محسن عرب خالقی

من از شام میخوام فاصله بگیرم میخوام برگردم کربلا شب عبدالله باید بگیرم دست خنجرو که پا نذاره روی حنجرو مادربزرگم توی قتلگاه است چطور بگیرم چشم مادرو نه نمیگم امام معصومو نه نمیگم سید مهمومو ببین ای نامسلون تو کدوم دینی سر میبرن اینجوری مظلومو به خاطره خدا نرو روی سینش با پا نرو ول کن نامرد محاسنو حسین جان حسین جان...

من هلاکِ توأم، هلاک تا قیامت سینه‌ چاک عشقتو جار میزنن استخونام زیر خاک حسین جان...

نگید مرده، نگید کارش تمومه نگید دنیای بعد از مرگ کدومه می‌بینن توی قبرم ملکینم هنوزم زنده با عشق حسینم قبرم لحدم کفنم با خاکای رو تنم دم می‌گیرم توی قبر من هم سینه میزنم حسین جان حسین جان دارم امیدا ای امید نا امیدا با رو سیاهی بزرگ رو سفیدا رو سنگ قبرم حک کنن مات شهیدا عاش قلبی بحبّک، عاشَ قلبی بذکرک

هرکی شوق فتح خیبر داره یا علی بگه علم برداره وقتشه با ذوالفقار مولا کاخ سامری ترک برداره علی پشت مرهبو خم کرده روی هرچی ظالمو کم کرده اگه ضربه های ما سنگینه مشت ما رو علی محکم کرده سرم رو میدم برای حیدر هزار تا مالک و قنبر فدای حیدر هنوز میلرزه بعد هزار سال خرابه های خیبر از صدای حیدر حیدر حیدر حیدر حیدر ای لشکر سفیانی این لشکر ایرانی سینه زنه اربابم هم خون سیلمانی از جنگ نمی ترسیم با مرگ هم آغوشیم فرمان برسد از طفل تا پیر کفن پوشیم حیدر حیدر  حیدر حیدر از ضایحه بیروت تا حومه زاریات از قدس گرفته تا قلب نبل الزهرا این امت واحد را یک عهد تماشایی است هر جا سخن از مولاست جمهوری زهرایی است حیدر حیدر  حیدر حیدر هرکی شوق فتح خیبر داره رسولی عرب خالقی

نه دنبال کسی میره و نه فرار می‌کنه نصیحت می‌کنه اول نه شکار می‌کنه یه جور می‌جنگه میگه معاویه العجل ببین حیدر رو تو میدون چه کار می‌کنه وقتی که به لشکرِ دشمن می‌زنه اول نسلو می‌بینه بعدا می‌زنه تنها اون کافرو که تو صلبش هم یه مؤمن نباشه رو گردن می‌زنه اشتباه نمی‌زنه، بی‌گناه نمی‌زنه سردارو می‌زنه، سربازِ سپاه نمی‌زنه عالم الانصاب یا حیدر بطل الاحزاب یا حیدر همون شیری که با چشم خودش شکار می‌کنه با قنبر توی گرما تقسیم کار میکنه نمی‌شینه رو تخت خلافت علی یتیما رو روی دوشش سوار می‌کنه تنهای تنهای تنها می‌کِشه روی دوشش بار دنیا می‌کِشه وقتی قامت می‌بنده دیگه طبیب راحت تیر از پای مولا می‌کِشه بی‌خبر نمیزنه، بی‌ثمر نمیزنه نیرنگو حتی به اون دو نفر نمی‌زنه عالم الانصاب یا حیدر بطل الاحزاب یا حیدر نه دنبال کسی میره و نه فرار میکنه محسن عرب خالقی

