سید محمدرضا نوشه ور

اتنفس بحبش حسناته آب حیاته ابی عبدالله راه نجاته تو تموم زندگیمه اثراتِ برکاتِ ابی عبدالله عالمه به زیر دِینش عالمه و یه حسینش عالمو بهم می‌ریزه بین الحرمینش علی ای شیرین‌ترین شور زندگیم حیف از کربلای تو دوره زندگیم دنیا بی حسین رو به تباهیه عمرم با حسین همش پادشاهیه ابی عبدالله حسین علمش تو علما در اهتزازه قبله‌ی رازه خُب ابوفاضل بنده نوازه سفره داره سفره‌دارای حجازه چاره سازه یا ابوفاضل دست منو حاجت از فضل عالمه و یه اباالفضل عالمو بهم می‌ریزه شوکت اباالفضل ای زیباترین زیبای حرم می‌گرده به دور تو دنیای حرم هجرت می‌کنم آخر سوی تو از بس می‌کشم به دل رویای حرم راه نجات ابی عبدالله محمدرضا نوشه ور

هرکسی که دینش انسانیته هرکسی که دنبال عدالته بدونه که مقصد این دو مسیر ولایته ولایت علی بن ابیطالب حصنی با بودنت، رسالت نبی ناقص نی آرزومه، بیام پناهنده شم به نجف یا مرتضی ، من نفسی،من جهلی، خلصنی مولا حیدر، نفس زهرا حیدر ذکر تو عبادت منه یا حیدر والا حیدر، عالی اعلا حیدر دوست دارم بهت بگم بابا حیدر علی علی علی مولانا مولانا مولانا حیدره که بهترینِ امته حیدره که لایقِ خلافته به خدا که کلّ سنّت نبی ولایته ولایت علی بن ابیطالب دینم زیارتِ ، نجف تو رویای شیرینم تو گفتی که، خدای ندیده رو نپرستین تو ایوونِ ، طلای تو، خدا رو من، می‌بینم اعلا حیدر، کلمت‌الله حیدر هم حیدر با حقه هم حق با حیدر کور شه چشمِ ، لقب‌دزدا حیدر "مولانا" نمی‌شناسم الا حیدر علی علی علی مولانا مولانا مولانا مثل حیدر نیست جستجو نکن هی کتاباتونو زیر و رو نکن ترک کعبه رو هر سال بیخودی رفو نکن علی علی،جانشین خلف پیغمبر علی علی، تویی اسطوره فتح خیبر علی علی، خمارم برای انگور نجف اگه میخوای، نجف بری، بگو بلند، یاحیدر میزان حیدر، همه ی ایمان حیدر مدحت آیه آیه ی قرآن حیدر سلطان حیدر، مدار کیهان حیدر زهرا میگه وقت رزمت "جان حیدر" علی علی علی مولانا مولانا مولانا نماهنگ بابا حیدر محمدرضا نوشه ور

دعاش میکنم واسه اینکه تو قلبش جاشم تلاش میکنم برم کربلا دو سه ساعت دم باب القبله نگاش میکنم دعام میکنه نه محاله اینکه آقاجان رهام میکنه میگن مستقیم موقعی که گریه میکنم براش نگام میکنه کی الآن نشسته جام توی حرم قربونت برم کی الآن دم ضریح جای منه سینه میزنه اصلاً خوش به حال اونی که رسید گنبدت رو دید اون حرفایی که داره میزنه حرفای منه میگه مظلومی مادرم فدات تو رو دفنت کردن مردم دهات دلی که عاشقی نکرده هیچ وقت دل آشوب دریا رو نفهمید من حال خیلیا رو خوب کردم کسی حال دل ما رو نفهمید صدامو غم گرفته من اون مرده ام که پا قبر خودش نشسته و ماتم گرفته منی که علت خنده خیلیا شدم حالا خودم گریه ام گرفته میزنم ام البنین رو صدا کاش به دادم برسه این شبا حال من خیلی خرابه فقط یکی ما رو ببره کربلا یکی ما رو ببره کربلا یکی ما رو ببره کربلا محمدرضا نوشه ور

رو به حرم رو به حسین حالم تو کربلات خوبه حسین رو به حسین رو به حرم دنیا رو می‌ذارم پشت سرم از دست دنیا باید فرار کرد آغوش مهربون تو رو اختیار کرد وقتی تو تنها راه نجاتی یک لحظه‌ی بدون تو باید چه کار کرد خدا ما رو آفرید برای محرّمت همه در پناه تو همه زیر پرچمت رو به حرم رو به حسین حالم تو کربلات خوبه حسین رو به حسین رو به حرم دنیا رو می‌ذارم، پشت سرم رو به حرم رو به حسین محمدرضا نوشه ور

