حاج محمود کریمی

تاکنون سیلی محکم خوردی فردای دفن مقداد رو دید توی کوچه مقداد یلی بود گفت مقداد نمیای تشییع جنازه فرمود خواب بودی علی کار تموم کرد چنان سیلی به مقداد زد مقداد روی زمین افتاد یل بودی... چرا گریه میکنی دستش رو صورتش گذاشت هی میگفت یا بنت رسول الله معنیش اینه همینجوری به خانومم... ای دستت بشکنه نامرد ای دستت بشکنه نامرد محمود کریمی

بوسه ای بر خوشه ای از نقش انگورش زدم عاملان عرش با هم یک صدا گفتند نوش خواجه بار این امانت کار فال و قرعه نیست بار عالم را به جز حیدر که میگیرد به دوش روزی از بیت علی پیدا و پنهان میخورد عالم از دست امیرالمومنین نان میخورد پشت صحنه حرم امیرالمومنین محمود کریمی

پسرمجتهدشهر بود میخواستن تو محله شون یه تکیه ای هیئتی علم کنند توبابات رومیشناسن تو برو پول جمع کن در خونه ها رو میزد میای کمک هیئت چیزی میدی... یکی میگفت برنج میدم لپه میدم یکی میگفت روغن میدم پول میدم شب که شد باباش خبر دار شد یه کشیده بهش زد گفت توفکر آبروی منو نکردی بابات متجهد درس خونده مدرسه علمیه دار بچه بغض کرد رفت خوابید دم دمای صبح نگاه کردید باباش داره میبوسدش دستاش میبوسید بچه بیدارشد چی شده بابا میگفت فقط بابات رو حلال کن گفت نیمه شب تو عالم رویا امام حسین رو دیدم سلام کردم حضرت روشو برگردوند یه جواب سلام سبک هرچی حرف زدم حضرت جواب نداد گفتم آقا من درس خوندم در راه شما تلاش کردم دود چراغ خستگی بی خوابی چرا منو تحویل نمیگیری حضرت فرمود تو خجالت نکشیدی امروز نوکر ما روزدی بچه برای روضه ما رفته بود خجالت نکشیدی نوکر مارو زدی محمود کریمی

امام سجاد علیه السلام فرمود همه ما روبه یه طناب بسته بودن بزرگتر هایی که قدشون بلندتر بود طناب به بازوشون گره خورده بود به بچه ها که میرسید برای اینکه سطح طناب یکسان باشه به گردن بچه ها گره زده بودند آی رقیه طناب رو میکشیدن بچه ها از گردن کشیده میشدن وارد مجلس اون نانجیب شدن یه چند تا از این بانوان روی زمین افتادن نفر آخر امام باقر علیه السلام یه مرتبه امام سجاد علیه السلام به عمه اش کلثوم سلام الله علیها صدا زد عمه جان محمدم رو دریاب صورت امام باقر علیه السلام کبود شد طناب دور گردن سفت شد حالا تو بچه ها رو نگاه کن سه ساله چی کشید ای حسین روضه طناب محمود کریمی

کاش شهید بشم شهید معرکه که بی کفن برم به محضر حسین کاش غبار بشم غبار ماتم غبار مرقد مطهر حسین خدا رو شکر گریه هام بی اختیاره حسین حسین حسین ای بی کفن غصه هات تمومی نداره حسین حسین حسین ای کشته دور از وطن دور از وطن وای دور از وطن وای دور از وطن وای شب های جمعه فاطمه با ناله و با زمزمه آید به دشت کربلا گوید حسین من چه شد نور دو عین من چه شد کاش شهید بشم شهید معرکه محمود کریمی

چشم آلوده کجا دیدن دلدار کجا دل سرگشته کجا وصف رخ یار کجا تو مثل من سر کویت هزار ها داری ولی ببین که غلامت فقط تو را دارد منّتی بود نهادی که خریدی ما را رو سیه برده کجا میل خریدار کجا هر کسی را که پسندی بشود خادم تو خدمت شاه کجا نوکر سربار کجا یا ابن الحسن یا ابن الحسن چشم آلوده کجا دیدن دلدار کجا محمود کریمی

