دانلود مداحی کربلایی علی پورکاوه | قدیمی و جدید

بچه ها برای بابا بزرگه گریه کنید برای مادرت که الان نتونسته بیاد برای بابات که پاش درد میکنه بابات قدش خم شده تو خوش قد و بالا شدیا سر بازار با قدی خمیده عصای پیری بابا رسیده خودش با شانه‌ای بیرق کشیده برایم پیراهن مشکی خریده عجب رختی شود این رخت ماتم چهل شب مانده تا ماه محرم سر بازار با قدی خمیده علی پورکاوه

به والله بالله تاالله قسم جلاله دارم میخورم اینو به چشمم دیدم یهو دیدم سر یه قبر یه شهیدی همه کف زدند خدا رو به سرم شاهد میگیرم دیدم برف شادی زدن و یه دختر خانمی کیکی رو فوت کرد رفتم گفتم که یه دختر نشسته بود چند تا دورش گرفته بودن گفتم که تولد پدرتونه دیدم با گریه گفت نه گفت تولدخودمه گفتم خب چرا مثلا اومدید اینجا گفت بابام اومده بود به خواب مادرم اون یکی خواهرم رو داداشمو فک و فامیل که یه وقت نکنه تولد دخترم یادتون بره یه وقت فکر نکنه بابا نداره تولدش یادم میره... پدر بابا تو هر شرایطی فکر دخترشه حتی اگر رو نیزه باشه اومدن به زین العابدین گفتن آقا اون نیزه ای که سر باباتون رو داره میبره داخل زمین رفته گفت ببینید سر کجا رو نگاه میکنه گفتن آقا سر عقب قافله رو گفت حتما یکی از خواهرام از شتر افتاده پدری که هنوز حواسش به دخترشه علی پورکاوه

یه شهید داشتیم یه تک دختر داشت از بدن شهید چیزی نمونده بود سوخته بود خلاصه به هر جوری که بود بچه های معراج یه بدنی تو این تابوت گذاشتن که دختر ببینه دق نکنه شما روضه حضرت رقیه زیاد خوندین تابوت رو آوردن دختر شهید کنار تابوت بعد چند تا از دوستای دختر شهید نشسته بودن که دلداریش بدن تابوت رو که آوردن دختر شهید داشت گریه میکرد منم داشتم میخوندم یهو یه درخواست از من کرد گفت عمو  گفتم بله گفت میشه من بابامو بغل کنم خب حالا شما فکر کن یه دختر شهید درخواستی داره کی میتونه بگه نه بچه ها اومدن پیکر رو بلند کردن گذاشتن تو بغل این دختر شهید آقایون یه حرف زد ما دیگه نتونستیم بخونیم هرکی اون دور و بر بود داد میزد بلند بلند گریه میکرد همچین که بدن گذاشتیم تو بغل این دختر شهید یه حرف زد دختر خانوما بابایی ها... گفت مادر همسر شهید گفت جانم مادر گفت بابام چقدر سبک شده درخواست دختر شهید علی پورکاوه

سعادت سعادت سعادت شهادت شهادت شهادت حمایت حمایت حمایت از ولایت ولایت ولایت ایران ایران ذوالفقار حضرت حیدر اتحاد اتحاد اتحاد مردم و کشور پای این پرچم مانده ام محکم تا دمی که جان دارم اعتقاد به جمهوری اسلامی ایران دارم ذوالفقار حضرت حیدر علی پورکاوه

یه پدر شهید تو قطعه چهل و دو تهران که شهدا خاک میکنند خیلی زیاد هر روز یه پدر شهید جلومو گرفت گفت تو روضه خون امام حسینی حاج علی یه چیزی بهت میگم از طرف من به جمعیت رفتی بگو گفتم جانم گفت حاج علی من گریه نکردما استوار وایسادم من یه پسر داشتم اسمش مجتبی بود خدا یه مجتبی از من گرفت یه مجتبی داد استوار بودن یعنی اینا یه چیزی گفت دیگه نتونست خودشم گریه نکنه گفت حاج علی برو به همه بگو از جانب پدر شهید بگو میدونی اربا اربا یعنی چی من فهمیدم چی میخواد بگه سرم رو انداختم پایین گفت منو نگاه کن گفتم جانم گفت برو به همه بگو تو این میدونا اربا اربا یعنی پدر شهید صد و پنجاه تا کیسه وا کنه دنبال بچش بگرده یه بابایی هم تو صحرا دنبال پسرش میگشت ریز ریزی ولی عزیزی تو تو پدر شهید علی پورکاوه