علی همون مردِ بی‌هماورده که اسمشم کار یه لشکر کرده ولی میگه جنگو عقب بندازین شاید که فردا یه نفر برگرده دنبال کشتن نیست، دنبال هدایت بشره میگه مالک اگه یک نفرو نجات بِدی هنره گفت با مالک قبل جولانت تیغت ببُرّه اما تیغ برهانت گفت با مالک موقع جنجال میدون برو ولی با تیغ استدلال ماکوا ولی اِلّا علی هیچ موقع جنگی رو شروع نکرده هیچ‌ کسی رو بی‌آبرو نکرده به غیر دست دزدای بیت‌المال دستِ خدا دستی رو، رو نکرده حرف بیت‌المال شه، شوخی با بچه‌هاشم نداره کفِ دستِ عقیل، برادرش آهن داغ می‌ذاره گفت با مالک حکمران اینه قبل هر تصمیمی خدا رو می‌بینه گفت با مالک فکر سائل باش حاکم یه روزه باش ولی عادل باش ماکوا ولی اِلّا علی نماهنگ الا علی محسن عرب خالقی

اومد پیش امام صادق ابو حنیفه حضرت فرمود ابو حنیفه شنیدم تفسیر قرآن می‌کنی قرآن تفسیر می کنی گفت بله آقا فرمود ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ اون نعمتی که خدا قیامت ازش سوال می‌کنه چیه گفت آقا دورتون بگردم همین نعمت‌هایی که داریم ازش استفاده می‌کنیم همین لباسی که می‌پوشیم همین غذاهایی که می‌خوریم حضرت فرمود عجب کسی خونه تو میاد لقمه‌هاشو می‌شماری چند تا لقمه غذا خورده چند تا میوه خورده چقدر نوشیده گفت  آقا خیلی زشته به دهن مهمان نگاه کنی گفت صفتی که برای خودت نمی‌پسندی برای خدا می‌پسندی گفت آقا نمی‌دونم فرمود ابوحنیفه والله به خدایی که جانم دردست اوست نعمتی که روز قیامت خدا ازش سوال می‌کند نعمت ولایت علی ابن ابیطالب نعمت ولایت علی نعمت ولایت علی محسن عرب خالقی

شعر اگه بودم به دیوان علی می‌رفتم طلا اگه بودم به ایوان علی می‌رفتم فطر اگه بودم می‌بردم همه رو سمت نجف عید اگه بودم به قربان علی می‌رفتم ای به قربان علی توی دنیا جایی نیست مثل ایوان علی ای به قربان علی دست ما را برسان به دامان علی سرم پیش مولا فرود آمده است مَلک پیش علی به سجود آمده است نه تنها آدم که ملائک میگن ای به قربان امامی که وجودم زِ وجودش به وجود آمده است خاک اگه بودم بدوم خاک پای علی شاه اگه بودم بودم بنده سرای علی مکه اگه بودم می گفتم منم گدای نجف خدا اگه بودم می گفتم منم خدای علی ای خداوند علی دل من بند کسی نیست به جز بند علی ای خداوند علی روزیمون میرسه از برکت لبخند علی نداریم راهی ما به جز راه علی فقط سر میذاریم به درگاه علی نه تنها آدم که ملائک میگن ای به قربان مقام اسدالله اسدالله حیدر ولی الله حیدر اذن الله حیدر سیف الله حیدر سر الله حیدر روح الله حیدر نماهنگ ای به قربان علی محسن عرب خالقی

دامن کشان رفتی دلم زیر و رو شد چشم حرامی با حرم روبرو شد بیا برگرد خیمه ای کس و کارم منو تنها نگذار ای علمدارم آب به خیمه نرسید فدای سرت حسین قامتش خمید فدای سرت از تو خبر دارم با دستای خونی زهرا وساطت کرد تو میدون بمونی تو که پیرم کردی ای پناه من زمین گیرم کردی ای سپاه من پیر شده برادرت فدای سرت خونه چشم خواهرت فدای سرت علی العباس واویلا حسین تنهاست واویلا حرم گریه کن نداره کریمی عرب خالقی

