استاد سازگار

گفتند و شنیده‌اند ز آغاز کز قدم به جنان دری شود باز حاجت نبود مرا بر آن در قم باشدم از بهشت بهتر عصمت کبریاست معصومه قبلۀ اولیاست معصومه بضعۀ پاک موسی‌جعفر جسم و جان رضاست معصومه همه خلقند زیر سایۀ او آفتاب خداست معصومه درّ تقوی و گوهر عصمت یم حلم و حیاست معصومه بوی عطر بهشت در نفسش همچو خیر النساست معصومه عصمت کبریا غلامرضا سازگار امیر میرعظیمی

دیدی صبح از خونه میخوای بری بیرون بچه ات میاد گریبانتو میگیره فلان چیز رو از بازار برام بخر دامن خیمه رو که زد بالا از خیمه بیاد بیرون یه دختر بچه کوچولو گفت بابا بغلش کرد ابی عبدالله جونم بابا چی میخوای عزیز دلم گفت بابا خیلی تشنمه اگه بر گشتی برام آب بیار بابا خیلی تشنمه استاد سازگار

هر قامتی که سرو لب جو نمی شود هر صورتی که وجه هوالهو نمی شود هر پادشه که ضامن آهو نمی شود هر کس که نام اوست رضا، او نمی شود در طوس پارة تن احمد بود یکی آری رئوف آل محمد بود یکی ای خلق خاک پای تو یا ثامن الحجج جان جهان فدای تو یا ثامن الحجج قرآن پر از ثنای تو یا ثامن الحجج ایمان بود ولای تو یا ثامن الحجج دین را به جز ولای تو اصل و اصول نیست تهلیل بی ولای تو هرگز قبول نیست گردون هماره دور زند در طریق تو خورشید خشت گوشة صحن عتیق تو با آن همه کرامت و لطف دقیق تو خود را شمرده اند گدایان رفیق تو دستی که دست لطف خدا می شود تویی شاهی که خود رفیق گدا می شود تویی یکسان بود به وقت عطای تو خاص و عام فرقی نمی کند به درت شاه یا غلام سلطان ندیده ام ز گدا گیرد احترام پیش از سلام زائر خود را کند سلام پیوسته دست بر سر زوار می کشی تو کیستی که ناز گنه کار می کشی پاییز بوستان دل ما بهار توست در شهر طوسی و همه عالم دیار توست گل بوسة امام زمان بر مزار توست شیعه به هر کجا که رود در کنار توست مراسم تجلیل استاد سازگار

عالمی را از سر ره زد کنار شد به میدان شهادت رهسپار

به جلوه حسنینش خجسته خواهر زاد یقین کنید که ام الحسین دیگر زاد سلام باد بر این خواهر و بر این خواهریش خدای  داده مقام حسین پروریش محمدند و علی هر دو محو دیدارش نشان بوسه ی زهرا به ماه رخسارش هزار مریم و حاجر شده گرفتارش شرف گرفته شرافت به ذل دیوارش عفاف و عصمت و ایثار جنس بازارش فقط به روی حسین است چشم دیدارش برات عفو خدا ریخته است در قدمش یقین کنید بود قلب فاطمه حرمش چه دختری که جلال پیامبر دارد ز خردسالی خود صولت پدر دارد فرشته ای است ولی صورت بشر دارد نه بلکه تینت او تینتی از هور خوبتر دارد به سیدالشهدا الفتی دگر دارد از آن جمال محال است چشم بردارد فقط نه محو جمالش نبی شده امشب حسین فاطمه هم زینبی شده امشب حجاب فاطمه از  چادرش نمودار است زکودکی به علی مثل مادرش یار است مقام ام ابیهایی اش سزاوار است چو ذوالفقار زبانش به خطبه کرار است حسین از وی و وی از حسین سرشار است نماز فاله اش را خدا خریدار است زهی نماز شب آن حقیقت زهرا که سیدالشهداگفت التماس دعا جمال اوست به چشم علی تماشایی خطابه هاش همه حیدری و زهرایی نکرده شوی بود مادر شکیبایی گرفته سایه اش از آفتاب زیبایی نهاده چهره به خاک درش توانایی نخوانده درس  معلم بود به دانایی ز خردسالی پرواز کرده تا حیدر به ذوالفقار زبانش نوشته یا حیدر در آسمان علی اختری چنین باید ز کوثر نبوی کوثری چنین باید کنار خون خدا خواهری چنین باید به حلم و صبر رضا مادری چنین باید بانوان جهان رهبری چنین باید به حق فاطمه فاطمه را دختری چنین باید نه صبر رفته از دستش به صبر فرمان داد کنار مقتل خون بر امام خود جان داد تو کیستی که علی گونه رهبری کردی به صبر و همت و ایثار مادری کردی سلام بر تو که خون را پیامبری کردی تو با خطابه ات اعجاز حیدری کردی تو با امام شهیدان برابری کردی تو مثل فاطمه اسلام پروری کردی حسین فلک نجات است و ناخدایش تویی علی زبان خدا باشد وصدایش تویی

