باز داره دل منو یه اسمی میبره عباس حسن عطایی

باز داره دل منو یه اسمی میبره عباس
سر به زیر قدم جناب قمره عباس

جلوه‌ی عشق ، مخزن احساس
با تو ارباب ، کِی تک و تنهاس
من کی باشم ، تا حسین گفته
بشه جونِ ، من فدات عباس

ای جان ای جان ای جان ای جان

از ارباب جلو تر باشه هرجا اصلا
میگه به برادر غیر آقا اصلا
میره سمت میدون با لب تشنه و
زده دل به دریا لب به دریا

ای برادر حسین آب آور حسین عباس
ای که یک تنه شدی تو لشکر حسین عباس

کس و کار ، حضرت ارباب
داغ لب ها ، رو لبای آب
اینکه چهرش ، مثله روی توست
افتخاره ، واسه ی مهتاب

ای جان ای جان ای جان ای جان

معادل به صدها تن سپاهی عباس
واسشون نزاشتی دیگه راهی عباس
دیگه شمشیر نیاز نیست واسه جنگیدن
میکشی لشکر رو با نگاهی عباس

باز داره دل منو یه اسمی میبره عباس حسن عطایی