دفتر آیت الله وحید خراسانی

اللهم صل علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها پناه آوردم به چادر حضرت زهرا خونواده ام گدای خونواده ات زندگیم فدای زندگی سادت مارو یادت نره روز قیامت ای مادر ای مادر ما در دو جهان ، فاطمه جان دل به تو بستیم ، محبان تو هستیم نظر کن ز عنایت ، به فردای قیامت یا زهرا یا زهرا نماهنگ فردای قیامت حسن عطایی

بر حاشیه برگ شقایق بنویسید گل تاب فشار در و دیوار ندارد بر سایه گلبرگ گل یاس نویسید این گل همه زیباییست و خار ندارد آری همه زیباییست با شاخه نازک والله که این گل طلب نار ندارد بر روی در خانه مولا بنویسید یک زن به خدا طاقت مسمار ندارد میخ در و شلاق و جنین و سر و بازو جز فاطمه ، محسن که طرفدار ندارد بر سر در این شهر پر از دود نویسید ظلمت همه جا رفته و افسار ندارد در شهر مدینه همه در خواب عمیقند شهری که در آن یک تن بیدار ندارد بر روی زمین و تلی از خاک نویسید زهرا همه نور است ، تو را کار ندارد!!! زهرا همه نور است و زمین جای تنش نیست این نور خدایی جز علی یار ندارد تاب فشار در و دیوار علی اصغر انصاریان

با اشک و آه و زمزمه، نوحوا علی الحسین با اضطراب و واهمه، نوحوا علی الحسین فرموده است حضرت صادق به شیعیان ای شیعیان من! همه نوحوا علی الحسین باید پس از سلام به تو، زود گریه کرد یعنی که بی مقدمه نوحوا علی الحسین باید تمام وقت برای تو ضجه زد ممتد، بدون خاتمه نوحوا علی الحسین در مجلس حسین نباید سکوت کرد در ازدحام و همهمه نوحوا علی الحسین شب‌های جمعه فاطمه هم نوحه می‌کند با ناله‌های فاطمه نوحوا علی الحسین پشت حسین فاطمه در علقمه شکست پس در کنار علقمه نوحوا علی الحسین هم ناله صدای غم انگیز زینبیم با زینب مکرمه نوحوا علی الحسین نوحوا علی الحسین علی اصغر انصاریان

مدد جویم من از لطف خدای حضرت صادق که آرم بر زبان مدح رسای حضرت صادق نبی گفته علی گفته خداوند جلی گفته به دفترخانه ی خلقت ثنای حضرت صادق بهشت جاودان جایش، به قصر نور ماوایش هر آنکس کاو بود تحت لوای حضرت صادق خدا را بنده ی والا، بشر را رهبر و مولا رسولان مبین مدحت سرای حضرت صادق کتاب حق کتاب او، حساب حق حساب او رضای حق بود همچون رضای حضرت صادق همه مشتاق نعمای بهشت و کوثر و جنّت بهشت و کوثر و جنّت فدای حضرت صادق همه مشتاق دیدار بهشتی طلعتان امّا بهشتی طلعتان محو لقای حضرت صادق هزاران مشکل پیچیده از هم باز گردیده ز دستور کلام دلربای حضرت صادق لطف خدای حضرت صادق علی اصغر انصاریان

عشق منو تو چه ماجرایی دارد این غصه چه شاه و چه گدایی دارد من بین صفا و مروه هم میگویم ایوان نجف عجب صفایی دارد روز خلقتش آدم گفت یا علی لبیک از خروش او عالم گفت یا علی لبیک این صدا الهی بود ذکر دادخواهی بود هر نفس بنی ادم گفت یا علی لبیک قبل خلقت انسان شد ملائکه حیران دید عرش مستحکم گفت یا علی لبیک این بشر قدیمی بود با خدا صمیمی بود ز آن زبان و جان هر دم گفت یا علی لبیک مرده گر شود احیا شک نکن که در آنجا روح عیسی مریم گفت یا علی لبیک تا و را حق داور خواند ساقی کوثر سلسبیل با زمزم گفت یا علی لبیک هر که راه را گم کرد رو به مرتضی آورد نور دید و شد خرم گفت یا علی لبیک ایوان نجف علی اصغر انصاریان

در بستر افتاده رئیس مذهب جانش به روی لب در تاب و در تب آتش به سینه از زهر کینه یا بقیه الله آجرک الله زهر جفا چه کرد با پیکر او چیزی نمانده است غیر از سر او در بین بستر با حال مضطر یا بقیه الله آجرک الله ****** در بستر افتاده رئیس مذهب جانش به روی لب در تاب و در تب آتش به سینه از زهر کینه یا بقیه الله آجرک الله زهر جفا چه کرد با پیکر او چیزی نمانده است غیر از سر او در بین بستر با حال مضطر یا بقیه الله آجرک الله رئیس مذهب علی اصغر انصاریان

