دیدی طاقت آوردم مهدی رعنایی

پاهام میسوزه بابا
نمیبینه چشام نمیدونم العان شبه یا روزه بابا
نگاهم تاره بابا
گوشامو غرق خون کردن فقط واسه دوتا گوشواره بابا
سنان خنده ش گرفته
تا دخترت بلند میشه بازم یهو روی خاکا میفته
ببین دستامو بستن
یه لبخندم نمیزنم آخه دندون شیریمو شکستن
هرکی لجش بگیره منو میزنه
فک میکنه دلیره منو میزنه
بهش میگم مگر که مقصر منم
شتر که راه نمیره منو میزنه

دیدی طاقت آوردم
سرتو بوی نون میده ولی من چن شبه غذا نخوردم
شاید اینجا اضافه م
خاکستر رو سرم ریختن موهام سوخته نمیتونم ببافم
چرا پیشم نبودی
که گوشواره هامو برا نوه ش برده یه پیرمرد یهودی
میگن رقیه افتاد
ولی کسی نمیگه یکی از رو ناقه نیمه شب هلش داد
هرکی منو میبینه ، منو میزنه
زجر پلید با کینه ، منو میزنه
صبح جلو عمه زینب، من و میکِشه
شب جلوی سکینه ، من و میزنه

بریم از این خرابه
کبوده دور دستم این جای النگو نیست جای طنابه
یه عده مردم آزار
به ما خندیدن اون لحظه که عمه رو کشوندن توی بازار
ببین رنگم پریده
اگه لکنت گرفتم یادگار مجلس نحس یزیده
چه قد ترسیده بودم
منی که تا حالا رقاصه و بزم شراب ندیده بودم
هر کی به هر بهانه منو میزنه
خولی با تازیانه منو میزنه
کافیه که بگم من بابامو میخوام
سنان چه وحشیانه منو میزنه