کاش با اهل و عیالش نرود کرب و بلا زینب خسته کجا کوچه و بازار کجا یاد گیسوی رقیه جگرم میسوزد دست عباس کجا پنجه اغیار کجا حسین حسین... کاش با اهل و عیالش نرود کرببلا محمود کریمی

دل دادن گناه نیست عشقت دل بخواه نیست وقتی از تو دورم حالم روبراه نیست دلم تو عشق سرگردونه پی پیاله و پیمونه اونا که از تو دور دورن به من میگن برو دیوونه سلطان عرش کبریا اباعبدالله عشق بی چون و چرا اباعبدالله صلی الله علیک یا اباعبدالله من رو مستجاب کن من رو انتخاب کن هیئت فرش اگر خواست رو چشمام حساب کن نداشتنت وحشتناکه با بودنت دلم بی باکه پریشونیم دست من نیست دیوونه ام و حسابم پاکه ارباب جنّت رکاب اباعبدالله عالی عالیجناب اباعبدالله صلی الله علیک اباعبدالله هر کس شد هدایت بوده زیر سایه ات با تو ذره میشه ضربدر بی نهایت به هم زدی با چشمانت معادلات این عالم رو فقط دیوونه ها میدونن دلیل گریه و حالم رو ما خاک و تو آسمون اباعبدالله ای درمون دردامون اباعبدالله صلی الله علیک یا اباعبدالله دل دادن گناه نیست محمود کریمی 

خیلی به امام صادق علیه السلام بدهکاریم همین پیرهن مشکی روضه امام حسین الان من دارم امام صادق میخونم تو هی میگی حسین هر چی بخونم تو برای امام حسین گریه میکنی نفس اوست اگر گریه ما طولانی است نفس اوست اگر دیده ما بارانی است مقتل اوست اگر حال جگر طوفانی است مجلس صبح و شبش مجلس روضه خوانی است بی سبب نیست که سوزد جگرش گاه به گاه حق بده که کنیه او هست اباعبدالله خیلی به امام صادق بدهکاریم محمود کریمی

دوتا از دخترای امیرالمومنین تو غارت از دنیا رفتند دق کردن میدونی چرا اینا حرف بد نشنیده بودن عمری فقط تلاوت قرآن شنیده بود اینا یا قرآن شنیدن یا روایت اینا یا امام دورشون بوده یا امام زاده شمایا وارث مدینه اند اهل بیتو توی کوچه میزدند باشه اصلا همه ما خارجی اینا با چه دینی بچه میزنند به کی میگی خارجی کریمی حیدری

دامن کشان رفتی دلم زیر و رو شد چشم حرامی با حرم روبرو شد بیا برگرد خیمه ای کس و کارم منو تنها نگذار ای علمدارم آب به خیمه نرسید فدای سرت حسین قامتش خمید فدای سرت از تو خبر دارم با دستای خونی زهرا وساطت کرد تو میدون بمونی تو که پیرم کردی ای پناه من زمین گیرم کردی ای سپاه من پیر شده برادرت فدای سرت خونه چشم خواهرت فدای سرت علی العباس واویلا حسین تنهاست واویلا حرم گریه کن نداره کریمی عرب خالقی

در جهان غیر حسین خبری نیست که نیست در دلم جز تب عشق شرری نیست که نیست ای حسین ای حبیب یا سیدنا المظلوم یا غریب مهر تو سرشته شد با شیرم از اشکام حاجتمو میگیرم دیر یا زود یه روز برات میمیرم یه روز برات میمیرم در جهان غیر حسین خبری نیست محمود کریمی

بارها حرمتش از کینه‌ی منصور شکست دید بی حرمتیِ از آن همه مامور شکست آمدند و در این مقتل ماثور شکست وای من از در این خانه که با زور شکست وای از شیخ حرم هیچ کسی شرم نکرد از سفیدی محاسن نفسی شرم نکرد گفتن آقاجان خونه آتیش گرفت درست آتش خاموش شد الحمدلله کسی صدمه ندید این گریه بی امانتون برای چیه فرمود آتیش وقتی تو دهلیز خانه افتاد دیدم زن و بچه هی از این حجره به اون حجره می دوند یادم به جانم زینبم افتادم حرمتش از کینه‌ منصور شکست محمود کریمی

