بس کن رباب ، حرمله بیدار میشود

سهمت دوباره ، نیزه اعدا میشود

بس کن رباب ، سر به سر غم گذاشتی

اصلا خیال کن علی اصغر نداشتی

گیسو ،مکش انقدر،تو تازه عروسی

رباب

ای کاش میشد لا اقل ، دست تو را بست

علی علی علی

سرت بر روی نیزه تاب میخورد

بمیرم نیزه دارت اب میخورد