دلت میاد بزاری بری میخوای مغیره به من بخنده میخوای قنفذ غلافشو بهم نشون بده زهرا نرو روت ورم کرده بمون اصلا دست به کمر بگیر راه برو ولی نرو رفیقم مادرش رحمت خدا رفته بود تو آی سی یو بود تو کما رفته بود گریه می‌کرد می‌گفت کاش مادرم تو کما بود ولی بود کاش مادرم نفس می‌کشید ولی بود میگفت علی چه جوری رو مادرم خاک بریزم حالم خوب نیست یه مرد جنگی می‌تونه بدن یه زنو بلند کنه خانمی که هی نفس می‌کشید از سینه‌اش خون میرفت دیگه پوست و استخون مقتل نوشته مثل یه شبح شده بود علی بدنو بلند کرد مرد جنگی خیبر شکن اما یه زن نمی‌تونه بدن یه جنگی رو بلند کنه خانوم اومد تو گودال دید چیزی ازش نمونده دستا رو بریده بودن پا هارا بریده بودن نیزه تو کمر... کاش مادرم بود علی پورکاوه

امروز ظهر حرم خانوم معصومه بودم اونجا هم عرض کردم این خانوم هم یه عمه امامه یه خواهر امامه نگاه کن خادما دارن پرچم سیاهیا رو دارن می‌زنن آه رفته دله رفقام دیگه منم با دله تو میام کاش زینبم ایران بود داد بزنید میگما شنیدم پرچم رو گنبدتو برداشتن دوتا پرچمو ماطاقت نیاوردیم خبره های روضه دست انداخت یکی پرده محمل را کند جلوی چشم علمدار خدا... کاش زینبم ایران نبود علی پور کاوه

سخنور قهّار ملیکه‌ی دادار بنویس زینب، ببین حیدر، بخون کرّار بعد زینب حتماً بگو سلام الله علیها کوفه رو کرده زیر و رو سلام الله علیها در مقامش گفته عدو سلام الله علیها منبر زینب واقعاً اثر داره عین حمزه بانوی ما جگر داره خطبه‌ی قرّا خوند و دشمنا گفتن توی کوفه حیدر هنوز پسر داره عزیزة الزّهرا، نائبة الحیدر بنویس کوفه، ببین منبر، بگو خیبر اسد‌اللّه به شکل زن، سلام الله علیها خطبه‌های خیبرشکن، سلام الله علیها یکّه‌تازه مثل حسن، سلام الله علیها یک نفر عالِمه‌ی بِلامعلّم شد بین زن‌های قبیله‌ی بنی‌هاشم قمر طائفه روی نیزه‌هاست امّا عَلمو داده عقیله‌ی بنی‌هاشم زینب زینب نماهنگ سخنور قهار علی پور کاوه

دختر منم اومده بیا بابا ببینمت قشنگ بابا بیا اینجا ببینمت این تازه 7 سالشه بابا یه ذره بخند دندوناشم شیریه افتاده عموهاش عموهاش دندوناش شیریه دست بزنی لق میشه دندون شیری اینطوریه دیگه آقا عمو ها کسی میتونه بیاد اینو بزنه این تازه 7 سالشه این 7 سالشه صورتشو نگاه کن باباش داره اینطوری میکنه زجر اومد بالا سرش گفت بیا بالا گفت بابام گفته سوار اسب غریبه ها نشم گفت نمیشی دستاشو بست به طناب بست به دم اسبش بچه رو رو خاک کشوند روضه پدر دختری علی پورکاوه

امام‌حسین ‌روضه های خونگی سلام دلیل خاطرات خوب بچگی ‌سلام امام‌حسین ‌پیرزن های دهات سلام رفیق آدمای مذهبی و لات سلام سلام عزیز همه پسندم سلام رفیق روزای ... حسین آدمای معمولی و ساده حسین اون مریض از‌ پا فتاده حسین‌اونی‌که‌توزندانه‌گرفتار حسین‌اونی‌که‌سه‌شیفت‌میره‌سرکار حسین‌سربازی‌که‌رو‌برجکه‌الان حسین خوب مردم ایران رحمت واسعه ای امام‌حسین‌همه‌ای نماهنگ عزیز همه پسندم علی پورکاوه

