با تو شروع میشوم مازیار طاولی

با تو شروع می شوم ای ابتدای من

ای جلوه ی خدایی بی انتهای من

پایان راه تو به خدا ختم می شود

از راه کربلاست مسیر خدای من

لحظه به لحظه محضر زهرا (س) رسیده است

رنگ خدا گرفته اگر گریه های من

از روی فرش های حسینیه ی حسین (ع)

تا عرش می رود اثر رد پای من

شکر خدا که در دهه ی آخرالزمان

خرج تو می شود نفس من صدای من

این گریه ی برای تو کفاره ی من است

این راه توبه ایست برای خطای من

از من نیاز می رسد و از تو ناز حسین (ع)

درد سری شده سفر کربلای من

سفر کرب وبلا حاصلش رنج وبلاست
خطبه خوان نهضتش دختر شیر خداست
سیدی یا مظلوم یا ابا عبدالله …

در زمین کربلا شور و غوغا برپاست
پیکر خون خدا زخمی تیغ بلاست

عترت مولا را به اسارت بردند
هستی خرگه را همه غارت بردند
سیدی یا مظلوم یا اباعبدالله …
حسین ……
***
در ره کوفه و شام دختری محزون است
از جفای اشقیا قلب پاکش خون است
دیدگانش تره غم،پای او مجروح است
دست او زخمی کین،خسته جان وروح است

سفر کرب و بلا حاصلش رنج و بلاست
خطبه خوان نهضتش دختر شیر خداست
قبله گاه ما بود خال ابروی حسین
مرکز دارالشفا خاک بین الحرمین

سیدی یا مظلوم یا ابا عبدالله …

با تو شروع میشوم مازیار طاولی