کربلایی محمد عطایی نیا

دیوونه ی مادر زادم به نقش مجنون استادم من حرف زدن بلدم اما جلو ایوون طلا آقا ببین به من من افتادم بابا بابا ع ع علی علی باز زده سرم می خوام یکمی خطر کنم امشب و با سجده به ضریح تو سحر کنم آخ میطلبه الان علی علی تو حرم باید برم همه دیوونه ها رو خبر کنم غمم غمه ، فاروغ اعظمه سلطان عالمه ،علی مولا چه محشره ، صدیق اکبری سلامم به محضره ، علی مولا

اَزهدُ الزاهدین علی سید المسلمین علی اول الاولین علی روحُ روح الامین علی حبل الله المتین علی صالح المومنین علی قائم المُتَّقین علی مولیَ الموحدین علی اَشرفُ الواعظین علی اَطهَرَ الطاهرین علی سید المخلصین علی حاکم یوم الدین علی زینُ الموَّحِدین علی یا سراج المبین علی قاتل المشرکین علی امیرالمومنین علی یک دقیقه مدح مولا محمد عطایی نیا  

دست‌ نیاز‌ به‌ چادرت‌ کشیدم‌ به‌ رتبه‌‌ های‌ عالیه‌ رسیدم خواب‌ دیدم‌ اومدم‌ حرمت‌‌ رقیه برات‌ یه عالمه‌ گوشواره‌ خریدم من نمیخوام‌ زندگی رو‌ بی رقیه‌‌ یک ثانیه اصلاً مرور هر‌روز‌‌مِ میگم‌ دوست‌دارم‌ رقیه‌ قلباً سوگلی‌ بابا‌رقیه دنیا‌رقیه ای‌ ورق‌ قرآن‌ رقیه ای‌جان‌ رقیه ‌ای‌ تپش‌ قلبم‌ رقیه‌ قبله‌ام‌ رقیه کبودی‌ سینم‌ رقیه دینم‌ رقیه نماهنگ سوگلی بابا رقیه محمد عطایی نیا

میخوام به بن بست بخورم بن بست کوچه مقام برم بازم پیش آقام همونجایی که دلبر خونه داره میخوام به بن بست بخورم بن بست کوچه مقام بارونی شه بازم چشام تا خود صبح بارون بیاد بند نباره من دلم میخواد برم حرم مقام حرم مقام عکس کاشی هاش تمثال آقا حرم مقام حرم مقام کی میگه رواق معبده برام حرم مقام حرم مقام مقام علی اکبر شکسته پرم سر سرورم ته کوچه مقام خونه دلبرم اوج سادگی خونوادگی شارع السدره برم با پدر مادرم همونجایی که دلبر خونه داره محمد عطایی نیا

قنبر باید ازت بگه قنبر دیدن داره حالش هرروز تورومیدید بابا ای خوش به روز و احوالش من کجا ببینمت چرا تموم نمیشه عمر من میگن همه میبینیمت درست موقع جون دادن مالک جنان ،مالک جهان مالک‌زمین و مالک زمان صاحب سما فردوس برین حق علی مدد امیرمومنین نماهنگ قنبر باید ازت بگه محمد عطایی نیا

باکرما رخ بنما سنگتو من به سینه زدما با ادبا ذوالغضبا از دست تو یا للعجبا چه سرو بلندی یاللعجب چه گیسو کمندی برو تا بفهمن که یلی و  مرد هر نبردی ای کفیل الزینب معرفتت زبون زد ابالفضل مشکلات عالم حل میشه تووقتی میخندی نور امیده خیمه ی ابالفضل تکیه گاهمه تکیه ی ابالفضل ام البنین مارو بهشتی کرده رفتیم از باب القبله ی ابالفضل خوش جنما ای قمرا شیرعلیو ام بنین بانصبا نور سما روح وفا کلبت ابوفاضل منما کفیل الزینب محمد عطایی نیا

تو و این همه بی خبری منم و غم در به دری نیا که از اون عهد و وفا دیگه نیست هیچ اثری نیا تا نشده روی کسی کبود کاش همراهت حسین زن و بچه نبود من نگرانتم با همه ی وجود نگرانتم که یه وقت توی پای تو خاری نره نگرانتم روی موی تو گرد و غباری نره نگرانتم تو خیام تو پای سواری نره نگرانتم حسین واااااای تو رو جوونیه پسرت نیا زینبه همسفرت نمیدونی که خولی چیا داره میگه پشت سرت داره میگه به شمر واسه منه سرش با تو بریدنش جلوی خواهرش سهم حرمله هم چشمای قمرش گلوی اصغرش نگرانتم دارن از علی اکبرت حرف میزنن نگرانتم از اسارت خواهرت حرف میزنن نگرانتم از کنیزی دخترت حرف میزنن نگرانتم حسین وااااای نماهنگ نگرانتم محمد عطایی نیا