من خودم یه کاروان حسرت و آهم یکی از نرفته های چشم به راهم دل کنعانی و آواره ای یه فراد اشک تو عمقه هر نگاهم سکوت بیابونا رو دوست دارم که فقط گریه کنم به اشتیاقت آرزوی هق هق شبامه یکبار زندگی کنم تو خلوت رواقت زندگی کنم تو خلوت رواقت من از غافله جامونده کجا گریه کنم چی میشد میون این پیاده ها گریه کنم تو مسیر تو پا برهنه شم بلکه اینجوری آروم شم من از غافله جامونده کجا گریه کنم چی میشد میون این پیاده ها گریه کنم خب منم یه سفر بیام خدمت شما آرامشم بخدا هیشکی به هیشکی نیست تو دنیام منم و یه ملک تقدیر نگارم همه دورامو زدم رسیدم اینجا فهمیدم فقط همین یه راهو دارم روضه حضرت علی اکبر بهار علوی

شیر مادر برای بچه هم آبه هم غذا مردم علی اصغر هم گرسنه بود هم تشنه بود یه مجلس شیرخوارگان بود یه کنیز حضرت زهرا این جمله رو نوشته بود به من داد از زبون این خود نازدانه است به تمام هم سن و سالاش از شیرخواره ای به همه شیرخوارگان آغوش گرم مادرتان نوش جانتان شیر مادر برای بچه هم آبه هم غذا مردم علی اصغر هم گرسنه بود هم تشنه بود یه مجلس شیرخوارگان بود یه کنیز حضرت زهرا این جمله رو نوشته بود به من داد از زبون این خود نازدانه است به تمام هم سن و سالاش از شیرخواره ای به همه شیرخوارگان آغوش گرم مادرتان نوش جانتان شیر خواره غفارنژاد سازگار

کربلا، این رسم مهمانداری است؟ از گلوی میهمان، خون جاری است ای جفا جوی ستمگر، آسمان کار خود را کردی آخر، آسمان؟! با تو گفتم چرخ بازیگر نگرد با تو گفتم آسمان، دیگر نگرد دیدی آخر فتنه ها انگیختند بر زمین، خون خدا را ریختند تیغ قاتل زین جنایت خون گریست من نمی دانم که زهرا چون گریست مانده در نای گلو آوای من وای من ای وای من ای وای من کربلا دریایی از خون آمده شمر از گودال بیرون آمده قرص خورشید است در پیراهنش می چکد خون خدا از دامنش آن سر ببریده گویی دم به دم می خورد لب های عطشانش به هم ریزد از چشمان خون ریزش گلاب زیر لب آهسته گوید آب آب  غلام رضا سازگار کربلا دریایی از خون آمده استاد سازگار

زیر پاهای تو خاک تو شوم چیزی نیست سالی یک بار هلاک تو شوم چیزی نیست چشم های تو به اندوه من عادت دارد شعر در قامت توصیف تو لکنت دارد هرکسی غرق تو شد وارث تسکین شده است حال مایی که دو پیمانه زدی دیر شده است حال مایی که دو پیمانه زدی دیر شده است این چه حالیست که عشق تو برای من ساخت این چه عشقیست که دنیای مرا گیر انداخت نگذار عاشق تو این همه آشوب شود سمت تو آمده ام حال دلم خوب شود منم ببرید کربلا خمسه سازگار

بعضی گفتن یه تبر به دهان ابی عبدالله زدن خون از دهان ابی عبدالله جاری شد نه خودش آب خورد نه اسبش آب خورد گفت برم تو خیمه ها سری بزنم آخرین وداع امام حسینه ریاض القدس مینویسه که ابی عبدالله اومد در خیمه ها بچه ها رو صدا زد زینب سکینه رقیه بیایید یه دفعه دیگه ببینمتون همه ریختن بیرون اون میگه بابا چرا لبت پاره شده اون میگه بابا چرا خون داره از گلوت میریزه وداع امام حسین استاد سازگار

كليم اگر دعا كند بي تو دعا نمي شود مسيح اگر دوا دهد بي تو دوا نمي شود اگر جدايي اوفتد ميان جسم و جان من قسم به جان تو دلم از تو جدا نمي شود گريه كنم اگر همي بهر تو گريه مي كنم ور نه ز ديده ام عبث اشك رها نمي شود گرد حرم دويده ام صفا و مروه ديده ام هيچ كجا براي من كرب و بلا نمي شود گشته به هر زمان زمين سرخ ز خون اهل بيت خون كسي چو خون تو خون خدا نمي شود كسيكه گشت گرد تو گرد گنه نمي رود پيرو خط كربلا اهل خطا نمي شود عمر گذشت و قسمتم نشد روم كرببلا حاجت اين شكسته دل چرا روا نمي شود جز سر غرقه خون تو كه شد چراغ قافله راس بريده بر كسي راهنما نمي شود شاعر : استاد حاج غلامرضا سازگار کلیم اگر دعا کند استاد سازگار

یه وقت یه نفر سیلی به شما میزنه میگه ببخشید یه وقت میگه خوب زدم این نامردا وقتی بدن حسینو پامال کردند اومدند پیش عبیدالله گفتند جایزه به ما خیلی بده ما کار مهمی کردیم گفت شما چه کردید گفتند عبیدالله ما اول استخوان های پشتش رو خورد کردیم بعد اسب هامون رو روی سینه اش تاختیم جسارت به بدن امام حسین استاد سازگار