طبیب دل بیمار محمدحسین پویانفر

کودکان در حرم افروخته اند چشم امید و به من دوخته اند

بسکه گفتند عمو تشنه لبیم به خدا قلب مرا سوخته اند

تو طبیب دل بیمار منی سید و سرور و سالار منی ابوفاضل مدد

تن من شعله ور از اتش عشق تو شفای تن تب دار منی ابوفاضل مدد

****

ای به خون خفته کنون در بر من داده پیغام به تو دختر من

گر نشد آب میسر گردد گو عمو خود به حرم برگردد

تو طبیب دل بیمار منی سید و سرور و سالار منی ابوفاضل مدد

تن من شعله ور از اتش عشق تو شفای تن تب دار منی ابوفاضل مدد

****

حال و من چون به حرم برگردم با همان طفل برابر گردم

گر بپرسد چه بگویم به جواب چون ببیند نه عمو نه هست نه آب

تو طبیب دل بیمار منی سید و سرور و سالار منی ابوفاضل مدد

تن من شعله ور از اتش عشق تو شفای تن تب دار منی ابوفاضل مدد

****

گر نخیزی تو ز جا کار حسین سخت تر است

من به فکر حرمم آبرویم در خطر است

نیزه زار آمده ام یا تو پر از نیزه شدی

ابوفاضل مدد

بد و امیدم مرا یاری کنی سال و ها بهرم علمداری کنی

ای دریغا شد امیدم نا امید بی بردر گشتم و پشتم خمید

تو طبیب دل بیمار منی سید و سرور و سالار منی ابوفاضل مدد

ابوفاضل مدد

طبیب دل بیمار محمدحسین پویانفر