سه ساله که روضه خونم جواد مقدم

سه ساله که روضه خونم
کنار بقیع گریونم
چهارتا قبر خیالی
دلیل اشک روونم
با اینکه یاد داغ بچه هام اشکمو در میاره
با اینکه فکر عباسم مدام اشکمو در میاره
با اینکه این زخمِ بی التیام اشکمو در میاره
ولی من گریه میکنم
برای تسلای فاطمه
گریه میکنم برای عزیزای فاطمه
گریه میکنم برای حسین جای فاطمه
حسین جان حسین جان
تو قلبم غم اولاده
سه ساله عذابم داده
شنیدم دستای عباس
توی علقمه افتاده
با اینکه فکرِ دستای قلم اشکمو در میاره
با اینکه فکر سقای حرم اشکمو در میاره
با اینکه روضه ی صاحب علم اشکمو در میاره
ولی من گریه میکنم
برای چشمای تر رباب
گریه میکنم برای علی اصغر رباب
گریه میکنم برای دلِ مضطر رباب
حسین جان حسین جان
یه بغضی تو سینم نشسته
که راه نفس هامو بسته
شنیدم جگر گوشه ی من
سرش با عمودی شکسته
با اینکه این غم از عمق وجود اشکمو در میاره
با اینکه ضرب سنگین عمود اشکمو در میاره
با اینکه چشمای خون آلود اشکمو در میاره
ولی من گریه میکنم
برا زخم پیشونی حسین
گریه میکنم برا چشم بارونی حسین
گریه میکنم برای لب خونی حسین
حسین جان حسین جان