دیگر مرا ام البنین نخوانید محمود کریمی

دیگر مرا ام البنین نخوانید

زیرا که من دیگر پسر ندارم

من خانه دار خانه ای افسرده هستم

آرامش یک باغ طوفان خورده هستم

هر چند حیدر راهی این خانه ام کرد

بر غنچه های کوچکش پروانه ام من

با برگ عمرم خانه را گل پوش کردم

این باغ آتش خورده را خاموش کردم

دیگر مرا ام البنین نخوانید

زیرا که من دیگر پسر ندارم

پشت درش امدادها از رب گرفتم

تا آمدم رخصت من از زینب گرفتم

تنها بلا گردان این گلهایم اینجا

یعنی کنیز حضرت زهرایم اینجا

این خانه روزی باغی از آلاله ها بود

این خانه روزی قبله گاه لاله ها بود

من را مناجات حسینم خواب می کرد

این خانه را عباس دق الباب میکرد

دیگر مرا ام البنین نخوانید

زیرا که من دیگر پسر ندارم

دیگر مرا ام البنین نخوانید محمود کریمی