هدایت الکبری ولایت الاعظم اسجدوا به نور زینب‌ المعظم‌ زینب زینب ای عصمه الکبری رسالت الاکرم اسجدوا به نور زینب‌ المعظم زینب‌زینب حرفی مطلبی از مذهب نبود اسلامی نبود گر زینب نبود از هر رتبه ای ارفع زینبه واسه عاشقا مرجع زینبه انقلابه آره انقلابه ذوالفقاره عقیله همین حجابه توی قلب دشمن اضطرابه شمه‌ ی فاطمه و ابوترابه هدایت الکبری محمد عطایی نیا

دل من باز تب جنون داره دوباره رحمته که میباره اومده هرکسی گرفتاره شب شب علمداره یل با جرئت و جگر اومد اونی که نیس مث بشر اومد شبای غم دیگه به سر اومد حضرت قمر اومد تو این شبا بگو اباالفضل مث رقیه خاتون بگو خوش اومدی عمو اباالفضل شاه دنیان اباالفضلیا پرچم بالان اباالفضلیا اسم عباس که باشه وسط میشن طوفان اباالفضلیا وقتی حرف از ابوفاضله دنبالشون نباش رو زمین روی ابران اباالفضیا تو این شبا بگو اباالفضل سائلِ مادر اباالفضلم اسیر ساغر اباالفضلم تا ابد دم پر اباالفضلم نوکر اباالفضلم به ادب معروفه و حساسه شانشو، جز خدا کی میشناسه؟ به خدا خلقت بهشت واسه یک نفس عباسه قلبم شده مال اباالفضل یه روزی از سر ذوق می میرم جلو تمثال اباالفضل قلب بی تاب اباالفضلیه دل با آداب اباالفضلیه ماه از عباس گرفت نورشو حتی مهتاب اباالفضلیه من که ام البنینی ام و ام البنین حسینیه و اما ارباب ابالفضلیه نماهنگ طوفان اباالفضلیا محمد عطایی نیا

شب ماهه ماه اومده ببین کی از راه اومده بیا با فطرس پر بزن اباعبدالله اومده خیر مقدم به حسین جونمو میدم به حسین هرجا رفتم آخرش برمیگردم برمیگردم برمیگردم به حسین دلارامه حسین آرزوهامه حسین میخوام داد بزنم که آقامه حسین باید خوب بدونه دنیا دنیامه حسین هرچی که فکر میکنم بهترین نامه حسین شب ماهه ماه اومده محمد عطایی نیا

جنان را من بدون خاک این معبر نمیخواهم جهان را ولای این زن و شوهر نمیخواهم مرا دادند دست مرتضی زهرا بزرگم کرد به این علت بجز صدیقه من مادر نمیخواهم تا رسیدم دم ایوان نجف فهمیدم نه فقط شاه نجف شاه جهان است علی شاه جهان فصولی عطایی نیا

به ساعت دفنم به وقت تلقینم همون لحظه‌ای که همش هراسونم تو می‌رسی بالا سرم و من از شوق سروده میخونم من هر نفسم هر تپشم اسم تو بردم گفتم که رقیه میرسه وقتی که مردم ریحانه رقیه ماه منه رقیه رقیه رقیه جونم به فدات رقیه رقیه رقیه دوباره بارونه دلم غزل خونه دو کاسه چشمم پیاله عشقه سه ساله عمر تو مرور هر لحظش رساله عشقه دلبستگی من اثر اسمه رقیه است چون روح خود فاطمه در جسم رقیه است مهتاب شبی رقیه رقیه رقیه رقیه لبخند عمو رقیه رقیه رقیه رقیه ای جان دلم رقیه رقیه رقیه رقیه جهان قشنگ تر شد درست زمانی که به خونه ارباب رقیه تابیده حسین سر سجاده و کنارش هم رقیه خوابیده این دختر و هم دل و هم راز باباشه این شاپرک با نمک ناز باباشه شیرین و شکر رقیه رقیه رقیه رقیه شاه بیت غزل رقیه شهد عسل رقیه رقیه رقیه ای جان دلم رقیه رقیه رقیه رقیه ریحانه رقیه محمد عطایی نیا

