کاش مادرم بود علی پورکاوه

دلت میاد بزاری بری
میخوای مغیره به من بخنده
میخوای قنفذ غلافشو بهم نشون بده
زهرا نرو روت ورم کرده بمون
اصلا دست به کمر بگیر راه برو ولی نرو
رفیقم مادرش رحمت خدا رفته بود
تو آی سی یو بود تو کما رفته بود گریه می‌کرد می‌گفت
کاش مادرم تو کما بود ولی بود
کاش مادرم نفس می‌کشید ولی بود
میگفت علی چه جوری رو مادرم خاک بریزم
حالم خوب نیست یه مرد جنگی می‌تونه بدن یه زنو بلند کنه
خانمی که هی نفس می‌کشید از سینه‌اش خون میرفت
دیگه پوست و استخون مقتل نوشته مثل یه شبح شده بود
علی بدنو بلند کرد مرد جنگی خیبر شکن اما یه زن نمی‌تونه بدن یه جنگی رو بلند کنه
خانوم اومد تو گودال دید چیزی ازش نمونده دستا رو بریده بودن
پا هارا بریده بودن نیزه تو کمر...

کاش مادرم بود علی پورکاوه