دلم کبوترشه حسین ستوده

دلم کبوترشه
اینجا مملکت رضا و خواهرشه
مهمون فاطمه است اونی که محضرشه
از این جهت میگن مزار فاطمه چون
معصومه است اونکه انعکاس مادرشه
ببند دخیلت رو به چادر بانو
که رشته ی مهر و نمیبُره بانو
جان جانانه مرکز ایرانه
اذن دخولش ذکر رضا جانه
انقده دل به برادرش بسته
پرچمش رو به سمت خراسانه
مددی یا معصومه
گره گشای منه
این بی بی زینب امام رضای منه
گنبد طلاش فانوس شبای منه
وقتی گره میفته توی کارِ دلم
تهران به قم فقط برو بیای منه
نگاشو دوست دارم که چاره ی درده
دلم تو ایوونش بهشتو حس کرده
حرمش بازه مرکز اعجازه
واسه ی شعرام قافیه پردازه
انقده خوبه انقده خانومه
بردنه اسمش روزمو میسازه
مددی یا معصومه

دلم کبوترشه حسین ستوده