ظاهرش اینه آتیش خاموش میشه
اما قلب ما توی شعله میسوزه تا همیشه
ظاهرش اینه یه بابا داره میره
اما دقت کن کسی دیگه برای دخترش بابا نمیشه
ایران مثل مادری شده که واسه ی غم تو گریه داره
دردش مثل زخم بی دوای روز انفجاره
قطره قطرش حالا خلیج فارس
مثل اشک هایی که میشینه رو صورت ماسه
پر درد شهر به شهر این روزو واسه
غمی که به روی شونه بندر عباسه
نمیزاریم که گرد غم رو صورتت بمونه
میگذره روزگار قبل که خدا مهربونه

نماهنگ آتش خاموش مجتبی کرمی