روضه بلال محمدحسین پویانفر

انقدر فضای مدینه براش سنگین شده بود

بعد از شهادت پیامبر از مدینه بیرون رفت

صحرا زندگی کرد شب تو عالم رویا پیامبرو دید

سلام عرض کرد پیامبر جواب سلام داد ولی تحویلش نگرفت

دید پیامبر گرد و خاک به چهره داره

شب دوم دوباره همین خواب

شب سوم دوباره همین خواب

خودشو روی پای پیامبر انداخت

گفت آقا از من دلخوری

فرمود به فاطمه ما سر نمیزنی

از خواب بیدار شد بقچه اش رو جمع کرد

طرف مدینه وارد شهر شد

خدایا این شهر همون شهره

چرا پیامبر اینقدر گرد و غبار به صورت داشت

کوچه ها رو رد میکنه

انگار نه انگار اتفاقی افتاده

همه مشغول کار خودشونن

وارد کوچه بنی هاشم شد

رسید دم در

چرا در خانه سوخته

در را زد اسما در رو باز کرد

روضه بلال محمدحسین پویانفر