خدا رحمت کنه حاج عباس کشوانی رو کلید دار حرم حضرت عباس بود میگه اومدیم که حرم رو ببندیم دیدم یه زن بدوی عراقی بچه بغلشه زد تو حرم گفت دیدم بچه بغلشه دور ضریح میچرخه فقط میگه دخیلک یا اباالفضل گفتم کاریش نداشته باشید شاید بچه اش مریضه ساعتی گذشت کار تموم شد اومدم بهش بگم بره دیدم که خسته شده انگار سر گذاشته به ضریح گفت چادرشو گرفتم یه تکون دادم گفتم خانم بچه ات از گریه مرد تا گفتم خانم بچت از گریه یه وقت انگار از یه عالم دیگه اومد یهو چشاشو باز کرد گفت زنده شد گفت سه روز پیش مرد اومدن دفنش کنند بغلش کردم اگه عباس جوابمو نداد بعد دفنش کنید سه روزه دارم پیاده میام آقام جوابمو داد معجزه عجیب محسن عرب خالقی

تنها زینب بین صحرا زینب تنها زینب بین اعدا زینب زنی از تیره سادات زنی بالا تر از آیات که بر دروازه ساعات میان عده ای الوات معذب شد خدا زینب دمه دروازه ساعات غم در جان او حل شد معطل شد تنها زینب بین صحرا زینب محسن عرب خالقی

می‌دانید که من کیستم پای دینِ خدا بایستم اگر یزید را ادب نکنم من دختر مرتضی علی نیستم راه حق اراده می‌خواهد یعنی با اراده می‌میرم بر نِی ایستاده خون خدا من هم ایستاده می‌میرم جلیله‌ام، بت بزرگ را خودم می‌شکنم خلیله‌ام، بعدِ علمدار، علمدارِ این قبیله‌ام من عقیله‌ام، من عقیله‌ام... شیرم دختر شیرم با گرگانِ شام درگیرم از حلقومِ پسرِ معاویه حق علی را پس می‌گیرم من که در کاخ عُبِیدالله دشمن را بی‌ آبرو کردم کاخ سبز اموی‌ها را با یک خطبه زیر و رو کردم فاضله‌ام، کمال در ولایت علی بوَد کامله‌ام، یک تنه سینه‌سپرِ تمامی قافله‌ام من عاقله‌ام من عقیله‌ام من عقیله‌ام... من کیستم محسن عرب خالقی

دیدی تربت چه عطری داره بوی عطر تن حسینه روی تربت که سر میگذارم سرم رو دامن حسینه تربت رو بغل کردی یعنی خود حضرت رو بغل کردی تربت رو نگاه کردی یعنی خود حضرت رو نگاه کردی تربت رو رها کردی یعنی خود حضرت رو رها کردی هر جای دنیا که میری شوق زیارت داشته باش همیشه همراه خودت یه ذره تربت داشته باش دیدی تربت چه عطری داره محسن عرب خالقی

پیرزن سال های آخر عمر سخت دلبسته شد به خاموشی چیز های کمی به خاطر داشت مبتلا بود به فراموشی یه از روز ها به او گفتم ای که خو کرده ای به بیماری نام های ائمه را این اواخر به خاطر داری گفت مادر این حرفا چیه میزنی من یه عمره دارم میگم حسین من یه عمره کنیزی این خونواده رو کردم گفتم اول درست گفت علی پاسخ دومین امام حسن سومین امام نگفته گفت حسین آن که در کربلا نداشت کفن گفتمش چهارمی و ... گفتمش پنجمی و ... فراموشی محسن عرب خالقی

ای امیر عرب منو نگاه کن ای امیر عرب منو صدا کن ای امیر عرب برا ظهور وارث ذوالفقار بیا دعا کن دعا کن خدا غیبتو سر بیاره برا لشکر شیعه رهبر بیاره بیادو برا شادی قلب زهرا دوتا کافرو از تو قبر در بیاره قال الحیدر ابوتراب اصحاب المهدی شباب لا کهول فیهم وقتی میاد زمین نفس میگیره گل رو از دست خار و خس میگیره تا درست شه همه کارای دنیا حقتو از سقیفه پس میگیره اونی که نگاش عرش علا میسازه از این قلب مرده مسیحا میسازه درست عین ایوون طلای نجف رو یه روزی بالا قبر زهرا میسازه قال الحیدر ابوتراب اصحاب المهدی شباب لا کهول فیهم منو نگاه کن محسن عرب خالقی