شیخ جواد بیا اینجا کارت دارم ، بیا بیا اینجا ، بیا اینجا علی بیا اینجا بلند شو بیا اینجا وایسا بزار سرت عمامه رو خودش برداشت تو گودال عمامه رو از سر حسین برداشتن یکی عبا رو برد علی بلند شو بهترین لحظه عمر بابا اینه جوونش قد بکشه بابا بغلش کنه بیا اینجا علی بلند شو آقا بغلش کن این محاسنت گره بخوره تو صورتش روضه جانسوز حضرت علی اکبر علی پورکاوه

شاید من فردا نبودم به این میگن مقطع الاعضاء علی اکبریا نمیرن به این میگن اربا اربا بدن قاسم اینطوری بود... از من بگو به دشمن تلاش بیهوده کرده گلی که آب نخورده دگر گلاب ندارد آخریشو نگفتم تا حالا شاید من فردا نبودم این یعنی علی اصغر سر به یه مو آویزونه حرومزاده نیزه زد تو زمین علی اصغر رو در آورد منو نگاه جلو چشم رباب دست انداخت ... روضه گل های پرپر علی پورکاوه

از هرچی پست بدم میاد از مرد مست بدم میاد از اونی که سر تو رو رو نیزه بست بدم میاد بابا عشق منی

صلابت حیدر یا علی اکبر گرد و خاک کرده به پا شبه پیامبرالله اکبر اکبر اکبر... موذن لیلا محمدی سیما ای جنون مقامت شده معما اکبر اکبر اکبر... ای برگشت مژگان گیسو کمند ای جلوه زیبایی احد چشمان تو شد معراج حسین ای شهزاده‌ و تاج سر علی اکبر آی نقطه ضعف و علت جنونم نظری کن ام لیلا من جوونم ای عزیزم من برات مریضم الهی خونمو تو مقام بریزم

علمدار شام علیها سلام تعالی نسب و عالی مقام ومعنای عشق فقط یک کلام رقیه جان رقیه جان... جان مددی خانوم نوه ی یل بنت الاسدی خانوم زجر نیست مقابلت عددی خانوم نرسید به درک تو احدی خانوم دلبنده پا بسته رقیه است کار دو عالم دسته رقیه است طعنه نزن بر احوال مستان هوشیار هرکس مسته رقیه است

یه چی بگم شاید شب عاشورا نبودم خب شاید امشب مردم خب یه چی بگم اونایی که شب عاشورا میخوان بزنن خودشونو از الان بزنن ببین اصلاً نمیشه صورت معصوم رو چشم تو چشم نگاه کرد اگه خبره باشی باید داد بزنی علی بن مهزیار میگه رفتم خدمت امام زمان نتونستم تو چشمش نگاه کنم که حضرت گفت نمیتونی تو چشم معصوم نگاه کنی میخوام بگم همینطوری بود برش گردوند صورت رو نبینه با زانو نشسته بود رو کمر سر رو گرفته بود بالا هی ضربه میزد هی ضربه میزد جلو چشم رباب و رقیه نمیشه تو صورت امام معصوم نگاه کرد

تو این گریه ات یه آه هم بکش بگو آه حسین جان امام رضا فرمود گفت آه بکش آه حسین جان یه دو سه آه بگو گریه کن امام رضا فرمود کسی براش آه نکشید یا کف میزدن یا هلهله میکردن یا هو میکردن حسین جانم حسین جانم حسین جانم

اگر این است تاثیر شنیدن شنیدن کی بود مانند دیدن بمیرم برات امام حسن هی میگفت نزن مادرمو با لگد نزن ما انقدری بودیم در خونتا رفیقامو نگاه کن دارن میمیرن برات حواست هست به موهای سفید سرم چقدر امسال از گذشته شکسته‌ترم

