رمیدنهای لشکر از امیرالمومنین باشد حسن عطایی

همیشه مرکبش دُل‌دُل برایِ فتح زین باشد
رمیدنهای لشکر از امیرالمومنین باشد

نه تنها وقت رزمش زَهره هاشان از جگر ریزد
نه تنها وقتِ مِیدان‌داریَش کوه از کمر ریزد
که از جبریل و عزرائیل حتی کُرک و پَر ریزد
نه تنها پیشِ او صحرایی از تیغ و سپر ریزد
که از تیغ و سپرشلوارهاشان بیشتر ریزد

نمی‌اُفتیم از پا تا علی حِصنِ حَصین باشد
نمی‌اُفتیم از پا تا امیرالمومنین باشد

اگر توفیق باشد سر به پای قنبر اندازیم
“فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم
بُوَدکان شاهِ خوبان را نظر بر منظر اندازیم
که دست افشان غزل خوانیم و پاکوبان سر اندازیم”
که از خاکِ نجف خود را به حوضِ کوثر اندازیم

به نامش بشکند هر سَد اگر دیوارِ چین باشد
ولیِ رهبرم وقتی امیرالمومنین باشد

رمیدنهای لشکر از امیرالمومنین باشد حسن عطایی