از طعنه و آزار نریمان پناهی

از طعنه و ازار از مردم بی عار
از مجلس اغیار به هم می ریزم من

از دمه دروازه از نگاه مردم
از کوچه و بازار به هم می ریزم من

من به جای سر تو سنگ خردم
لابه لای سر تو سنگ خردم
دنبالت کوچه به کوچه داداش
پا به پای سر تو سنگ خردم

وای من وای من ای حسین

وقتی می بینم که رقیه رو داره
می دوه روی خار به هم می ریزم من

وقتی که جمع می شن دور و بر زینب
اراذل و اشرار به هم می ریزم من

شده از غصه ی تو زینب پیر
شده بسته دست من با زنجیر
می دیدم از روی تل که داداش
شده با حنجرت خنجر در گیر

وای من وای من ای حسین

وقتی می ریزه سنگ به سر ما داداش
از درو از دیوار به هم می ریزم من

به خاطر تفریح می زنه نیزه دار
نیزه به تو هر بار به هم می ریزم من

خنده های شمر نمی ره یادم
ماجرای شمر نمی ره یادم
قربونه صورته خاکیه تو
جای پای شمر نمی ره یادم

وای من وای من ای حسین

از طعنه و آزار نریمان پناهی