دلم دریایی از غمهای بسیار غم غربت غم یارو غم یار من از روز ازل مظلوم بودم زحق خویشتن محروم بودم هم از اهل مدینه ظلم دیدم هم از این کوفیان طعنه شنیدم دلم سوزان بسانِ آفتاب است سلامم بین مردم بی جواب است از آن روزی که بی زهرا شدم من در این عالم تک و تنها شدم من خدا داند که زهرا جانِ من بود به درد بی کسی درمان من بود ولی از او فقط یک شکوه دارم به سینه غُصه ای نا گفته دارم تو که تنهائیم را دیده بودی مرا ای کاش با خود برده بودی زدنیا سوی جنت رهسپارم که تنها با اجل یک حرف دارم اجل فارغ ز رنج و محنتم کن زدیدار مغیره راحتم کن اگر زینب گذارت کوفه افتاد به بازار و میان کوچه افتاد بدان معنای نام کوفه ننگ است پذیرائیشان با خاک و سنگ است ناله فاطمه امیر کرمانشاهی

دلم دریایی از غمهای بسیار غم غربت غم یارو غم یار من از روز ازل مظلوم بودم زحق خویشتن محروم بودم هم از اهل مدینه ظلم دیدم هم از این کوفیان طعنه شنیدم دلم سوزان بسانِ آفتاب است سلامم بین مردم بی جواب است از آن روزی که بی زهرا شدم من در این عالم تک و تنها شدم من خدا داند که زهرا جانِ من بود به درد بی کسی درمان من بود ولی از او فقط یک شکوه دارم به سینه غُصه ای نا گفته دارم تو که تنهائیم را دیده بودی مرا ای کاش با خود برده بودی زدنیا سوی جنت رهسپارم که تنها با اجل یک حرف دارم اجل فارغ ز رنج و محنتم کن زدیدار مغیره راحتم کن اگر زینب گذارت کوفه افتاد به بازار و میان کوچه افتاد بدان معنای نام کوفه ننگ است پذیرائیشان با خاک و سنگ است غم غربت امیر کرمانشاهی

فراز مأذنه ها ای جماعت گمراه چه میکنید شما بی صدا سخن کوتاه حرام باد اذان مؤذنی که نگفت دوبار اشهد أن علی ولی الله فراز مأذنه ها ای جماعت گمراه چه میکنید شما بی صدا سخن کوتاه حرام باد اذان مؤذنی که نگفت دوبار اشهد أن علی ولی الله فراز مأذنه ها ای جماعت گمراه چه میکنید شما بی صدا سخن کوتاه حرام باد اذان مؤذنی که نگفت دوبار اشهد أن علی ولی الله علی ولی الله امیر کرمانشاهی

قافله سالار من، کجایی ای دوای دردم پی تو هرکجا میگردم تو رو تو قتلگاه گم کردم ای بدن صد پاره، رو خاک داغ این صحرایی چرا مقطع الاعضایی بگو کجا برم تنهایی سالار زینب سالار زینب وای من از عاشورا، زمین و آسمون غمگینه یه خواهری داره میبینه یکی میشینه روی سینه وای من از عاشورا، باید بمیره از غم دنیا تو قتلگاه پیش زهرا دوازده ضربه زد واویلا سالار زینب سالار زینب داغته روی سینم، که قلب مظطرم میسوزه پاشو ببین حرم میسوزه ببین که معجرم میسوزه رفتی و دور از چشمت، به خیمه ها جسارت بردن به خیمه ها هجوم آوردن همه چیو غنیمت بردن سه ساله تو رو آذردن سالار زینب سالار زینب لشکر دشمن ای وای، به روی پیرکت می تازه میان همه با نعل تازه دیگه روشون به رومون بازه رفتی و موندم تنها، بگو چکار کنم با این درد به هرمله میگفتن برگرد نزن تو گو شمن ای نامرد سالار زینب سالار زینب قافله سالار من امیر کرمانشاهی

زندگی ما حسینه بندگی ما حسینه سریع ترین راه رسیدن به خدا ذکر یا حسین ماه رمضون خودت رو تو قلب فاطمه جا کن روزتو با یه السلام علی الحسین وا کن اجر نماز و روزمون به دست شاه نجف قرارمون کرب و بلا غروب روز عرفه یا الهه العاصی بگذر از من حضرت عباسی بگذر از من زندگی ما حسینه امیر کرمانشاهی