غریب و مهمون نواز و گره‌گشا دیدم زیاد به خدا تا دلت بخواد ولی تو سفره داری هیچ کسی رو دستت نمیاد یه دونه‌ای امام جواد ای حس فوق العاده عشق صاف و ساده اسم من فقیر و اسم تو امام جواده نذر تو سرم با کل خونواده ملجا تموم ما دم باب المراده من قبله رو به کاظمین میگم از لطف و محبتت به عالمین میگم آخرش توی صحنت میمیرم روبروی گنبدت شهادتین میگم غریب و مهمون نواز و گره گشا محمدرضا نوشه ور

حسین جانم حسین جانم حسین جانم حسین جانم آرومم پناه امن نوکری و برای آغوش تو مجنونم هر شب بازم تو روضه‌های تو شبیه ابر بارونم ای جانم بهم اجازه دادی که بیام به زیر این پرچما ممنونم ای خیر کثیرو به لطف زهرا مادر تو مدیونم حسین جانم حسین جانم دادوندی نوشه ور

قال مولانا الرضا مهیج الاحزان کربلا إنَّ یَومَ الحُسَینِ أقرَحَ جُفُونَنا أسبَلَ دُمُوعَنا ریان ابن شبیب تو کربلا پیچیده بود بوی سیب فاطمه می‌گفت حسین غریب ریان ابن شبیب افتاده بود گیر یه مشت نانجیب عمه‌ ی ما می‌خوند امن یجیب ریان ابن شبیب جد ما رو غریب گیر آوردن ریان ابن شبیب آب و واسه حبیب دیر آورردن تو شیب گودال سرازیر شد حسین پیر شد حسین پیر شد قال مولانا الرضا محمدرضا نوشه ور

من آرامش دارم کنج صحن گوهرشاد تو از پنجره فولاد تو کربلامو گرفتم تو خیلی آقایی تو رئوف آل طاهایی عمری با تو توی تنهایی حرف دلم رو گفتم آقای من دنیای من ای مرهم دردای من سلطان علی موسی الرضا ... نماهنگ من آرامش دارم محمدرضا نوشه ور

سرپناه میشه واسه همه امام رضا آهوی بی کسم ولی ضامنمه امام رضا خوبه که اهل کشور ایرانم همیشه مدیون حضرت سلطانم دلبرم امام رضا تاج سرم امام رضا دلخوشی اولی و آخرم امام رضا کرم امام رضا محترمه امام رضا وا میشه هر گرهی تو حرم امام رضا ضامنم امام رضا محمدرضا نوشه ور

خبر از قلبم داره به هر دردیه چاره کی میتونه باشه اونکه یه ایران دوسش داره آره امام رضاست مهربون من خورشید روشن آسمون من من از رفاقتش هرچی بگم کمه محبتش به وسعت تموم عالمه واسه زائرش سنگ تموم میزاره بزرگ و کوچیک اینجا بهش ارادت داره امام رضا حاجت میگیرم تو صحن گوهرشادش گره گشایی کرده با پنچره فولادش امام رضا خودش صاحب خونه است سلطانه امام رضا ولی نعمتمونه جانانه امام رضا آره اینجا ایرانه ایرانِ امام رضا خودش صاحب خونه است خودش صاحب خونه است سلطانه امام رضا ولی نعمتمونه جانانه امام رضا آره اینجا ایرانه ایران امام رضا فرقی نداره هرجای جهان باشه هرکی دوسِش داره به یادش آرومه شیعه ی واقعی امام رضاست هرکی نگران حال بچه های مظلومه اینکه زندگیم رو پای اسمش میدم مسیر هر صحنش رو از خادما پرسیدم یعنی عشق اینکه با هوای حرمش مأنوسم چوب پر سبز دست خادماشو میبوسم یعنی عشق با سعادته هرکی خادمش بشه خادم ملته خادم الرضا شدن تهش شهادته با سعادته خودش صاحب خونه است سلطانه امام رضا ولی نعمتمونه جانانه امام رضا آره اینجا ایرانه ایرانِ امام رضا نماهنگ ایران امام رضا محمدرضا نوشه ور

