باید مرد باید از غم محسن تو فقط مرد حسن عطایی

باید مرد باید از غم محسن تو فقط مُرد
باید گفت باید روضه های تو رو تا ابد گفت
یه عده با غلاف و با بغض علی تو رو
میون کوچه ها چه بی بهونه می زدن
یه عده پیش چشم خیس بچه های تو
توو اوج بی رحمی با تازیونه می زدن
دلم گرفت دوباره زندگیم بوی غم گرفت
دلم گرفت زمین و آسمون از تو دم گرفت
دلا سوخت - یه مادر جلو چشمای بچه ها سوخت
دلا سوخت - یه غنچه توو آتیش زیر دست و پا سوخت
فضه به سمت تو دوید که باشه یاورت
تا پشت در پیچید صدای آه و ناله هات
سینه سپر کردی برا دفاعِ از علی
به قیمتِ جونِت تموم شد این دفاع برات
فدا شدی فدای علیِّ مرتضی شدی
فدا شدی تو اول شهیده ی وِلا شدی
فدا شدی
چه بد زد همون که توو کوچه تو رو با لگد زد
چه بد زد با سیلی به روی تو مادر! چه بد زد
چه سخته که مقابل چشای یک پسر ...
به روی خاک کوچه ها بیفته مادری
ناموس مرتضی کجا و مَردَکی ذلیل
عجب تقابُلِ عجیب و نابرابری!
واویلتا بمیرم برای اشکِ مجتبی
واویلتا شکستن غرورشو توو کوچه ها

باید مرد باید از غم محسن تو فقط مرد حسن عطایی