دانلود مداحی کربلایی حسین ستوده | آرشیو کامل صوتی و تصویری

آخ بمیریم یعنی میشه یه روزی ام تو روضه ات ما رو یاد کنن یا اباعبدالله پسرم پسرم... اگه من شب هشتم محرم ندیدم یه دونه یا علی اکبر هم جای من بگین

با جنگ میشه کنار بیام با مرگ میشه کنار بیام با دوری از کرببلا نه با فقر میشه کنار بیام با درد میشه کنار بیام ولی نیام تو روضه ها نه کی میدونه... شاید ضریحتو دیگه ندیدم کی میدونه... شاید من به محرم نرسیدم تو میدونی... چه قدر از آدما طعنه شنیدم تو میدونی... برای کربلات جونمو میدم تو میدونی... از عشق و حالم بگذرم از عمر و مالم بگذرم نمیگذرم از چای هیئت تو زندگیم غم ببینم داغ بابامم ببینم اشک میریزم برا رقیه ات کی میدونه... چرا گریه نمیکنه خلاصم کی میدونه... شاید توهم دلت تنگ شده واسم تو میدونی.. چشام خیش میشه یادت که میفتم تو میدونی.. دلم تنگه اینو دروغ نگفتم امام حسین گریه های شبونه حرف دلم رو ام البنین میدونه فکر پایین پات دلم رو میسوزونه امام حسینم امام حسین قلبم با بغض میشه گریه نکرد با غم میشه گریه نکرد با روضه ی زینب تو نه با رنج میشه زار نزنم با زخم میشه داد نزنم ولی با زخم لب تو نه کی میدونه... شاید این آخرین روضه ی من بود کی میدونه... شاید فردا تنم بین کفن بود تو میدونی.. که من عشق تو رو یادم نمیره تو میدونی.. تو قبرم واسه تو گریه ام میگیره امام حسین قشنگ تو شمایل حتی دلت سوخت برای شمر قاتل همه به جز تو میرن یه روز عشقت را رها نکردم دستم را رها نکردی نماهنگ کی میدونه حسین ستوده

منم مال تو سرتاسر بفرما جان بفرما سر سرم خاک قدم هاته نمیذارم به هر جا سر مددحیدر مددحیدر به ذوالفقار تو گلو کشیدم مولا مولا مولا خراب طرح ایوون جدیدم مولا مولا مولا اگه مردم و صورتت رو دیدم مولا مولا مولا به اون روز بگو عید سعیدم مولا مولا مولا ازل ابد یکتا اسد مثل تو نیست کفواً احد موسی عصا زد روی نیل با ذکر یا حیدر مدد نگو حیدر بگو طوفان نگو حمله بگو جولان بلاگردان شه مردان سگ کویت همه شیران شه مردان شه مردان اسیر تار زلف ذوالفقارم مولا مولا مولا مثل قنبرتم تو عهده‌ دارم مولا مولا مولا میخوام از تو بگن سرمزارم مولا مولا مولا سگ در تواَن ایل و تبارم مولا مولا مولا همه ذلیل والا علی تفسیر او اَدنی علی کوری چشم دومی مولا فقط مولا علی حیدرحیدر نماهنگ ازل ابد یکتا اسد حسین ستوده

دلم تنگ حسین جان حسین بختیاری شد دلتنگی حسین جان بختیاری ستوده

دلم آغوش گرم تو رو میخواد خرابه سرده و دارم میلرزم هوا سرده ولی عیبی نداره من از تاریکیا خیلی میترسم از اونی که سر تو رو رو نیزه بست بدم میاد از اون که دندون تو رو با سنگ شکست بدم میاد یه شب جا موندمو اومد سراغم همون مردی که با من خیلی بد بود الهی که دلش آتیش بگیره که دل سوزوندنو خیلی بلد بود همش میگفت عموت کجاست حالا تو رو نگاه کنه بگو از علقمه بیاد دست بسته ات رو وا کنه حسین حسین حسین... من حرم لازمم دلم تنگ است نماهنگ آغوش گرم حسین ستوده

