گریه‌ های ام‌ البنین حاج علی قربانی

آقایون یه جوری گریه می‌کرد این مادر
کنار این قبرهایی که درست کرده بود
که میگن مروان که دشمن درجه یک امیرالمومنین
در قساوت قلب بی‌نظیر بود
داشت عبور می‌کرد با اصحابش
وقتی صدای ناله این خانم شنید
از درون قبرستان بقیع
اصلاً از مرکب پیاده شد رفت یه گوشه وایستاد
انقدر گریه کرد که میگن دستمالشم درآورده بود
صورت گریه می‌کرد اشکاشو پاک می کرد
گفت این خانومه کیه انقدر جانسوز گریه می کنه
گفتن نمی‌شناسیش گفت نه نمی‌شناسم
گفتن بابا این ام البنینه مادر عباس
گفت اگه میگید این مادر عباسه پس چرا همش میگه حسین
تا اون لحظه آخر سر پسرت تو دامن حسین بود سر جونو به دامن گرفت
عباسو به دامن گرفت علی اکبرشو به دامن گرفت سر همه رو به دامن گرفت
اما ام البنین یه ساعتی شد
امام حسین دیگه هیچ کدوم از اصحابش انصارش باقی نمونده بود
ام البنین جات خالی بود اونجا
می‌فرماید وضع خدّه علي الرمل و التراب نبودی ببینی
حسین چه جوری صورتشو گذاشته بود رو خاک گرم کربلا
در حالتی که خواهرش از بالای بلندی داشت نگاه میکرد
ببینه والشمر جالس علی صدره

گریه‌ های ام‌ البنین حاج علی قربانی