پر از لبخند از آن خواب شیرین عباس همتی

پر از لبخند از آن خواب شیرین

چشم وا کردی نگاه انداختی در آینه

خود را صدا کردی ملیکا نه درون آینه نرگس شکوفا شد

خودت را با خودت یک بار دیگر آشنا کردی

چه خوابی بود خوابی که در آن عیسی اذان میداد

و با اذن محمد حرف حرفش را ادا کردی

تو را نوری برای نور دیگر خواستگاری کرد

در آن پیمان دلت را وادی قالو بلا کردی

زدی از قصر بیرون رفتی و دروازه را بستی

به روی آسمان تازه ای آغوش وا کردی

تو را آیه به آیه سوره مریم به خود میخواند

مسیرت را که از انجیل یوحنا جدا کردی

در آن صبحی که هر چه بادبان شوق زیارت داشت

دلت را همسفر با کشتی باد صبا کردی

بهشتی با خودت داری که سامرای غربت را برای حضرت خورشید

کجا سر سبز تر دل باز تر از قلب مولا

عجب جایی تو قصر آرزویت را بنا کردی

دلت باران دلت دریا دلت سرداب سامرا

دلت را آشنا با البلا للولا کردی چه فرزندی چه لبخندی

ولی تقدیر دوریست در آغوشش کشیدی

توکل بر خدا کردی

اگر فرعون می تازد  تویی چون مادر موسی که با فرزند دلبندت تو ختم ماجرا کردی

ای کاش گرفتار نگاهش باشیم

دلسوخته آتش آهش باشیم

از درد فراق دم زدن آسان است

این جمعه بیا چشم به راهش باشیم

آن روز کجای داستان خواهم بود

در خدمت صاحب الزمان خواهم بود

امروز هر آن گونه که هستم بی شک

فردای ظهور هم همان خواهم بود

پر از لبخند از آن خواب شیرین عباس همتی