یابن یاسین یابن طاها و تصدق جان زهرا شهریارم بی قرارم غیر تو من کیو دارم السلام و حین تقوم السلام ای کهف امون نماز شب که می‌خونی منو دعا کن آقا جون کسی به فکر تو نیست بگو کجایی بگو کجایی گره به کارم افتاد فقط تو تنها گره گشایی من از تمام دنیا بریدم آقا به تو رسیدم گذشته عمرم اما تو را ندیدم تو را ندیدم آه و فریاد داد و بیداد بین مردم رفتی از یاد دل شکستم با گناهام از تو دورم غرق آهم السلام ای مرد غریب السلام ای خیمه نشین خیمه در صحرا زده ای حجت حق روی زمین همیشه بوده ای در زمان روضه مکان روضه تورا نمیشناسم اگر چه دیدم میان روضه من از تمام دنیا بریدم آقا به تو رسیدم گذشته عمرم اما تو را ندیدم تو را ندیدم نماهنگ بگو کجایی حسین ستوده

کوچه را با عشق تو آب و جارو میکنم من به شوق یوسفم دشت را بو میکنم تکیه بر کعبه بزن  تکیه گاه همه شو مرهم زخم دل مادرت فاطمه شو چشم گریان آه سوزان درد هجران بی تو شد کار دلم ای طبیبم ای حبیبم من غریبم برگرد ای یار دلم العجل العجل العجل یا مهدی بی تو ما غرق غمیم بی تو بیچاره شدیم در شب تار زمین بی تو آواره شدیم ای پدر بحر خدا بگذر از غفلت ما دیدن دولت تو شده ما حسرت ما بین صحرا خیمه داری بیقراری  اما من یار تو ام روی دوشم پرچم تو تو حسینی من علمدار تو ام العجل العجل العجل یا مهدی حرمت عرش بر این بهترین جای زمین ماه هم زول زده بر قمر ام بنین ای علمدار حرم دست ما دامن تو کاشف الکرب حسین چهره ی روشن تو ای پناه بی پناها یا اباالفضل ای علمدار جوان ای امید نا امیدان یا اباالفضل ای بر قلبم ضربان عباس عباس سیدی یا عباس نماهنگ العجل حسین ستوده  

نمیدم پیرهنتو مال منه واسه داداشمه اموال منه نه سری مونده نه تنی مونده نه به روی صورتت دهنی مونده کار دنیا رو از رو ناچاری وسط این همه مرد یه زنی مونده تو رو از شلوغی بیرون بکشه بیرون بکشه بیرون بکشه با همون دست پر از خون بکشه بیرون بکشه بیرون بکشه نیزه از این تن بی جون بکشه بیرون بکشه بیرون بکشه خنجر از لب و دندون بکشه بیرون بکشه بیرون بکشه بغل جسمت ساز و آوازه نگران کشته شدی که چشات بازه من فقط میخوام پیش تو باشم ولی خولی طرفم نیزه میندازه آخ ببین حرمله دنبال منه دنبال منه دنبال منه اینم از بختم و اقبال منه دنبال منه دنبال منه نمیدم پیرهنتو ماله منه مال منه مال منه واسه داداشمه اموال منه مال منه مال منه

آرزو دارم یه شب روضه بگیرم حرم آرزو دارم شب جمعه بمیرم حرم شاید امشب آخرین باره که میگم حسین شاید این بار آخرین باره که میرم حرم آخرین باره آخرین قرارمون صحن علمداره خوب می‌خوام نگات کنم، گریه ا‌‌م نمیزاره آخرین باره آخرین روضه صبح شنبه سفره ی ام البنین روضه چی میمونه واسه من غیر همین روضه آخرین روضه ای حسین جانم حسین جانم حسین جانم... آخرش میرم حرم آره دلم روشنه با خیال کربلا هر شب دلم می‌زنه دست‌ خالی، چشم تَر، قلب شکسته، همه کوله‌ بار کربلایه این روزای منه کربلا باشم هر دفعه رفتم حرم گفتم خاطرخواشم یه صفای دیگه داره اربعیناشم کربلا باشم زائرش میشم من نمک‌گیر همون چای عراقیشم دم مردنم میاد امام حسین پیشم زائرش میشم نماهنگ شب آرزوها حسین ستوده

