برات کربلا علی زمانیان

ناگهان قبل ورودی کفش هایش را گذاشت بعد روی سنگ فرش صحن پایش را گذاشت

با عصا تا روبروی پنجره فولاد رفت موقع برگشت دیدم که عصایش را گذاشت

یاد کرد آن لحظه از یک پیر مرد روضه خوان رفت در یک گوشه ی ایوان صدایش را گذاشت

روضه ی هشت محرم بود وقتی که حسین بوریا پیدا نکرد آنجا عبایش را گذاشت

نا مرتب بود از بس تکه های پیکرش چند تا یرداشت اما چند تایش را گذاشت

قبل از بیرون آمدن از صحن آقای رئوف بین دستانش برات کربلایش را گذاشت