خونمون شبیه من کلافه بود حسین ستوده

خونمون شبیه من کلافه بود
اون روزی که شدی کبود
خونمون انگاری که اضافه بود
سوخت توی آتیش و دود
بالا و پایین داره آه
زندگی زهرا مگه نه
این روزا هم میگذره بهتر
میشه دنیا مگه نه
علی اگه در بزنه
پا میشی از جا مگه نه
خدا بخواد خنده میاد
روی لب ما مگه نه
آه زدنت ای پنجه ی ماه زدنت
تو پشت در زخمی شدی
باز وسط راه زدنت
سخت زدنت مردای بدبخت زدنت
خدایی تو این دو سه ماه
من مُردم هر وقت زدنت

خونمون شبیه من کلافه بود حسین ستوده