به تو دل ندهم به که دل بدهم که فقط تو مرا لیلایی ای تو ماه و صنماز تو دل نکنم بس که در نظرم زیبایی ای آرام جانم ای روح و ریحانم ای شور شیرینم ای حال رویایی ای اوج شیدایی ای حس دیرینم ای عشق من ای با من آشنا آخر میکشد داغ تو مرا ای تمام گریه هایم به غم تو مبتلایم مهرت را به دل دارد این گدا همچون جان خود میدانم تو را تو نگو که بی وفایم درِ خانه ات گدایم ای جانم حسین ای جانم حسین به تو رو نزنم به که رو بزنم که تو حال مرا میدانی ای امید منو همه باور من تو به درد دلم درمانی بی تو بی سامانم بی تاب و حیرانم در اوج ویرانی هستم غرق خواهش محتاج آرامش با چشم بارانی اشکم را ببین دستم را بگیر خسته ام از این دنیای حقیر نظری بکن به آهم که خراب و رو سیاهم آمادش بکن این ویرانه را از یادت مبر این دیوانه را که بجز تو کس نخواهم تو مرا بده پناهم ای جانم حسین ای جانم حسین به تو دل ندهم به که دل بدهم که فقط تو مرا لیلایی ای تو ماه و صنماز تو دل نکنم بس که در نظرم زیبایی ای آرام جانم ای روح و ریحانم ای شور شیرینم ای حال رویایی ای اوج شیدایی ای حس دیرینم ای عشق من ای با من آشنا آخر میکشد داغ تو مرا ای تمام گریه هایم به غم تو مبتلایم مهرت را به دل دارد این گدا همچون جان خود میدانم تو را تو نگو که بی وفایم درِ خانه ات گدایم ای جانم حسین ای جانم حسین به تو رو نزنم به که رو بزنم که تو حال مرا میدانی ای امید منو همه باور من تو به درد دلم درمانی بی تو بی سامانم بی تاب و حیرانم در اوج ویرانی هستم غرق خواهش محتاج آرامش با چشم بارانی اشکم را ببین دستم را بگیر خسته ام از این دنیای حقیر نظری بکن به آهم که خراب و رو سیاهم آمادش بکن این ویرانه را از یادت مبر این دیوانه را که بجز تو کس نخواهم تو مرا بده پناهم ای جانم حسین ای جانم حسین به حرم نروم به کجا بروم تو بگو چه کنم دلتنگم ز فراق تو خسته و بی نفسم بس که با غم دل میجنگم آه از این بی تابی از عمری بی خوابی این بوده تقدیرم آه از درد حسرت آخر بین غربت دور از تو میمیرم دلتنگ تو ام دلتنگ حرم باران را ببین در چشم ترم بطلب مرا نگارم که ز غصه بی قرارم کی بینم دمی شش گوش تو را خواهم لحظه ای آغوش تو را بنگر به حال زارم همه شب در انتظارم نماهنگ به تو دل ندهم حسین ستوده 

تنها یه صورت باعث شده اشک بریزم به پهنای صورت دردای صورت زود خوب نمیشه که حساسه اعضای صورت زخمای صورت میسوزه تا اشک بیفته به هرجای صورت فاطمه من دلم سوخت فاطمه من دلم ریخت خودت بهم بگو بهم کی زد صورتتو بهم ریخت فاطمه من دلم سوخت با هیزم انقدر زدن که غنچه با گلم سوخت فضه فضه، فضه خُذینی کار زنونه است جمع کن هر چی می‌بینی تنها یه مسمار کار علی رو تموم کرده لعنت به مسمار افتاده مسمار تو آخ نگفتی و پیچیده فریاده مسمار صدا شکستنت بود دری که من ساختمش چرا روی تنت بود روضه همین یک جمله ملعون بی هوا زد بی آبرو آتش به قلب مرتضی زد اما همینکه پشت در با ضرب پا زد آقایون به قول بزرگتر ما میگه امیرالمومنین ریخت بهم نتونست کاری بکنه من بمیرم برای مظلومیتت آقای من نمیدونم الان چه خبره حرمت ای کاش ما بودیم کنارت روضه همسرتون رو میخوندیم ای کاش آن در به سمت کوچه باز می‌شد ای کاش محسن جور دیگر ناز میشد فریاد زد فضه کجایی که تنم سوخت فضه بیا دار و ندارم محسنم سوخت اینجا علی با دستِ بسته رفت سویش وقتی علی آمد عبا انداخت رویش دسته جمعی یک غریبی را زدن نامردی است عده ای نامرد ناموس خدا را میزدند زدن زدن زدن کی سرت داد کشید به اون صدا لعنت حسن از خواب پرید به کوچه ها لعنت فضه فریاد کشید به میخ در لعنت به رد چکمه چهل نفر لعنت زدن زدن زدن این زدنها کربلا تکرار شد غریب کربلا را میزدند زجرکش کردند او را در میان قتلگاه تا سرش میشد آقای مارا میزدند وای وای وای بابا مومو گرفتن زیورآلات و النگومو گرفتن میزدن سراغ عمومو گرفتن عمو ندیده اگه دیدی نگی زجر مومو کشیده نماهنگ فاطمه من دلم ریخت حسین ستوده

