سلام ماه سعید حدادیان

سلام ماه، تو هم مثل من نخوابیدی؟

تو هم برای عمویت ستاره می چیدی؟

بگو: عموی تو مثل عموی من ماه است؟

بگو: عموی مرا تا به حال تو دیدی؟

میان هر چه عمو هست روی خاک، تک ست

در آسمان تو ز وصفش نگو که: نشنیدی

برای من؟ … که برای عشیره بود امید

نداشت راه به قلب قبیله تردیدی

دل تمامی ما گرم روی ماه اش بود

اگر چه ماه لقب داشت، بود خورشیدی!

عمو که بود کسی جرأت هجوم نداشت

به جز فرار ز پیشش نبود تمهیدی

همین که رفت به سیلی کشید کار و گرفت

به تازیانه ز من گوشواره، تهدیدی

نمانده است توان روی پا بلند شوم

آهای ماه اگر که تو “ماه” را دیدی

به او بگو که: بیاید که آب آزاد است

که از رقیه بپرسد که: “از چه ترسیدی؟”