مادرت اهل ایران رضا نریمانی

محوِ روی ماه تو

طرز نیم نگاه تو

مشغول گداییم کرده

صحن با صفای تو

اصلاً کربلای تو

مخصوصاً هوای تو

بدجوری هواییم کرده

امشب که پُر از ، شور و طربم

یک کرببلا ، باشه طلبم

دارم عاشقونه ، حس کبوترونه

میخوام از ته دل بگم یه چیزی

پرم از بهونه ، میشه به‌جای دونه

برا من براتِ حرم بریزی

مستم اگه دستم

به اون ضریحت برسه

یعنی که پشت درِ خونه‌ی

علی‌و فاطمه هستم

از سر شب تا حالا پشت درتم

به جون مادرم خودم نوکرتم

حتی نوبتی باشه

نوبت با یه داداشه

عباس اسم زیباشه

میزاره رو دردم مرهم

مثل شیر جگر داره

تو چشماش قمر داره

بوی چند نفر داره

حمزه جعفر و حیدر هم

دستای کرم ، دستامو ببین

روزیمو بده ، یا اُم‌ِبنین

به‌خدا چی میشه ، دیگه برا همیشه

دلمو دخیلِ به حرم ببندم

شبمون به راه و ، جا داره دور ماهو

به جای ستاره علم ببندم

مستم اگه دستم

به اون ضریحت برسه

یعنی که پشت درِ خونه‌ی

علی و فاطمه هستم

مست ضریح و علم و منبرتم

میخوام بگم نوکرتم نوکرتم

از سر شب تا حالا پشت درتم

به جون مادرم خودم نوکرتم

بازم جشن میلاده

شور محشر افتاده

ذکر مُهر و سجاده

جانم یا امام سجاد

مادرت اهل ایران رضا نریمانی

من هستم یه دلداده

هدیه ا‌م رو خدا داده

حاجت میگیرم ساده

از آقا امام سجاد

آقای منه ، آقای همه

میگیره دلم ، که بی‌حرمه

عشقمی به قرآن

مادرت اهل ایران

قصه داره این دل سپردن ما

که همیشه بامی

حق داره پیش پامی

پس آقا ضریحت به گردن ما

مستم اگه دستم

به اون ضریحت برسه

یعنی که پشت درِ خونه‌ی

علی و فاطمه هستم

آتیش بزن جونمو خاکسترم

فقط میگم نوکرتم نوکرتم

مثل کبوتر اگه دور و برتم

میخوام بگم نوکرتم نوکرتم

از سر شب تا حالا پشت درتم