بگذار آدمیان طعنه زنندم گویند حسن عطایی

بگذار عالمیان طعنه زنندم گویند
هر که خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست
آدم نیز توبه اش به خاطر وجود تو امضا شد
آقا شد جزو زائران تو که شد خلیل و موسی و عیسی شد
تازه جزو ما شد آدم نیز آدم نیز آدم نیز
به هوای کربلا گفت حسین
توی سختی و بلا گفت حسین
یکی تو سینه ی ما گفت حسین
خدا گفت حسین خدا گفت حسین
عاقلان آن است که از عشق تو دیوانه شود
هر که از عشق تو دیوانه نشد عاقل نیست
زندگیش به خاطر وجود تو احیا شد پیدا شد
وقتی خاک پای عابس و حبیب و اون همه آقا شد
زندگیش زیبا شد عاقل نیز عاقل نیز عاقل نیز
بین مروه و صفا گفت حسین
سعی کرد و بار ها گفت حسین
دوره کعبه وقتی که گفت خدا
خدا گفت حسین خدا گفت حسین

بگذار آدمیان طعنه زنندم گویند حسن عطایی