نماهنگ هزار و چند سالگی محمد ابراهیمی اصل

از سر شب منتظرت نشستم

هنوز امید دارم کی گفته خستم

بیا که نامه ام می مونه رو دستم

پس کی باید این شمع و فوتش کنه

امیدا نا امید شدن عزیزم

حرفای من شهید شدن عزیزم

محاسنت سفید شدن عزیزم

هزار و چند سالگیتون مبارک

نامه برات با اضطراب نوشتم

گلایه هامو بی حساب نوشتم

برا خودم به جات جواب نوشتم

خدا به درد عاشقی دچارت کنه

به عشق تو دچار شدم بدجوری بی قرار شدم

دیدم که غصه دار شدی رفتم و غصه دار شدم

حال منو دفتر شعرای منم ببین

دوست دارم دوست دارم دوست دارم همین

حسرت دیدنت علی الدوامه

ببین چقدر عطش توی چشامه

جونمو واست بدم از خدامه

شمع تولدت که خود کشی کرد

حکم دلم حبسه ولی ابد نیست

گریه برا چشا مفیده بد نیست

نامه رسونم خونتو بلد نیست

نامه ای که خیسه نمیشه خوندش

از دهن افتادمو سردم شده

نبودنت غصه و دردم شده

بذار بگن بی کس و طردم شده

مهم اینه من خیلی دوست دارم

دنیا اگه خراب شه یا اگه انقلاب شه

عاشق کشی ثواب شه من دوست دارم

ظلم اگه موندگار شه پاییز شه بهار شه

سرم قسمت دار شه

من دوست دارم

نماهنگ هزار و چند سالگی محمد ابراهیمی اصل