روی تو ماهه و چادرته مثل کهکشان راه شیری خاموش میشه خورشید تو صلاه ظهرم  وقتی که روتو می‌گیری تفسیر نور علی نوره وقتی تو روی دوش عمو میری مثل ماهی که به منزل شب چهاردهمش می‌رسه آخر از افق شونه عمو تو افق شونه علی اکبر برو بالا بالا برو بالا بالا از ابرا برو بالاتر روی دوش عمو ماه شب چهاردهم رقیه خانوم خانوم خانوم رقیه با خطبه‌هات پیچیده به هم تومار بنی امیه خانوم خانوم خانوم رقیه دستات کوچیکه ولی گره‌ها رو زود وا می‌کنه سفارش تو رو حسین با یه نگاه امضا می‌کنه زندگی سخت ما رو عشق تو زیبا می‌کنه کاری که نوح نکرده رو چه جوری با این سن می‌کنی تو محشرم برای ما تو عمو تو ضامن می‌کنی غیر ممکن رو فقط تویی که ممکن میکنی خانوم رقیه خانوم خانوم خانوم رقیه از تموم دنیا برات اگه عروسک بیارن رو زخمای عمیق تو نمی‌شه مرهم بزارن تموم تسبیح‌ها باید فضائلت رو بشمارن نقشه شومه یزید و با گریهات بهم زدی استخاره به کربلا هرچی زدم تو اومدی سیصد و پونزده مرتبه میگم رقیه مددی خانوم رقیه خانوم خانوم خانوم رقیه خانوم رقیه محمد عطایی نیا

هر کس به کسی داده دل و ما به رقیه لا حول و لا قوه الا به رقیه هرجا گره افتاد به کارت پدرم گفت یا رو به اباالفضل بزن یا به رقیه از بس که گرفتند شفا از حرم او باید که بگویند مسیحا به رقیه باید که بگویند مسیحا به رقیه محمد عطایی نیا

غم مبارک ماتم مبارک شب ظهور عشقم مبارک تولدت رو تنهایی میگیرم اگه از این غم مردم مبارک غم مبارک محمد عطایی نیا

همه دنیا برام نخوان تو بخوای کافیه عزیزم منمو اندک آبرویی همونم پای تو میریزم عجب حلوای قندی تو نگار دل پسندی تو روی دوش عمو عباس عجب ماه بلندی تو عجب تقدیر محکومی عجب لبخند معصومی عجب عشق دل انگیزی عجب خانومه خانومی یا رقیه یا رقیه دلبر رقیه محشر رقیه کلبت میمونم تا آخر رقیه زهرا رقیه حیدر رقیه اسمه  رو زنجیر نوکر رقیه تویی که همه لحظه هام تو غم شادی هام سهیمه با تو آشنا شدن همون نقطه عطف زندگیمه عجب صبح بهاری تو عجب زهرا تباری تو عجب ترکیب بی مسکین چه تیغ ذوالفقاری تو عجب رعدی چه طوفانی عجب لطفی چه بارانی تو زینب را علمداری به وقت شام لرزانی طوفان رقیه ایمان رقیه پاشیده نگاهت گردان رقیه برکت رقیه جرئت رقیه میدی به ملک الموت رخصت رقیه عجب حلوای قندی تو محمد عطایی نیا

تو عالم ندیده هیچکس عین علی اسلام نبی به زیر دین علی مولامون قدم زد و خلقت شد شروع از گردی که پا شد از نعلین علی رزاق حیدره خلاق حیدره کعبه ی دل عشاق حیدره شروع سخن علی و حسن ختام علی سپرده خدا بهش امور زمام علی علیه السلام علی مرام تمام علی زمین و زمان میگن مدد یا امام علی کعبه دل عشاق حیدره محمد عطایی نیا

داری بالای نیزه میری تاب بازی حرمله میکرد جلوت آب بازی خدا گلم رو دیگه نندازی میندازی پیش سنان نندازی ماشاءالله قد و قامتت به عباس رفته روی نیزه بستنت به عباس رفته خنجر خوردن تنت به عباس رفته به عباس رفته مادر گلوت مثل چشمای عباس رفته گل یاس رفته خلخال مادرت برا التماس رفته منم  و هزار آرزوی بر باد رفته آنام علی آنام علی تنهام علی محمد عطایی نیا

همه میگفتن چشماش به باباش رفته طرز نگاهاش به باباش رفته حالت لب هاش به باباش رفته حتی مژه هاش به باباش رفته حالا ترک های لبت به بابات رفته بی حالی بدنت به بابات رفته طرز گریه کردنت به بابات رفته به بابات رفته تیری که از گلوت رد شده به سینه بابات رفته به چشمات رفته نای تلزی کردن از رو لب هات رفته منم و هزار آرزوی بر باد رفته آنام علی آنام علی برگرد عزیز من تنهام علی آنام علی محمد عطایی نیا

