودی‌های زود دنبال تابوت مادرت نروی مادر داری خیلی نوکری شو کن تو این عالم همه چی پیدا میشه رفیق اما مادر پیدا نمی‌ شه اما مادر پیدا نمی‌ شه سیدرضا تحویلدار

دیگه مادر ما نتونست بلند شه می‌خوام یه بیت بخونم همه باید داد بزنن یه موقع هست من میگم یه موقع است علی میگه یه موقع از خود دشمن میگه تو نامه نوشته فلانی دلم داشت برا زهرا می‌سوخت یه جوری لگد می‌زدم من که مسمار تنش رو به هم دوخت نه یکی نه دوتا نه ده تا چهل تایی زهرا رو کشتن تا روش درب نیم سوخته افتاد همه روی در پا گذاشتن گفت معاویه وقتی در شعله‌ور شد صدا زهرا رو می‌شنیدم تا گفت من دختر پیغمبرم دلم به رحم اومد اما یاد بغض علی افتادم کسی منو نگاه نکنه تو کوچه خیلیا نگاه می‌کردن ناموس علی زیر دست و پا چه کردن یاد بغض علی افتادم خاک تو دهنم چنان لگد به در زدم دیگه مادر ما نتونست بلند شه سیدرضا تحویلدار

امام صادق می‌فرماید روضه مادر ما رو بلند بلند گریه کنید رفقا بارها شده با موتور با ماشین از یه جایی رد میشی یه حجله می‌بینی برا جوون گذاشتن اصلا نمیشناسیش ناخودآگاه تو دهنت میاد آخی جوون بود یه نفر برات تسلیت نیومد که هیچ یه نفرم نگفت آخی جوون بود روضه مادر ما رو بلند بلند گریه کنید حسین ستوده

بسم الله میگی، نقطه‌ی باء علیه آهنگ بهشت نغمه‌ی یا علیه راه زندگی از علی تا علیه ذکر شور انگیزم علی علی یا علیه هرچی بالا بری، باز حق بالاتره این تقدیر خداست همه‌اش حق با حیدره جانانه علی، جاودانه علی اشرف مخلوق و شیعیانه علی می‌گرده جبرئیل بر مدار علی میگه لاسَیف اِلا ذوالفقاره علی بسم الله میگی حسین ستوده

ای مادرتر از همه مادرها یا زهرا داری ریشه تو همه باورها یا زهرا ابتر یعنی اونی که نوری تو نسلش نیست تو نسلت پر از علی اکبرها یا زهرا سایت مستدام ای والا مقام هرجا پرچم میبینم میگم بانو السلام یا ام الحسن یا ام الحسین قوربون نسلت شم که داره یازده تا امام همه جا سایه ی سر ما فاطمه که بهشتی میشیم همه با فاطمه به مقامش همینو بگم سینه زن همه میگن علی علی میگه یا فاطمه امنا زهرا امنا زهرا ای بالاتر از همه بالاها یا زهرا وصله چادر تو به دریاها یا زهرا گمنام یعنی اونکه رو لبها اسمش نیست تو اسمت روی لب دنیاها یا زهرا محبوبه ترین بانوی زمین بعد از تو مادر میگم تنها به ام البنین ای یاس علی احساس علی از من میپرسن کیه زهرا میگم کل دین ضربان حسین همه جا فاطمه میرسونه منو به خدا فاطمه تو مقامش همینو بگم سینه زن همه میگن حسین  حسین میگه یا فاطمه ای مادرتر از همه مادرها یا زهرا حسین ستوده  

چه بهشته کربلا روی قلب من خدا خودش نوشته کربلا چه بهشته کربلا گِلمو رقیه با گلت سرشته کربلا پره رازه کربلا چه بلنده پرچمت، در اهتزازه کربلا پره رازه کربلا که بهشت یعنی دو رکعته نمازِ کربلا ذکر هر دم، کربلا ثابت کردم، کربلا من هرجایی، گم بشم برمی‌گردم، کربلا شیرین‌تر از بغل مادر بغل حسین بره بالاتر علم حسین چه بهشته کربلا حسین ستوده