من اگه به تو بگم آقا شما به شعر گوش کن نگو حسین من اشتباه کردم ذاتت همینه هر چی بخونن تو برای امام حسین گریه میکنی من بی کسم من فقط تو رو دارم آقا جانم به دادم برس من فقط تو رو دارم من فقط تو رو دارم محمود کریمی

علی علی علی کوری دشمن مولا همه جا نام علی است باده نوشان ز دمش راز مگو ساخته اند خاک راهش همه بردند و سبو ساخته اند کعبه را روز ازل ازگل او ساخته اند عالمان از لب این چمشه وضو ساخته اند همه اهل نظر بر در را و رو زده اند انبیا محضر او آمده زانو زده اند همه جا نام علی است محمود کریمی

صلی الله علی الباکین علی الحسین به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود دیر رسیدم من سر تو دعوا بود ناله کشیدم من سر تو رو بردند دیر رسیدم من یه گوشه گودال مادرو دیدم من که رفته بود از حال دیر رسیدم من صدا زدی من رو خودم شیندم من صدای رگ هات بود دیر رسیدم من ای حسینم ای حسینم به سمت گودال محمود کریمی 

شیخ الائمه گفت صلوا علی الحسین حی علی الصلاه نوحوا علی الحسین نوح الائمه گفت نوحوا علی الحسین لاله و یاس و شقایق شد نثار صادق عالم امکان شد امروز داغ داره صادق این همه شاگرد دریغ از ده تا یار صادق ده تا مرد میدون مثل مسلم و جون و حبیب یا یه اباالفضل میمیرم برا اون شه تشنه که مونده غریب با یه اباالفضل شیخ الائمه گفت صلوا علی الحسین حی علی الصلاه نوحوا علی الحسین خونه امن کبوتر بین شعله ها سوخت مثل همون روز که مادر پیش لاله ها سوخت شبیه وقتی که خیمه با سلاله ها سوخت زنده شد دوباره غم داغ اسارتش بعد نود سال داغ اون ستاره که برای زیارتش رفت سوی گودال شیخ الائمه دید که عمه چی کشید دستاش بسته بود تو کوچه ها دوید شیخ الائمه گفت صلوا علی الحسین حی علی الصلاه نوحوا علی الحسین وقت هجوم شبونه یاد مادر افتاد لحظه غارت به یاد شاه مضطر افتاد یاد سه ساله که بی جون پای اون سر افتاد یاد عمه زینب که کشید پر چادرشو رو تن بی سر که با نعلای تازه گذشت از روی پیکر یاد ده تا مرکب که با نعلای تازه گذشت از روی پیکر ذرات کائنات دائم میگن حسین ای برحرم حسن ای بی کفن حسین شیخ الائمه گفت محمود کریمی

او که پیر است از این خانه به اجبار مبر آبروی همه ی ماست در انزار مبر ریسمان شرم کن از کوچه به اسرار مبر همه جا میروی اما سوی بازار مبر از روی شانه کشیدن عبایش افتاد ناگهان آمد و هل داد و عصایش افتاد ریسمان را که کشیدند به پایش افتاد فاطمه پشت سرش بود به جایش افتاد از این خانه به اجبار مبر محمود کریمی

فطرس ملک وقتی بالش شکسته شده بود چندهزارسال گریه کرد دید داره جبرئیل میاد گفت کجا میری؟ گفت خدا به پیغمبر آخرالزمان یه نوه داده عزیز خداست گفت منم ببر باخودش برد بال شکسته اش بخاطر یه کوتاهی کشید به گهواره امام حسین خوب شد گفت من دیگه کسی نیستم که تو رو رها کنم بالاهم نمیرم چیکارمیکنی؟ گفتم حسین جان هرجای عالم هرغریبی توروصدازد صداش به گوش تو میرسونم و جواب سلام تو رو به اون میرسونم تازه ما سلام دادیم اول آشناییه تازه آشنا شدیم السلام علیک یا اباعبدالله ************************ فطرس که نوشته شده یاحسین رو پراش پیغام من و می بره تا به کرببلاش الحمدالله الذی خلق الحسین من النور داستان فطرس ملک بنی فاطمه کریمی