تمام حاصلم خون جگر بود زهر شاخه هزاران میوه دادم همانا پاسخم نیش تبر بود دلم از طفل بر پستان مادر به دیدار اجل مشتاق تر بود اگر چه شاخه هایم را شکستند به هر شاخه هزارانم ثمر بود چه باک از تیغ زهرا آلود دشمن علی یک عمر در کام خطر بود هزاران زخم در دل داشتم من که بس کاری تر این زخم سر بود به جان فاطمه آنکه مرا کشت نه تیغ ابن ملجم میخ در بود هزاران استخوان بودم گلو گیر هزاران نیش خارم در بصر بود به هر اهم هزاران زخم فریاد به هر زخمم هزارن نیشتر بود تو ای قاتل مرا کشتی نگفتی علی یک عمر غمخوار بشر بود زدی شمشیر بر فرق امامی که حتی مهربان تر از پدر بود به اشک و خون دل بنویس (میثم) علی از فاطمه مظلوم تر بود عزاداری شهادت امیرالمومنین

علی تنها مونده میون بی خبرا اومدن پشت در خونه خیره سرا . داره حق گم میشه تو دود آتیش فتنه گرا . تازه روضه ی در شده اول دردسرا پَر آتیش کوچه رسیده به بال و پرا کسی نیست این دور و برا . دود ؛ آتیش ؛ تنها ؛ زهرا غم ؛ غربت ؛ مولا زهرا یا زهرا زهرا زهرا . فاطمه می گیره حق همسرشو فاطمه تنها نمیذاره رهبرشو . آتیشم گریونه وقتی می سوزونه چادرشو . هدیه به خدا میده غنچه ی پرپر شو خدا می خره غربت محسن و مادرشو شهیدای حیدرشو . خون ؛ گریون ، دریا ؛ زهرا عشق ؛ مجنون ؛ لیلا ؛ زهرا یا زهرا زهرا زهرا . تازه روضه ی در شده اول دردسرا پَر آتیش کوچه رسیده به بال و پرا کسی نیست این دور و برا . دود ؛ آتیش ؛ تنها ؛ زهرا غم ؛ غربت ؛ مولا زهرا یا زهرا زهرا زهرا . دود بود و دود بود و دود بود گل میان آتش نمرود بود . باغبان بود و خزان باغ شد میخ در کم کم ز آتش داغ شد . داره می سوزه تو آتیش ناموس خدا زیر تیغه گردن حیدر وا ابتا دل مادر میره تا دم تصویر کرب و بلا میشه خیمه و معجر و مقتل و آتیش و دود مث کوچه و چادر و مادر و روی کبود مگه عباس اونجا نبود باز سیلی دختر زهرا رو نیزه رأس شهدا یا زهرا زهرا زهرا دسته عزاداری شهادت امیرالمومنین

منی که از تولدم تو کشوری بزرگ شدم که از سر ماذنه هاش اسم علی و بچه هاش پیچیده سمت هر طرف دل میره ایوون نجف می خوام که نوکرش باشم غلام قنبرش باشم با علی با علی با علی تا آخرش باشم علی حبّه جُنّه قسیم النار و الجَنّه وصی المصطفی حق امام الانس و الجِنّه علی مولا علی مولا کأسُ الولاءِ رَشَفْتَهُ و أنا صَبی و رَضَعْتَهُ مِن طیب أمی و أبی و نَمیٰ بِأعضائی و کلُ مَفاصلی حَتَی أرتَوی قلبی بأعذَبِ مَشْرَبی روحی ومُهجَتی بِفداکَ یاعلی ماقیمهُ الحَیاه لو لاکَ یاعلی می خوام که نوکرش باشم غلام قنبرش باشم با علی با علی با علی تا آخرش باشم علی حبّه جُنّه قسیم النار و الجَنّه وصی المصطفی حق امام الانس و الجِنّه علی مولا علی مولا للهِ حَمداً، دائِماً، مُتَواصِلاً فَهُوا الذی جَعلَ التَشَّیُعَ مَذهَبی نَسَبی شَریفٌ بِأنتِسابی لحَیدرٍ و بهِ تشرّفَ فی البَریَّهِ مَنسبی الله من عُلاه سَمّاکَ یاعلی ماقیمهُ الحَیاه لولاکَ یاعلی مـنی که از تولدم تو کشوری بزرگ شدم که از سر ماذنه هاش اسم علی و بچه هاش پیچیده سمت هر طرف دل میره ایوون نجف می خوام که نوکرش باشم غلام قنبرش باشم با علی با علی با علی تا آخرش باشم علی حبّه جُنّه قسیم النار و الجَنّه وصی المصطفی حق امام الانس و الجِنّه علی مولا علی مولا باعلی تا آخرش باشم امیر کرمانشاهی