گفتن نداره از شلوغی کوچه جای سوزن انداختن نداره گفتن نداره رو زمین افتادن هیچ مادری دیدن نداره گفتن نداره هی در میسوزه فاطمه تو آتیش افتاده ولی حیدر میسوزه مادر میسوزه داره زیر در تموم سوره کوثر میسوزه روضه نمیخواهد زنی که بی پناه است حالا تصور کن که آن زن پا به ماه است یارالی ننه نماهنگ بیقرار من نباش حسین ستوده

اگه قراره من سرم به سنگ بخوره سنگ کربلا باشه ای بهونه من ای دوای دردم میشه کربلا بیام و دیگه برنگردم با تو خوبه حالم بی تو میشه سردم تو انقد آقایی که نوکریتو کردم اگه قراره آخره من از راه برسه آخرم حرم باشه اگه قراره سایبونی هم داشته باشم رو سرم حرم باشه اگه قراره با کسی بیام کرب‌بلا مادرم حرم باشه ای بی کفنم شبا وقتی میخوام بخوابم باتو حرف میزنم تا اجازه بدی که بگم با تو هم وطنم ای بی کفنم تو جان منی رو به روت بشینم خودت اشکمو پاک میکنی بمیرم تو با دست خودت منو خاک میکنی تو جان منی حسین حسین جز به روضه ی تو بندگی نکردم من با تو که هیچ موقع غریبگی نکردم من بی تو یه لحظه زندگی نکردم تاحالا شده کاری به من بگی نکردم اگه قراره این دلم بشه تنگ کسی تنگ کربلا باشه اگه قراره من سرم به سنگ بخوره سنگ کربلا باشه یه کاری کن که رنگ زندگیم رنگ کربلا باشه سایت به سرم کاری کن که یه خونه کنار حرم بخرم به ضریح تو دل که میگیره پناه ببرم سایت به سرم صدات بکنم درخونمو وا بکنم که نگات بکنم زنو بچمو ساکن کرب‌بلات بکنم حسین حسین نماهنگ سنگ کربلا حسین ستوده

از خرابه دیگه بیزارم در و دیوارشم زشته عاشق بازارم اینجا کوچه و بازارشم زشته خوب تو میدونی چقدر پیراهن گلدارو دوست دارم توی بازار پیراهن دیدم ولی گلدارشم زشته چقدر نامردن اینجا عروسک داشتمو له کردن اینجا بهم خندیدن اینجا النگومو ازم دزدیدن اینجا قدم شکست خم شدم ببین انگاری که هم سن عمم شدم اصلا کجام سالمه کدوم دختر سه ساله است که عصا لازمه بابا حسین جان حسین اینکه پیرم کردن آخر واسه همدردی خوبه توی بازار زجر هلم داد باز نمردم اون وسط خوبه حرف بد تا زد بهش گفتم مگه دختر نداری تو با لگد هم زد همینجا رو که دور بودم ازت خوبه همه جلادن اینجا کجا بودی منو دق دادن اینجا کتک بد خوردم اینجا اگه عمم نبود میمردم اینجا آخ کشت منو زجرِ بد لگد میزد لگد میزد لگد هی لگد شد باعث لکنتم جای انگشترش افتاده رو صورتم بیا تو آغوشم بابای منی بگو در گوشم نماهنگ از خرابه دیگه بیزارم حسین ستوده