زینت علی و معجزه‌ی زهرا زینب خطبه‌های تو مثل پدرت غَرّا زینب لا سَیف اِلا خطبه، لا فَتا اِلا زینب ای دختر علی، یادآورعلی طوفان می‌کنی به پا رو منبر علی پس دادی درستو در محضر علی صدا زد مردانه که ابن مرجانه بترس از طوفان کلام زینب زهی فکر باطل، قیام عاشورا ادامه داره با قیام زینب زینت علی و معجزه‌ی زهرا زینب محمدرضا نوشه ور

ما کشورمون کشور عشاقه هستش یه رسمی بین این مردم دلتنگای کربلا میرن مشهد دلتنگای مدینه میرن قم ما ترس نداریم، این کشور بیمه بیمه‌‌ی نگاه و دستای دعای سلطان و کریمه هرچی هم بشه باز دلمون آرومه با امام رضا با حضرت معصومه یا امام رضا، یا حضرت معصومه ما فدایی تبار زهراییم ماییم همیشه نوکر دربست شاهنشه‌مون امام رضا جانو خاتون ما حضرت معصومه است هستیم یه عمری جَلد این دو گنبد حاجی‌های عشقیم، قم صفای ما و مروه‌مونه مشهد آره زندگی برا ما بی مفهومه بی امام رضا، بی حضرت معصومه یا امام رضا، یا حضرت معصومه ما‌ کشورمون‌ کشور‌ عشاقه محمدرضا نوشه ور

بیزارم از خلیفه ای که حب به حیدر نداشت چون باباش اعتقادی به نجابت همسر نداشت بیزارم از موذنی که اسم علی رو نبرد بیزارم از شهری که اذون بی علی رو گفت فرمانبر مثل مالک سربردار مثل تمار از این اذون ناثواب وغلط از این نماز کال دست برد بیزارم از خلیفه ای محمدرضا نوشه ور

با لعنِ بر قاتلای فاطمه خدا گناهای من رو می‌‌بخشه این شبا ذکرِ لبِ من دعایِ لَعَنَ‌اللهُ صنمی قریشه واعتَصِموا به حَبلِ‌اللهِ جمیعا داره یه نکته‌ی فوق‌العاده جالب رحمتِ مدّنظر خدا یعنی عنایت علی ابن ابی‌طالب صدهزار بار لعنت به بانیان بدعت به خلیفه‌ای که زد به رسولَ‌الله تهمت شیعه غیرت داره، آره برائت داره از کسی که مادرش رو کشته نفرت داره لعنتُ‌الله علی مَن عاداکَ یا علی... لعنتِ بر قاتلای فاطمه ذکر ملائکه میون عرشه دعایی که می‌خوننش انبیاء لَعَنَ‌الله صنمی قریشه واعتَصِموا به حَبلِ‌اللهِ جمیعا یعنی که وحدت حول محور حیدر لعنت به اونی که بعد رسول‌الله رفته نشسته روی منبر حیدر خدا منعش کرده، مصطفی لعنش کرده حتی سنگ و شن و ریگ صحرا لعنش کرده میگه مومن لعنت، میگه موذّن لعنت به خلیفه‌ای شد قاتل محسن لعنت لَعَن علی عَدُوِّکَ یا علی لعن بر قاتلای فاطمه محمدرضا نوشه ور

سامونم علیه درمون علیه من خونم تو نجفو صابخونم علیه اونکه رزقمو داد میدونم علیه من جونم علیه آخرش خونوادگی نجف میریم واسه زندگی توی نجف میتونی بگی خدا همینجاست نجف و اشک و خاطره اذان صبحش چه محشره حتی جنازم نجف بره برام یه رویاست شرف عالم از شرف علیه طرف حق باش آخه حق طرف علیه همه جا رو گشتم آخرش فهمیدم ته دنیا کنج صحن نجف علیه سامونم علیه محمدرضا نوشه ور

اهل نجف بودن افتخاریه نجف هواش این شب‌ها بهاریه دفعه‌ی اول که ایوونو دیدُم یه لحظه حس کردم قلبُم میگه که چشم و دلُم روشن این چه یاریه... ماه منیره، فقط علی امیره... سی خنده‌ی زهراست اگه می‌رُم نجف فقط علی مولاست می‌خونُم هر طرف لعن می‌کنُم امشو به سه‌تا بی‌شرف علی جانِ جانِ جانه اعتقاد شیعیانه علی رهبر جهانه دلبر دلُم، ماه کاملُم رایةُ الهدی، عین و لام و یاء شیر هر مصاف، عین و شین و قاف شاه کائنات، جونُم به فدات چشم و دلُم روشن این چه یاریه... اهل نجف بودن افتخاریه محمدرضا نوشه ور