همیشه خوبه کربلا سلام رو به کربلا چاره سازه در خونه‌ی عشقه که همیشه بازه شاید بگن حسین کیه اصلا حسین حسین چیه فقط میگم بگیره نفسم اگه غلط میگم هر کس که زنده‌اس بی حسین الهی الهی، به این عاشقی دچار شه که با نیم نگاهی (ینجوری بی‌قرار شه)۲ همه دارِ علم تو، صحنِ علم تو توی نا امنی دنیا، امنه حرم تو آقام آقام آقام آقام... **** فراقت هم مقدسه بهشت من مشخصه حرم آقا روی شونه‌ی تو باشه سرم آقا بلند بلند صدات کنم برم عقب نگات کنم ولی بازم خودم رو توی آغوش تو بندازم دنیا خرابه‌است بی حسین چی‌داره، چی‌داره، اونی که حسین نداره دلش که بگیره (تا کجا دَووم میاره)۲ رو به راهه با تو حالم، آبروی عالم حَرمت خواب و خیالم، آبروی عالم **** دل من، گرفته کاش یکم بارون بباره که بارون، فقط اسم تورو یادم میاره حسین جان، چقدر اسم قشنگت گریه داره... تو قلبم، نمی‌تونه کسی جات‌و بگیره دلِ من، بجز عشق تورو نمی‌پذیره یه عاشق، امام حسینش‌و یادش نمیره همیشه خوبه کربلا حسین ستوده

دلمو از همه کندم که به زلف تو ببندم نا امید از همه هستم که توی دست توئه دستم گفتن نرو کربلا گفتن بسه یا حسین من که رفتمو خیرشو دیدم گفتن خودتو نزن گفتن بسه دیگه آه اما من ازت دل نبریدم ته آرامشو همه ی دلخوشیم اینه که تو زندگیمو شیرین میکنی به چه قیمت آخه تو رو بفروشمت تو که داری زندگیمو تأمین میکنی آقام آقام آقام دلمو از همه کندم حسین ستوده

روحی، قلبی و نفسی به فدای اباعبدالله پیدا می‌شه تو قلبم ردّ پای اباعبدالله ما را می‌برند بهشت، کربلای اباعبدالله حسین اباعبدالله، حسین اباعبدالله به فدای اباعبدالله حسین ستوده

به خواستگاری فاطمه پیغمبر فرمودند علی جان از مال دنیا چی داری مثلاً مهر فاطمه رو چی می‌خوای قرار بدی از دارایی دنیا چی داری جبرئیل نازل شد گفت یا رسول الله خدا میگه طرف علی منم هرچی هم بخواید از خزانه خودم مهر حضرت صدیقه علیها سلام می‌کنم به امام صادق گفتن خدا چی مهر مادر شما نمود حضرت فرمودند حضرت فرمود خدا دنیا رو مهر صدیقه طاهره سلام الله علیها قرار داد حالا بشین با این نکاتی که خدمتتون گفتم یه تأمل ذهنی داشته باش در منزلت و حقیقت فاطمه زهرا علیها سلام ببین چی می‌فهمی از دختر پیغمبر و چی میتونی در باورت تجسم کنی از زهرای مرضیه سلام الله علیها نشان الهی در دل فاطمه سید علی علوی

کی مثه تو داره این همه نوکر عشقِ تو جاذبه داره زیاد دعوت مادرت حضرت زهراست هر کسی که توی روضه میاد هر چقدم بد باشه یه آدم می‌خوره با تو ورق مثل همون لاتی که به عشقت لب نزده به عرق عشقت آقا داره عجب اثری جوری که واسه ی نوکری علی گندابی رَم می‌خری مِهرت خیلی بنده نوازه آقا می‌شینی با فقیر و گدا همه عاشقتن به خدا ابی عبدالله ثارالله ... عمریه ساکن هیئت و روضم خونه ی نوکره بزم غمت بهترین نقطه ی امن جهانه واللّهه زیر پَر علمت وقتی که عبد و نوکرت هستم این همه باورمه اینکه یه عمره دست اباالفضل سایه ی رو سرمه خوشبخت یعنی من که پُر از غمتم عمریه زیر پرچمتم آقا نذر محرمتم با تو آقا دنیا به کام منه این سیاهی برام کفنه شهر کرب و بلات وطنه ابی عبدالله ثارالله ... کی مثل تو داره این همه نوکر جواد مقدم

