نوید پورمرادی

حرف ها در دل من مانده که باید بزنم باز هم پر شده از حرف نگفته دهنم کاش میشد به آغوش خودت برگردم چند وقت است که از دوری تو تب کردم سر ما ریخته نان و رطب این مردم ناسزا بود فقط روی لب این مردم با سر و صورت زهرایی پر آثارم رو بگیرم اگر از تو به خدا حق دارم دختر زجر عجب موی قشنگی دارد خوش به حالش چه النگوی قشنگی دارد خواب دیدم که به همراه عمو آمده ای خواب دیدم که خودت شانه به مویم زده ای عوض بوسه تو حرمله بیدارم کرد با همان ضربه پا دست به دیوارم کرد حرف ها در دل من مانده که باید بزنم نوید پورمرادی

ربوده دست تو از دست ها گوی رقابت را که هنگام دعا دارند حق استجابت را جدا کرده پیمبر از زنان خود حسابت را و دختر میبرد از مادرش ارث نجابت را خدا زهرا به تو داده که برهانی مبین باشد نمیخواهد کسی غیر از تو ام المومنین باشد تو گویا هیبت مردانه ای در چهره زن ها بزرگی کرده ای در خاندان پاکدامن ها یقینا نیست حرفی به غیر از حرف دشمن ها که شوهر داشتی قبل از پیمبر نه فقط تنها تو را شان نزول آیه لولاک میخواهد و کوثر چون که پاکیزه است ظرف پاک میخواهد کسی دنبال معشوقش از این بهتر نمیگردد کسی مثل تو بانو دور پیغمبر نمیگردد کسی غیر از تو مادر خوانده حیدر نمیگردد یقین دارم که ایمانت به مبعث بر نمیگردد و این یعنی فقط رو کرده ای ایمان سابق را ببیند با تو دنیا فرق زن های منافق را خدایت هم نگه میدارد اینجا احترامت را کنار آیه قرآن فرستاده سلامت را نبی برده همیشه با دعای خیر نامت را مشخص کرده ای قبل از غدیر خم امامت را فقط مال حلال از سفره تو گیر می آید که اموالت کنار حضرت شمشیر می آید جدا کرده پیمبر از زنان خود حسابت را نوید پورمرادی

پیمبری که زنی را جز خدیجه نمیخواست شده اسیر زنانی که انتخاب نکرده و جایگاه زنان پیمبران خدا را شبیه آن دو منافق کسی خراب نکرده چقدر آن دو زن پلید و بدند معنی حاسد اذا حسدند واجب است و شبیه آن سه نفر لعنشان را مدام باید گفت ربوده دست تو از دست ها گوی رقابت را که هنگام دعا دارند حق استجابت را جدا کرده پیمبر از زنان خود حسابت را و دختر میبرد از مادرش ارث نجابت را خدا زهرا به تو داده که برهانی مبین باشد نمیخواهد کسی غیر از تو ام المومنین باشد تو گویا هیبت مردانه ای در چهره زن ها بزرگی کرده ای در خاندان پاکدامن ها یقینا نیست حرفی به غیر از حرف دشمن ها که شوهر داشتی قبل از پیمبر نه فقط تنها تو را شان نزول آیه لولاک میخواهد و کوثر چون که پاکیزه است ظرف پاک میخواهد پیمبری که زنی را به جز خدیجه نمیخواست نوید پورمرادی

خدایی را شناسم که خدای حیدر است کافرم بر آن خدایی که جدای حیدر است زحمت پیغمبران از آدم و خاتم همه سیر مخلوقات بر سوی ولای حیدر است دوش احمد که بر آن مهر نبوت خورده است به که وقت بت شکستن زیر پای حیدر است در شبی دیدند او را در چهل جا همزمان این یکی از بی نهایت ماجرای حیدر است رد شمسی که دهان را از تعجب وا گذاشت بازی شیرین چشم دلربای حیدر است خدای حیدر نوید پورمرادی

پدید آمده خورشید با حلول نجف خدا کند که شوم مورد قبول نجف قدم زنم وسط شارع الرسول نجف چای عراقی است از اصول نجف بهشت خوشه ای از شاخه های انگورش فدای مرقد و ایوان طلای مشهورش دوباره شد وسط شعر حرف از ایوان مرا همیشه گرفته ابهت ایوان چه بهتر است بگویم که حضرت ایوان دوباره در صف نوبت به نوبت ایوان ملائکه همگی با شتاب می آیند به دست بوسی عالیجناب می آیند پدید آمده خورشید نوید پورمرادی

کسی به غیر علی عدل را پیاده نکرد امیر و بود و از این نام استفاده نکرد به تن به غیر همان یک لباس ساده نکرد خدا مخالف او را حلال زاده نکرد علی برای عبادت پی بهشت نبود کنار لقمه نانش دو تا خورشت نبود همه به فضل علی باید اعتراف کنند و با ولایت او حل اختلاف کنند و جای کعبه دور سرش طواف کنند به روی ماذنه مکه سینه صاف کنند کسی به غیر علی نوید پورمرادی

برای علت خلقت خدا جواب نداشت اگر که مادر آب و ابوتراب نداشت برای نام گذاری اسم اعظم او کسی به غیر خدا حق انتخاب نداشت خدا برای خودش مظهر صفات گذاشت که غیر صورت این خانواده قاب نداشت دعای نور که میخواند در نماز شبش مدینه صبح نیازی به آفتاب نداشت رسید آب وضوش به دست حوریه ای وگرنه شیشه عطار ها گلاب نداشت برای علت خلقت نوید پورمرادی