ممنونم رومو نمی‌ندازی زمین امضای تو بود رفتم اربعین برگشتم دوباره همسایه سلام اشکای منو ببین همسایه هم‌سفرِ مشایه تو بهترین روزای زندگیمو ساختی صدام زدی انگار به اسم می‌شناختی خلاصه ممنون آقا دو ماه سینه می‌زدیم با چشم گریون آقا خلاصه ممنون آقا دیدی ثمر داد اشکای مادرامون آقا خلاصه ممنون آقا سلطان امام رضا جان ممنونم رومو نمی‌ندازی زمین محمدرضا نوشه ور

من حیدرم و جنگاورم و مریم نداره شأنیت مادرمو شمس و قمرم فوق بشرم مومن شده از اول بعثت پدرم انا عین الله انا سیف الله انا وجه الله انا سِرّ الله انا خلاق روح انا ناجی نوح انا معشوق انا فاروق انا فتح الفتوح انا حبل المتین انا حق الیقین انا قبله انا کعبه انا ذات مبین علی مولا علی مرد رهم و شاهنشهم و من نقطه تحت باء بسم اللهم و من حَیم و هو ، پایان و شروع انگشترمو هدیه میدم بین رکوع انا روح الله انا فیض الله انا نور الله انا بیت الله انا صوم و صلاة انا حج و زکات انا قرآن انا میزان انا عین القضات انا یوم العجل انا بیت الغزل انا عادل انا کامل انا خیرالعمل نماهنگ فوق بشر محمدرضا نوشه ور

همیشه یه نفر هست تو بی کسی کنارم اگه همه ولم کنن امام رضا رو دارم توی غربت این شهر همیشه یه نفر هست یه نفر که حواسش به گدای در به در هست همیشه یه نفر هست یه نفر هست که بفهمه دردمو میبره از دل زائراش غمو اگه عمری عاشق محرم و کرببلام به خدا مدیون لطف شمام نذاشتیم تنهام تا دیدی اشکام سرازیر رو گونمه چه صحنی داری حرم انگاری برام مثل خونمه سلطان امام رضا جان نماهنگ سلطان امام رضا جان محمدرضا نوشه ور

زخم دلم بهتر نمیشه این حیدر اون حیدر نمیشه زخم سرم هر چی که باشه زخم میخ در نمیشه زخم پهلوی زن پا به ماه نکنه هنوز نشد رو به راه روضه هاشو گفتم هر شب به چاه پشت در افتاده بود بی گناه کشتنش اما میگفتن که خودش مرد خودش حتما یه روز محکم به در خورد خودش خورده به جایی چشم و گونش خودش آتیش گرفت لابد تو خونش ای وای من ای وای من زهرا ... از بعد تو گفتم همیشه این خونه اون خونه نمیشه سی ساله شاید بعد دستاش محاسنم شونه نمیشه روضه میخوندی همش با حسین بگو من غریب ترم یا حسین زنده بودم پیش چشمای من زنمو زدن اما حسین زینبو اهل حرم دل نگرانند حسین تا هست زن ها در امانند حسین تا هست خیمه روبراهه غم ناموس بعد از قتلگاهه سید مظلوم حسین جانم ... زخم دلم بهتر نمیشه سید محمدرضا نوشه ور

تو بگو عشق من میگم رقیه میره قلبم با یه ذکر سه ساله تو بگو دل سر برات میارم دست ازت بردارم دیگه محاله محشره رقیه بهترین اسم دختره رقیه خودش یک تنه لشکره رقیه به ماها میگن نوکر رقیه تاج داری بانو پرچمداری بانو تنها دلیل ذوق علمداری بانو شاهکاری بانو با وقاری بانو ارث از بابا بزرگته کراری بانو نماهنگ تو بگو عشق محمدرضا نوشه ور

برکت ایران همیشه به مشهد و قم بوده سایه ی پرچم شما رو سر مردم بوده وقتی که عاشقت شدم تازه اینو فهمیدم عشقای قبل از تو همش سوء تفاهم بوده صحن و مرقد عشقه این عشق بی حد عشقه طواف کبوترا به دور گنبد عشقه صدای نقاره وقتی میشه ممتد عشقه تب مستیم دیگه حالا میره رو صد عشقه رفت و آمد عشقه عشق زبونزد عشقه با یه چایی تو نجف نبات مشهد عشقه جلو ایوون طلا بخونم اشهد عشقه هرجا میرم آخرش تو باشی مقصد عشقه عشق فقط سلطانه ضربان دلم امام رضا جانه هرکی یه بار تو بچگیش تو حرمت گم شده گفته که پیدا شده ی امام هشتم شده زائری باز فکر میکنه قبله ضریح شماست وقت نمازش دچار سوء تفاهم شده زائراتو عشقه کبوتراتو عشقه خادمای با صفای بی ریاتو عشقه توی سقاخونه هات آب حیاتو عشقه پیرِ مرد زائر صحن و سراتو عشقه این صراطو عشقه اسم رضاتو عشقه بالا سر که جای خود پایین پاتو عشقه بگیرم از حرمت برگ براتو عشقه تو حرم حواله ی کرب و بلاتو عشقه حسین مولا حسین مولا برکت ایران محمدرضا نوشه ور

