ای مادرم کنیز و

بابای من غلامت

ای مادر ابالفضل

عالم فدای نامت

با نام عباست

خیلی گره وا شد

تا نذر تو کردم

دردم مداوا شد

خالی نمیمونه

هیچ سائلی دستش

تا سفره ی بی بی

ام البنین هستش

تو دلبندی - تو فرزندی

داری که ماه آسمون لقب داره

ماشاءالله - بر تو مادر

از بس که بچه شیر تو ادب داره

عباس پهلوانت

سقای کربلا شد

لب تشنه در شریعه

دست از تنش جدا شد

شرمندگی میریخت

از اشک عباست

تا حرمله زد تیر

بر مشک عباست

بر فرق بشکسته

وقتی عمود امد

عباس تو از زین

با سر فرود امد

دریا دریا - صحرا صحرا

می امد از شریعه عطر بوی یاس

در ان صحرا - بوی زهرا

می امد از کنار پیکر عباس