حرف ها در دل من مانده که باید بزنم نوید پورمرادی

حرف ها در دل من مانده که باید بزنم

باز هم پر شده از حرف نگفته دهنم

کاش میشد به آغوش خودت برگردم

چند وقت است که از دوری تو تب کردم

سر ما ریخته نان و رطب این مردم

ناسزا بود فقط روی لب این مردم

با سر و صورت زهرایی پر آثارم

رو بگیرم اگر از تو به خدا حق دارم

دختر زجر عجب موی قشنگی دارد

خوش به حالش چه النگوی قشنگی دارد

خواب دیدم که به همراه عمو آمده ای

خواب دیدم که خودت شانه به مویم زده ای

عوض بوسه تو حرمله بیدارم کرد

با همان ضربه پا دست به دیوارم کرد

حرف ها در دل من مانده که باید بزنم نوید پورمرادی