عاقبت بخیری یعنی عاقبت به کربلا شم سرنوشتمو نگاه کن نمیتونم ازت جدا شم جنازه ام میگه یا حسین حتی وقتی مرده باشم سرنوشتمو نگاه کن نمیتونم ازت جدا شم دنیا اگه تاریکه دنیا اگه آشوبه من زیر همین پرچم حالم با حسین خوبه گریه میکنم زیاد تا به چشم تو بیاد روزگارو بگذرون خدایا جوری که حسین بخواهد حسین وای ... عاقبت بخیری جواد مقدم

دنیامی آره همونی که میخوامی همیشه دوای دردامی حسین نفس دنیا رو باید شکست و رفت تو آتیش عشق با چشمای بسته رفت مزه کربلا به اربعینشه حرمو باید با پاهای خسته رفت بارونم کن یه گوشه دنج حرم مهمونم کن بین دو تا حرم تو سرگردونم کن بارونم کن حسین وای ... دنیامی جواد مقدم

با قلبی عاشق به تو دلبر میگم حرفامو با تو با چشم تر میگم داده اجازه پسرت ثارالله اینکه یه عمره به تو مادر میگم واسه‌ی بچه مِهر مادر خوبه وقتی تو باشی سایه‌ی سر خوبه عاقبت دعای تو سعادته یعنی بهم میگن یه نوکر خوبه اگه عمری تو روضم اگه ابر بهارم من این اشکای چشمامو از لطف تو دارم مدد مادر مادر... با قلبی عاشق بال و پر می‌گیرم پر می‌زنم تا آسمونت میرم می‌رسه روزی که میام و مادر تو حرم تو جون میدم می‌میرم می‌رسه روزی که تو گنبد داری صحن و سرا شبیه مشهد داری میام و میگم توی صحنت مادر خدا رو شکر که دیگه مرقد داری میگم اینجا بهشتِ تو اُمُّ الحسنینه تا قبر حسنت هم یه بین الحرمینه مدد مادر مادر... با قلبی عاشق از تو حاجت می‌خوام واسه دعاهام یه اجابت می‌خوام قربون دستت بزن امضا مادر که فقط از تو یه زیارت می‌خوام یه کربلا بده که حاجت‌مندم از هرچی غیر کربلا دل کندم دخیلِ چادرت دلم رو مادر به نیت یه کربلا می‌بندم الهی یه شب جمعه که مستِ نگارم کنار تو سرم رو رو شیش گوشه بذارم مدد مادر مادر... با قلبی عاشق جواد مقدم

بی تاب کربلام، رسوای عالمم مجنون عشقم و شیدای این غمم بارونِ چشم من می‌باره از فراق آقا نگاهی کن بر چشمای ترم حرم دلِ تنگم بی تو خرابه حرم آرزوم حتی توی خوابه آقا زندگی بی حرم عذابه شیدای شب‌های کربلا آقا جون کاری کن تا بیام وعده‌ی ما ظهر اربعین حتماً زائر خونِ خُدام جانم جانم جانم حسین ... بی تاب کربلام جواد م قدم

همه ما دیدیم ضرب و شتم دعوا حالا اصلاً یه زن یهو آسیب ببینه و یک غلاف که دست چهل نفر چرخید میگن همچین میزد با بغض تو بازوی زهرا سه ماه گذشته وصیت کرده بود منو از زیر پیراهن بشور اسما میگه آب می‌ریختم علی بدنو می‌شست یهو دیدم وسط غسل دست از غسل کشید یه جوری هوار زد از اسما میگه اومدم بالا سرش آقا شما به بچه‌ها گفتی گریه نکنن خودت داری هوار می‌زنی الان اهل مدینه با خبر میشن گفت اسما همه رو دیده بودم اما دستم از بازوش رد نمی‌شه کبودیو ورم بازو نخوابیده یه ناله یا زهرا این بغض گلوت خالی شه یا زهرا زخم بازو حیدر خمسه

ای ز صحبای حسینی سرمست دستگیرِ همه عالم، بی‌دست تو به ایثار و ادب مصداقی مایه‌ی آبروی عشّاقی ای ز صحبای حسینی سر مست حسین سیب سرخی

آفریده شدم برای علی تا بیفتم به دست و پای علی صد هزار آفتاب میریزد باتکان خوردن عبای علی بچه‌های بزرگ و کوچکمان همه قربان بچه‌های علی آفریده شدم برای علی حسین سیب سرخی