خوبه هرجای کربلا جون میدم پای کربلا متولد محرمم متوفای کربلا غم فقط غم حسین ناجی همه حسین برگشتم به زندگی تو محرم حسین آغازم کربلا پایانم کربلا رو به قبله میگم ای جانم کربلا سقف بالاسر کربلا منزل آخر کربلا خونه ی بابامون نجف خونه ی مادر کربلا دم به دم بگو حسین داده آبرو حسین از مادر توون بگیر داد بزن بگو حسین اکسیرم کربلا تقدیرم کربلا پایان زندگی میمیرم کربلا نماهنگ آغازم کربلا حسین ستوده

کی مثل تو شور عبادت داره هر کسی که علم فقاهت داره ارثیه از صادق امت داره اگر که عاشقم من مدیون صادقم من نوحو علی الحسین صاحب روایت ، امام هدایت من میرسم با عشق تو تا بی نهایت قرآن کلامت ، معلا مقامت زیره لوای تو میمونم تا قیامت مولانا امام صادق مدیون صادقم حسین ستوده

ای زن با جنم زهرا مادری بخوام بگم میگم ننم زهرا ای زن با جنم زهرا آذری بخوام بگم میگم ننم زهرا منو رها نکن به حالم تو رو مولا، ننه زهرا کسی بغیر از تو ندارم توی دنیا، ننه زهرا منتظرن خیلیا که بیفتم از پا، تو نذاشتی تو رو نگه داره خدا برای ماها، ننه زهرا علی شَه مردان شهنشنه طوفان سنی گور ده هر دم دئیردی زهرا جان مدیننون یاسی حسینون آناسی ننم منیم جانیم دی ننم سنه قوربان ای زن با جنم زهرا حسین ستوده

طبق روایات صدیق اکبر به نص آیات فاروق اعظم از شب معراج واسم سواله خدا یا بنده است الله اعلم نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را عادل علی دریادل علی قرآن با تو شد کامل علی صفدر علی سرلشکر علی بدخواه تو کور و کر علی دست خدا و نفس محمد صاحب فضل و صاحب مناقب من با لقب هات دنیایی دارم یا اسدالله یا ابالعجائب برو ای گدای مسکین درِ خانه ی علی زن که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را حتما علی تهمتن علی فصل الخطاب و متقن علی والا علی معلا علی وجه خدا تعالی علی طبق روایات صدیق اکبر حسین ستوده

تموم کنم بابا من دیگه حرفمو یه شب کنارمی نبینی اشکمو کاش میگفتی قبلش گوشواره مینداختم راستش اون اول که دیدمت نشناختم عمو ندیده اگه دیدی نگی زجر مومو کشیده نگی موهام مثه دندونام سفیده دیگه بریدم یه نفر نگفت که دختر شهیدم حالم خرابه دنیا عذابه بوی چی میده سرت میگن بابا بوی شرابه گلایه دارم من بی قرارم حوصله داری بگم چی اومده به روزگارم وای بابا مومو گرفتن زیورآلات و النگومو گرفتن میزدن سراغ عمومو گرفتن زدنم زیاد وقت و بی وقت منو میزنه میگه عمو بیاد زدنم زیاد راستی غصه نخوری این دندونا شیری در میاد داد زدم نزن یه جوری زدن بابا سیاه شده کل این بدن خیلی شدم گم شد بار چندم راستی زجر زجرم میداد جلوی مردم من که بریدم چیا کشیدم سه سالم بود سه ساله خیری ندیدم وای بابا این درد پهلو وای بلندم میکنن بالایی از موم امون برید از درد بازو من حالم خرابه خراب بشه خرابه روزاشم شبیه شباش پر از عذابه دختر غیر باباش رو پای کی بخوابه غلاف نخورده بازو این اثر طنابه حالم خرابه دنیا عذابه حسین ستوده

اسم تو رو نوشیدم ارباب رفع اثر از گزند کردم گفتم یا ابالفضل العباس وقتی که علم بلند کردم با مدد از خودت شالو محکم کردم همه ی غیرت خودمو جمع کردم روبروم یه علم اومد و چند باری سرمو پا علم تا کمر خم کردم سلام به حضرت عباس به علامت عباس چه قیامته عباس قمر بنی هاشم سلام به آبروی آب به ذخیره ی ارباب نقل محفل اصحاب قمر بنی هاشم دیدم که تموم پهلوونا با اسم خودت مدد میگیرن از لات سر کوچه ی ما تا لاتای قدیم برات میمیرن پیچش زلف تو دست بادم داده می بریز که می از مشک تو آزاده هرکسی آدمت شده نوش جونش من سگ کوی تو پس بزن قلاده سلام به ماه عقیله زندگی عقیله دشمن تو ذلیله قمر بنی هاشم سلام به خالق قدرت مقتدای شجاعت رکن اصلی غیرت قمر بنی هاشم اسم تو رو نوشیدم ارباب حسین ستوده