به مادرش بی ادبی کرده بود اومده بود از امام صادق سوال کنه آقا راهی هست مادرم منو ببخشه امام صادق علیه السلام فرمود صبر کن راه داره گفت آقا چیکار کنیم مادرم منو ببخشه فرمود بر جد غریب ما امام حسین گریه کن بعد چی میشه حضرت فرمود مادر ما فاطمه در عالم برزخ میاد پیش مادرت میفرماید که بچه تو برای بچه من گریه کرده ما مدیونش شدیم و زنی در عالم نیست که روی مادر ما رو زمین بگذاره اگر کسی یه موقع به پدرش بی ادبی کرد پشیمون شد پدرش در دنیا نبود گفت آقا چاره چیه فرمود بر جد غریب ما حسین گریه کن جد ما امیرالمومنین در عالم برزخ به دیدن پدرت میاد و میفرماید بچه تو برای بچه من گریه کرده ما مدیونش شدیم از این بچه بگذر ای عهده دار مردم بی دست و پا حسین محمود کریمی

یه جوری ناله بزن اونایی که کربلا نتونستن مشرف بشن یه خرده دلشون آروم بشه نیت کن به جای اونا ناله بزن نیابتا پدرا مادرا پدربزرگا مادربزرگا اموات بی وارث و بد وارث که منتظرن یکی به جاشون یک یاحسین بگه تو کربلا یه کاری بکنید کیا بهت گفتن التماس دعا کیا بهت گفتن تا حالا کربلا نرفتیم برا فرج امام زمانت دعا کن او بیاد همه عالم خوب میشه کربلا چه کربلایی بشه خوش آن صورت که در فردای محشر بر آن نقش کف پای حسین است به نیابت از همه یاحسین بگیم محمود کریمی

طلع النّور علی البدر طلع البدر علی الشمس طلع الشمس علی العشق طلع العشق علی الحیدر بگو صلّ‌الخالق به چنین مادری؛ جلّ‌الخالق بگو صل‌ّالخالق به چنین دختری؛ جلّ‌الخالق بگو صل‌الخالق به چنین همسری؛ جل‌ّالخالق نماهنگ طلع النور علی البدر محمود کریمی

حالا شروع کنید همه برا مادرتون گریه کنید منم با شما زبون میگیرم اگه اینقده جوون نبودی اینقده دلمون نمیسوخت تازه مادر ما بار شیشه هم داشت یه سوالی کرد گفت فاطمه جان همه چیو میدونم همه چیو با خبرم با چه دستی زده... برا مادرتون گریه کنید کریمی خمسه علوی

تو صدات دعوت و شرمنده از این تاخیرم تو هیاهوی زمونه با خودم درگیرم نفسم خس خس برگاس که زیر پا مونده هوای دنیا چه سنگینه دارم می میرم باید اول دلو پیش قدم کنم باید این فاصله ها رو کم کنم تا تو یک بار منو قابل بدونی بتونم پرچمتو علم کنم میره هرکس که دلش رفتنیه تو دلش حرفای ناگفتنیه شب جمعه حرمش دیدنیه دیدنیه یه شکسته پرم و تو هوس پروازم بی صدا موندم و شد بغض گلو آوازم حالا که از حرمت دورم و نزدیک غمم یه حرم تو دلم از جنس غمت می سازم اومدم تا که برات گریه کنم زیر خاکم به هوات گریه کنم بغض اون ده شبه همراهمه تا واسه خشکی لبات گریه کنم دل من وقف هوای حرمت همیشه سائله لطف و کرمت شب و روز گریه برای تو کمه خیلی کمه میره هرکس که دلش رفتنیه تو دلش حرفای ناگفتنیه شب جمعه حرمش دیدنیه دیدنیه نماهنگ شب جمعه حرمت دیدنیه محمود کریمی

اطراف حرم گفت برا من دعا کن من بچه دار نمیشم گفتم برو تو حرم آقا حضرت اباالفضل یه جای خالی پیدا کن نشون بده بگو آقا جان فقط برا بچه من تو حرم جا نیست میخوام بچه ام بزرگ بشه منو بیاره کربلا جلو ام بایسته بگه بابی انت و امی مادرم فدات بابام فدات روضه من بچه دار نمیشم محمود کریمی