وا نشد جبریل اگر سمت نجف بال و پرش بهتر آن که بر زمین جاری شود خاکسترش . خوش به حال آن کبوتر بچه ای که تا سحر می پرد از صحن ایوانش به صحن دیگرش . داستان سنگ و زر یعنى که ما و فضه اش قصه ی شاه و گدا یعنى که ما و قنبرش . در مقام آخریت بود ، دیدند اولش در مقام اولیت بود ، دیدند آخرش . خاک را گل می کند گل را خلائق می کند نیست هر که خلق مولا خاک عالم بر سرش . این هم از ظرفیت دنیاى بى ظرفیت است هر که او را می پرستد می نویسد کافرش . با على یکتاپرستم ، ورنه می خواهم چکار آن خدایى را که این آقا نباشد مظهرش . آرزوى مرگ کردن چاره ى کارش بود سائلی که دست خالى می رود از محضرش . چهارده قرن است دارد رزق ما را می دهد با همان یک مرتبه بخشیدن انگشترش سمت نجف محسن عرب خالقی آه … ظلمت آه … ظلمت آه … ظلمت می شود واى اگر خورشید را روزى براند از درش . مرتضى یعنى قسیم النار والجنه ، ولى هست معیارش در این تقسیم حب همسرش . تازه کعبه آبرویی یافت و قیمت گرفت هم چنانی که صدف قیمت گرفت از گوهرش . از در کعبه نرفت و بر در کعبه نرفت چون که باید بعد از این کعبه بیاید بر درش . خاک یا خاکسترش کن مصحفی را که در آن آیه ی ” الیوم اکملت ” نباشد محورش . *مبعث ختم رسل ترویج حب حیدر است تا دهد نشر ولایت حق کند پیغمبرش * . به خودش که جای خود ، حتی به خاک پاش هم هر کسی شک می کند شک می کنم به مادرش کور دل ها احمقند ، احمق چه می فهمد علی جان احمد بود که خوابید بین بسترش جز علی و فاطمه دیگر ندیده روزگار اینقدر شرمنده باشد همسری از همسرش سمت نجف محسن عرب خالقی

زهرا گر زراست، پیامبر اباذراست زرگر همیشه با خبر از قیمت زر است از حسن خلق و رحمت پیغمبری چنین باید خداش هدیه دهد دختری چنین دختر چه دختری؛ بگو مادر پدر حوریه‌ای که آمده در کسوت بشر دختر چه دختریست، که معراج مصطفی است هم تاج اوست احمد و هم تاج مصطفی است دختر چه دختریست؛ که به قول پیامبرش هرشب حیا نشسته دو زانو برابرش دختر چه دختریست، که لبخندش آفتاب ماه است گوشوار و گلوبندش آفتاب دختر چه دختریست؛ در اوصاف اوست که آب وضوش باعث خلق ملائکه دختر چه دختری که بهشت است منجلی در خانه‌ای که اوست همسر علی همسر چه همسری نفس مرتضی علی در سینه اش به جای تپش بانگ یا علی همسر چه همسریست که عین روایت است بی بی؛ نیم اش نبوت و نیمی اش ولایت است‌ همسر چه همسریست، نه سال بی وضو نام علی نبرده و علی نیز نام او همسر چه همسری که تمام وقار بود در آسمان برادر او ذوالفقار بود همسر چه همسریست که فقر اختیار کرد تنها به شوق سائل میل انار کرد همسر چه همسریست؛ به او قبله مایل است شام زفاف پیراهنش سهم سائل است پیراهن عروسی خود را که داد گفت: پیراهن حسین مرا در می‌آورند. همسر چه همسری که فقط احترام کرد جای تمام شهر به حیدر سلام کرد همسر چه همسریست که اگر چشمم شکسته است بر سینه اش جمال علی نقش بسته است بی بی جان! بی نور مِهری به سعادت نرسید بی مُهر تو، امضای عبادت نرسید گفتند که صد جا تو به فریاد رسی در کوچه، ولی کسی به دادت … زهرا اگر زر است محسن عرب خالقی