نبودن تو علی اصغر عجب مکافاتی شده می‌بینه هرکی منو میگه رباب خیالاتی شده لالا لالا ای دین و دنیامو قربون خوش قد و بالامو قربون بزرگ شدی الان دیگه جوون رعنامو قربون لالا لالا دومادخونمو قربون آروم جونمو قربون مردی شدی واسه خودت سر و سامونمو قربون دوای دردم به جون تو حرمله رو حلال نکردم هنوز دارم دنبال گهوارت می‌گردم بند دل ما پاره میشه مادرت بیچاره میشه این سینه پاخورده من آخر برات گهواره میشه رنگ تو یهو پرید وای رباب گریبون واسط درید وای رباب رو لب بچه باید شیر باشه از لب تو خون چکید وای رباب نماز خوندن سر قبر تو شرمه هنوزم خون رو قنداقه گرمه چه جوری خاک روی جسمش بریزم خدایا استخون بچه نرمه حسرت خوردی از دار دنیامون غسلت دادیم با اشک چشمامون قول میدم اگه ورق برگرده و علی نمیره جوری لالایی بخونم حرمله گریش بگیره نبودن تو علی اصغر محمد عطایی نیا

زیر بارونم حس می‌کنم الان رو به ایوونم یه دل ناقابل دارم که اونم خونه‌ی آقامه اینو میدونم سرو سامونم تا نفسی باشه از تو می‌خونم منو ببخش که ناقابله جونم اگه تو لیلایی آره مجنونم به تو پناه آوردم از همه دنیا هوای دنیا با دلم نمی‌سازه خونه‌ی تو خونه‌ی مادریمونه مادر که بچش رو بیرون نمیندازه یا اباعبدالله حسین اباعبدالله شمع محفل‌ها موج عشقت رو میزنی به ساحل‌ها حرارت عشق تو گرمی دل‌ها دل به تو دادن دعبل و مقبل‌ها بال پروازی واسه من دنیای خوبی می‌سازی حرفامو میدونی محرم رازی خدا میشه راضی تو بشی راضی مثل همیشه ذره پروری کردی تو بزرگ مایی بزرگ دنیایی اسم تو دلهامونو زیر و رو کرده یا اباعبدالله چه اسم زیبایی یا اباعبدالله حسین اباعبدالله زیر بارونم محمد عطایی نیا

آقامون علیه مولامون علیه فرزندان بی بی زهراییم بابامون علیه حیدر حیدر حیدر حیدر همه دنبال حیدر دور تمثال حیدر همه عالم فدای حیدر و آل حیدر شرف الشمس حیدر همه جا بحث حیدر روی درب بهشت هم زده اند عکس حیدر همه عالم مست حیدر من شده ام پا بست حیدر همه دنیا و ما فیها میگرده روی دست حیدر آقامون علیه محمد عطایی نیا

همه ی زندگیمو زدم به نام حیدر مولای کردگار توی میدون انگار دل میبره با تیغ ذوالفقار من ارادتم هر روز میره بالاتر مثل قیمت دلار خدا علی رو میخواد که پرچمش بالا رفت دلم همیشه واسه آقا رفت منکر علی اومد بگه خلیفه خوبه صدا زد ابوبکرو برقا رفت توی این تاریکیا پر نور زندگی از برق چشم حیدر هر کی به شیعیان خیانت بکنه طرفه با خشم حیدر مولای کردگار محمد عطایی نیا

بی بی من اسم تو رو هر دفعه که خوردم زمین گفتم عمری تو غصه و غم ذکر مدد ام البنین گفتم مادرسقای حرم یادتم تو هر نفسی هر جا تو کارم گره خورد تو به داد من میرسی به چادرت بانو شدم پناهنده این که تو رو دارم لطف خداونده یا ام البنین مدد.... از هر کس هر چیزی خواستم همیشه منو معطل کرد آخر ذکر مددی ام بنین مشکلمو حل کرد روضه‌هات که جای خودش اسم تو واللهه شفاست حتی بی بی سفره تو اعتقاد ارمنیاست بازم بیا مادر گره گشایی کن ما رو شب جمعه کرببلایی کن یا ام البنین مدد.... مادر سقای حرم محمد عطایی نیا

من بمیرم برای تو ای پهلوان مادر جوون مادر کجا روضه واست بخونه مادر اباالفضل رفتی ای همدم و تکیه‌گاه مادر پناه مادر عزای تو روز سیاه مادر اباالفضل روضه می‌خونم برات کوچه به کوچه من شنیدم که زمین خوردی تو مادر ای فدای روی ماه تو عزیزم چشم زدن این دشمنا چشمت رو آخر روضه می‌خونم برات کوچه به کوچه من شنیدم دست تو از تن جدا شد وقتی فهمیدن حسین شد بی علمدار پای نامحرم توی این خیمه وا شد امون ای دل امون ای دل من بمیرم برای تو ای پهلوون مادر محمد عطایی نیا