لذت زندگی تو صحنت دو چندانه قربون حرمت که حج فقیرانه گوهره عشقت معتبره عشقت دل می‌بره عشقت علی موسی الرضا شرطه توحیدی،گرمیه خورشیدی حاجتمو میدی علی موسی الرضا دلبری نوه ی ساقیه کوثری محشری پسر موسی ابن جعفری جانه جانانی خدایی سلطانی شاه خراسانی علی موسی الرضا بی همانندی شیرین تر از قندی وقتی که می‌خندی علی موسی الرضا السلطان یا امام رضا یا امام رضا یا امام رضا لذت زندگی تو صحنت دو چندانه محمدرضا نوشه ور

مگه مثل تو میاد دیگه توی دنیا نه والله مگه عاشقی بدون تو میشه معنا نه والله مگه پیدا میشه به مهربونیت اقا نه والله ای وعده ی خدا و موعود صبح صادق راه نجات خلق و راه شناخت خالق فصل الخطاب حق و گنجینه ی حقائق عرش خدا واسه تو ریسه بندونه آسمون از شادی ستاره بارونه هرکی با من همراه اینو بخونه «کسی که یاری مثل تو داره بیاره بیاره بیاره یه سر زلف تو تمومه عالم نداره نداره نداره» میاد روزیکه خدا وعده داد به آدم ایشاالله فقیر و غنی دیگه فرق نداره با هم ایشاالله برای همه عدالت میشه مجسم ایشاالله ناجی کشتی نوح راه تو بهترین راه ای نور طور موسی روشن ترین سحرگاه رمز عروج عیسی ذکر بقیه الله مهر تو عالم گیره مثل بارونه گردش چشمای تو روزی رسونه هرکی با من همراه اینو بخونه بي تو هواي زمونه سرده باغ آرزوها زرده دلا پره غصه و درده آقابيا كه روز وشبم تاره ببين فلك روي سرم آواره بيا اباصالح يامهدي مگه مثل تو میاد تو دنیا محمدرضا نوشه ور تو عرش خدا چه دولت سرایی داری ماشاالله چقدر رو زمین مرید و فدایی داری ماشاالله چه اسم قشنگی و دلبرایی داری ماشاالله خیر البشر تویی و چشم بشر به راهه فرزند لا فتایی جن و ملک سپاهت تحویل سال دنیا دیدار روی ماهت دنیا شاید امروز شبیه زندونه ولی همیشه اینجوری نمیمونه هر کی با من همراه اینو بخونه تو میایو همه دردامون دوا میشه و تو میای و دلا خونه ی خدا میشه و تو میای و همه دنیا با صفا میشه و تو میای و دلم وا میشه مگه مثل تو میاد تو دنیا محمدرضا نوشه ور

هرشبش با برق چشمای علی رنگین شد صحرا رو میگم واسه مولا شیرین زبونی کرد شیرین شد خرما رو میگم عشق شیرین علی ای ماه زرین علی نظم این عالمو تو کردی تعیین علی گفتم بالا سرم ، موقع جون دادنم اسم تو رو بگن ، به جای تلقین علی جواب سوالم علی ، احسن حالم علي خواب و خیالم علی ، یا اسدالله مال و منالم علی ، جان دو عالم علی عشق حلالم علی ، یا اسدالله ذکر یاعلی گرفت و رحمتش افزون شد بارونو میگم عاقل اومد یه نگاه کرد بهش مجنون شد ایوون و میگم ای ابرمرد علی یگانه و فرد علی عشق تو بود که مارو دیوونه کرد علی اوين آباد علي ای دست مریزاد علی که حلال زاده فقط میزنه فریاد علی یا ابالاحرار علی ، شاه بزرگوار کعبه‌ی سیار علی، یا اسدالله ای پرطرفدار علی زینت اشعار علی حضرت شاهکار علی ، یا اسدالله یا حیدر مدد یا حیدر عشق شیرین علی محمدرضا نوشه ور