به حمد الله و المنه علی حبه جنه قسیم النار و الجنه به کوری فلانی ها امام الانس و الجنه نجف را نصیب ما کن قسیم نار و الجنه به حمد الله و المنه علی حبه جنه قسیم النار و الجنه به کوری فلانی ها امام الانس و الجنه نجف را نصیب ما کن قسیم نار و الجنه علی مولا علی علی مولا سرم خاک کف پای سگ کوی کسی باشد که او خاک کف پای سگ کوی علی باشد علی حبه جنه محسن عرب خالقی  

سوره قدر و سوره اعطینا اونی که قدرشو میدونه مولا رکاب دست حق رسول اللهه نگین این رکاب نور زهرا نور نور نور زهرا آرزوی خیلی دوره زهرا با محبت حسینش محشر تیرگیمونو میشوره زهرا برا خدا کوثر ماشاالله برا نبی دختر ماشاالله برا علی همسر ماشاالله برا حسن مادر ماشاالله به حضرت زهرا ماشاالله سوره نور و هل اعطی و کوثر آیه محبوب دل پیغمبر از وقتی پا گذاشتی تو این عالم دنیا قشنگ تره تو چشم حیدر سوره اعطینا محسن عرب خالقی

زهرا گر زراست، پیامبر اباذراست زرگر همیشه با خبر از قیمت زر است از حسن خلق و رحمت پیغمبری چنین باید خداش هدیه دهد دختری چنین دختر چه دختری؛ بگو مادر پدر حوریه‌ای که آمده در کسوت بشر دختر چه دختریست، که معراج مصطفی است هم تاج اوست احمد و هم تاج مصطفی است دختر چه دختریست؛ که به قول پیامبرش هرشب حیا نشسته دو زانو برابرش دختر چه دختریست، که لبخندش آفتاب ماه است گوشوار و گلوبندش آفتاب دختر چه دختریست؛ در اوصاف اوست که آب وضوش باعث خلق ملائکه دختر چه دختری که بهشت است منجلی در خانه‌ای که اوست همسر علی همسر چه همسری نفس مرتضی علی در سینه اش به جای تپش بانگ یا علی همسر چه همسریست که عین روایت است بی بی؛ نیم اش نبوت و نیمی اش ولایت است‌ همسر چه همسریست، نه سال بی وضو نام علی نبرده و علی نیز نام او همسر چه همسری که تمام وقار بود در آسمان برادر او ذوالفقار بود همسر چه همسریست که فقر اختیار کرد تنها به شوق سائل میل انار کرد همسر چه همسریست؛ به او قبله مایل است شام زفاف پیراهنش سهم سائل است پیراهن عروسی خود را که داد گفت: پیراهن حسین مرا در می‌آورند. همسر چه همسری که فقط احترام کرد جای تمام شهر به حیدر سلام کرد همسر چه همسریست که اگر چشمم شکسته است بر سینه اش جمال علی نقش بسته است بی بی جان! بی نور مِهری به سعادت نرسید بی مُهر تو، امضای عبادت نرسید گفتند که صد جا تو به فریاد رسی در کوچه، ولی کسی به دادت ...

قرار دل بیقرارم کسی رو جز تو ندارم قراره که روز قیامت سر رو چادر تو بزارم با تو آروم آرومم بی تو آشوب آشوبم خدا میدونه که مادر فقط با تو خوبم اللهم صل علی فاطمه و ابیها به عشق تو بنده میشم بی تو سرافکنده میشم چادر تو رو سنگ قبرم کشیده بشه زنده میشم نفس اولم حیدر نفس آخرم مادر رو ابرم باشم میگم آرزومه حرم مادر اللهم صل علی فاطمه و ابیها قرار دل بیقرارم کسی رو جز تو ندارم قراره که روز قیامت سر رو چادر تو بزارم با تو آروم آرومم بی تو آشوب آشوبم خدا میدونه که مادر فقط با تو خوبم اللهم صل علی فاطمه و ابیها