خونه رویایی حسین ستوده

خونه رویایی یه در داره که رو به روضه وا میشه
قلب توی سینه ام همیشه با ذکر تو هم صدا میشه
من از همون ساعت که اسمتو بردم دلم چه آرومه
مخاطب خاصم روی تو حساسم همیشه معلومه
منی که تنها با تو درد دل کردم
حرم رو که دیدم بهشتو ول کردم
اگه میبینی که برا تو میمیرم
آخه تو خاک تو من آبو گل کردم
واسه دل تنگم خونه کجاست کرب و بلا کرب و بلا
پناه من دیوونه کجاست کرب و بلا کرب و بلا
اونی که برام میمونه کجاست کرب و بلا کرب و بلا
وقتی ازت دورم مثل یه مجنونم
تو دلم آشوبه من به همه گفتم
حال دل من با امام حسین خوبه
همه دنیامو همه رویامو پای تو میذارم
خرج کسی جز تو نمیکنم آقا نفسی که دارم
خدا برای من تو رو نگه داره
آخه آدم با تو نمیشه بیچاره
میبینی که شونه ام بدجوری سنگینه
کی میتونه جز تو بارمو برداره

بغلتو وا کن به خسته ها کرب و بلا کرب و بلا
امید همه دلشکسته ها کرب و بلا کرب و بلا

خونه رویایی حسین ستوده