گرچه از وصف تو شاعر با دل و جان مینویسه از تو گفتن کار ما نیست از تو قرآن مینویسه نور رستاخیز ، گوهر قرآن نعمتی که از تو گفته کوثر قرآن راه پیغمبر ، با تو‌ کامل شد تا به دنیا اومدی این آیه نازل شد إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ ولی وای از دل پیغمبر إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ آخ خجالت زده شد حیدر إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ فضه دید چی شده پشت در إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ دید که زنده زنده سوخت آخر فضه فضه فضه خذینی کار زنونه است جمع کن هرچی میبینی فضه فضه فضه خذینی لگداشون کار سقط جنینه إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ مادر مادر شعله ها پر کردن آخر کاسه ی صبر علی رو خواست بسوزنه مغیره کوثر و قدر علی رو کافرای شهر ، آیه سوزوندن پیشه چشمای درو همسایه سوزوندن سوخت و سوخت حیدر ، محسنم همراش رد شدن از روی قرآن چل نفر اوباش إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ میزدن زنو جلو شوهر إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ یکی سیلی زد با انگشتر إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ میرسه به کربلا این شر إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ شعله و موی سر دختر إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ مادر مادر نماهنگ انا اعطیناک الکوثر حسین ستوده

نفس نداره ولی با حالی که زار و نزار نمی‌تونه علی رو تنها بزاره بابا نفس نداره همه با هم زدن خونه زندگیتونو خیلی به هم زدن ولی باز بهم میگفتن تو رو کم زدن. زیر در بودی  روی در قدم زدن ای مدینه یاس و کی بایه تبر می‌چینه آخر عشق علی همینه آخر عشق علی نفس نداره حسین ستوده

امام صادق می‌فرماید روضه مادر ما رو بلند بلند گریه کنید رفقا بارها شده با موتور با ماشین از یه جایی رد میشی یه حجله می‌بینی برا جوون گذاشتن اصلا نمیشناسیش ناخودآگاه تو دهنت میاد آخی جوون بود یه نفر برات تسلیت نیومد که هیچ یه نفرم نگفت آخی جوون بود روضه مادر ما رو بلند بلند گریه کنید حسین ستوده

بسم الله میگی، نقطه‌ی باء علیه آهنگ بهشت نغمه‌ی یا علیه راه زندگی از علی تا علیه ذکر شور انگیزم علی علی یا علیه هرچی بالا بری، باز حق بالاتره این تقدیر خداست همه‌اش حق با حیدره جانانه علی، جاودانه علی اشرف مخلوق و شیعیانه علی می‌گرده جبرئیل بر مدار علی میگه لاسَیف اِلا ذوالفقاره علی بسم الله میگی حسین ستوده

ای مادرتر از همه مادرها یا زهرا داری ریشه تو همه باورها یا زهرا ابتر یعنی اونی که نوری تو نسلش نیست تو نسلت پر از علی اکبرها یا زهرا سایت مستدام ای والا مقام هرجا پرچم میبینم میگم بانو السلام یا ام الحسن یا ام الحسین قوربون نسلت شم که داره یازده تا امام همه جا سایه ی سر ما فاطمه که بهشتی میشیم همه با فاطمه به مقامش همینو بگم سینه زن همه میگن علی علی میگه یا فاطمه امنا زهرا امنا زهرا ای بالاتر از همه بالاها یا زهرا وصله چادر تو به دریاها یا زهرا گمنام یعنی اونکه رو لبها اسمش نیست تو اسمت روی لب دنیاها یا زهرا محبوبه ترین بانوی زمین بعد از تو مادر میگم تنها به ام البنین ای یاس علی احساس علی از من میپرسن کیه زهرا میگم کل دین ضربان حسین همه جا فاطمه میرسونه منو به خدا فاطمه تو مقامش همینو بگم سینه زن همه میگن حسین  حسین میگه یا فاطمه ای مادرتر از همه مادرها یا زهرا حسین ستوده