دختری شاداب بودم محمدحسین حدادیان

دختری شاداب بودم رنج و غم آموختم

آنچه می بایست را با سن کم آموختم

با همین دستان بسته باز شد مشت یزید

فتح کردن را اسارت آمدم آموختم

گم شدم یا نور گفتم نیمه شب زهرا رسید

این هم از مُستَوحِشینَ فی الظُلَم آموختم

پیکرم افتاد بابا جان نیفتاد از لبم

فاطمی سینه زدن پای علم آموختم

می گرفتم چادر خود را به دندان مثل مشک

استقامت را ز سردار حرم آموختم

ریگ ها و خار ها آموزگار من شدند

هروله با پای پر زخم و وَرَم آموختم

گوشوارم را خودم دادم به دختر های شان

من ز خاتم بخشی شاهم کرم آموختم

من فقط تا ده بلد بودم که بشمارم ولی

تا هزار و نهصد و پنجاه هم آموختم

دختری شاداب بودم محمدحسین حدادیان