پناهی تو تکیه لعنت الله، امیه عزیز حسینی رقیه رقیه سر بند سرمه رقیه هم بال و پرمه رقیه ان شاء الله کرم ابالفضل ما میریم حرم رقیه ای پناه رو سیاها گنبد تو مثل طلاها قلادم از جنس طلاست چون کلب اینجام خونه شاها

نزدیکای زباله بود اومد دو تا سوار دیدن حضرت بهشون یه نگاهی کرد کجا میری گفت کوفه از کوفه چه خبر اون یکی به اون یکی گفت حضرت داره سوال میکنه گفت بگو چه خبر گفت آقا از کوفه همین خبر که سر مسلمو به دروازه زدند پیکرشم به قناره قصابا تو بازار زده بودن بعد میگه حضرت یه نگاهی کرد گریه کرد گریه کرد فبکا بکاء عالیا گریه گریه گفت عباس جان گفت بله همینجا خیمه‌ها رو برپا کن خیمه‌ها رو که برپا کرد گفت عباس جان گفت جانم سیدی گفت بگو حمیده دختر مسلمو بیارن با احترام یه جوری بیارید هول نکنه بچه حمیده رو آوردن حسین بغلش کرد هی دست می‌کشید لای موهاش هی صورتشو دست می‌کشید می‌گفت از این به بعد هر کاری داشتی به من بگیا از اینورم خانم کوچولوها همه قد کشیده بودن بابا داره یه جوری حمیده رو ناز می‌کنه انگار یتیم شده خواهر بزرگه گفت آره رسمم همینه دیگه کسی بابا نداره نازش میکنن جان علی جلو نرید دیگه آره دیگه رسم یتیم بشه کسی نازش میکنن چه نازی کردن چه نازی کردن دختر تو خدایا رفیقام نمیرن مومو نکش خودم میام همه تنم سیاهه بس که زدی همه تنم سیاهه

میشه شب اول محرم نرم در خونه یکی بابا طرف بچش میخواد بمیره یا بچه‌اش مرده اولین نفر میری به مادرش میگی ما رو تو غمت شریک کنا مادر هر کاری داری به ما بگوها رفتن در خونه طوعه مسلم  رو ببرن طوعه اومد بره مسلم گفت نه تو نرو گفت بزار من برم گفت ما از رفتن زن پشت در خاطره خوبی نداریم حالا میخوای بزنی یا من یا خودتو بی‌بی وایساده بود پشت در باردار بود حرومزاده فشار آورد مادر سوختی پشت در مادر سوختی ما رو شفاعت کنی پشت در نوکرات بسوزن برات

یا امام حسین قبلاً تو هیئت می‌گفتیم صدات برسه کربلا الان صدات برسه حرمش ببخش اگه آروم میگم که نشنوه رباب سری به نیزه بند میشه با طناب سیدالشهدا ببین رفیقامون رقیه میره مجلس شراب شب اولمون اینه یا زهرا نیا حسین برات بگم یه عده نانجیب طمع دارن به گوشواره عجیب کسی نشه تو کوچه‌ها آخه من همیشه شب اول محرم می‌خونم اینور اونور می‌زنم حالا که کربلا هم دیگه چی بشه دور هم اینطوری جمع بشیم تیرای حرمله گلوگیره یا اباعبدالله سر علیت نخورده میره خدا نیاره روزی که دست رقیتتم بزن زنجیره

دل تا به ابد رفته زیر دین قربونت برم شاه نشئتین عاشق نمیشم واسه دل من حسبی الحسین دم حسین ماتم حسین عشق تو دارم حسین میگم حسین ای حسین جانم حسین نذر غم توئه تنم من عاشورا سر میشکنم دل برده ازم ابروی قمر دل برده ازم علی پورکاوه

دل برده ازم ابروی قمر دردمو دوا داروی قمر کافر شده ام دارم بزنند گیسوی قمر یار عشق دلدار عشق قلب من دچار عشق تشنه ام به دار عشق جان من نثار عشق ای صنما قبله نما یک شب آخر رخ بنما کلب کوی تو منما دل برده ازم ابروی قمر علی پورکاوه 

زاده شیر جمل عازم دشمن از کرده ی خود نادم نو عروس کربلا میگفت ناز شصت شوهرم قاسم زاده شیر جمل عازم علی پورکاوه