در دم مرگ حسین طاهری

شادی هردو جهان بی تو مرا جز غم نیست

جنت بی تو عذابش ز جهنم كم نیست

در دم مرگ اگر پا به سرم بگذاری

عمر جاوید به شیرینی آن یك دم نیست

حرم قرب خدارا كه دل عاشق توست

طرفه بیتی است كه روح القدسش محرم نیست

بگذار آدمیان طعنه زنندم گویند

هر كه خود را سگ كوی تو نخواند آدم نیست

نیست بر خامشی آتش دوزخ سیلش

از یم اشك غمت هر كه به چشمش نم نیست

تا خدایی خدا هست لوای تو به پاست

زانكه جز دست خدا حافظ این پرچم نیست

هم خدا داند و هم عالم و آدم دانند

كه به جز رأیت عشق تو در این عالم نیست

دوزخ ارزانی آنانكه ندارند غمت

با غمت هیچ مرا زآتش دوزخ غم نیست

ملك هستی همه ماتمكده ی توست حسین

جایی از ملك جهان خالی از این ماتم نیست

گوهر اشك عزای تو به هر كس ندهند

اهرمن را شرف داشتن خاتم نیست

گریه بر پیكر مجروح تو باید همه دم

كه جراحات تنت را به از این مرهم نیست

تو به جا ماندی و ظالم اثرش هم شد محو

پایه ظلم كه در دار جهان محكم نیست

سائل تو است كسی كز تو تو را خواهد و بس

آنكه شد طالب تو در طلب درهم نیست

سینه كردی هدف تیر كه میدانستی

زنده بی مرگ تو دین نبی اكرم نیست

هیچ مظلوم همانند تو در قلزم خون

سر جدا با گلوی تشنه كنار یم نیست