حاج مهدی سلحشور

من تنهامحضر تو زانو میزنم با چشمم صحن تو رو جارو میزنم تو سختی تنها به شما رو میزنم حسین حسین... تو امیری تو خیر کثیری تو سختی زندگی تو دستامو میگیری سرو سرو ای حضرت دلبر تو شام سیاه دنیا تو ماه منیری ای شمش الضحی ای بدر الدجی قسمت کن بیام بازم کربلا دلتنگم من برای بین الحرمین اونجا که دوتا جنت در طرفین مهمونم تو بهشت عباس و حسین حسین حسین... کس و کارم ای صبر و قرارم با گوشه به گوشه حرم خاطره دارم تار و پودم ای بود و نبودم غیر کربلا کجا برم جایی ندارم ای شمس الضحی ای بدر الدجی قسمت کن بیام بازم کربلا ای ارباب ای محضر عزت و شرف ای ارباب با تو زندگی داره هدف روشن کن چشمام به ایوان نجف حسین حسین... کوه غیرت ای مظهر عزت خوبا میگیرن از تو هنوز فیض شهادت نمیدونم میشه باز بخونم یک بار دیگه تو صحن تو نماز جماعت ای شمش الضحی ای بدر الدجی قسمت کن بیام بازم کربلا نماهنگ غیر کربلا کجا برم مهدی سلحشور

حضرت رو آوردن برا بی احترامی به حضرت حضرت یه روز پشت دروازه‌ها نگه داشتن حضرت رو بردن تو خرابه ها تو سرای گداها بی احترامی کنن به حضرت وقتی حضرت به شهادت رسید سامرا به هم ریخت مردم اومدن هزاران نفر در تشییع جنازه حضرت شرکت کردن قیامتی شد بیست دو سال بیشتر نداره امام هادی علیه السلام برای این جوون مردم گریه کردن میگه دیدم امام حسن عسکری پا برهنه دنبال جنازه داره می‌دوه گریبان چاک میزنه هی به سر میزنه هی به سینه میزنه خورده گرفتن از شما بعیده در شان شما نیست تعبیر از منه حضرت فرمود موسی بن عمران ببین چه کرد من چطور گریه نکنم چطور ناله نزنم می‌خوام بگم آقا جان الحمدلله مردم اومدن چه تشییع جنازه‌ای اما زینب نگاه کرد بدن برادر بی غسل و کفن روی زمین افتاده بی احترامی به حضرت مهدی سلحشور

حضرت با اون حال بردن تو مجلس ملعون وقتی رسیدن که ملعون داره شراب می‌خوره به حضرت شراب تعارف کرد مگه غم بالاتر از اینم میشه گفتند شراب و دلت ای ماه کجا رفت از مجلس بغداد سوی شام بلا رفت لب پاره شد و ناله ی زینب به هوا رفت خون از گل روح ز جان اُسرا رفت شد مجلس اغیار همان بزم خرابه وقتی که سر افتاد به دامان ربابه دلت ای ماه کجا رفت مهدی سلحشور

جای ولی الله کجا بزم شراب است یه نیمه شب اومدن ریختن تو خونه امام هادی علیه السلام تصور کن اصلاً امام نه پدره وقتی چهار تا اراذل و اوباش نیمه شب بدون اجازه بی‌ادبانه در خونتو شکوندن از بالای بام ریختن بابا تو بی‌ ادبانه از خونه بردن بیرون چه حالی پیدا میکنی صدها هزار مثل پدران ما فدای یه تار موی امام هادی بی‌ ادبانه ریختن تو خونه امام هادی میگه وقتی اومدیم دیدیم حضرت رو خاکا نشسته هیچ زیر پای حضرت نیست داره قرآن می‌خونه گریه می‌کنه حضرت با اون حال از خونه بیرون کشیدن الحمدلله زن و بچه‌اش نبودن نگاه کنن ریختن تو خونه امام هادی مهدی سلحشور

تو آینه داری و کلام تو گهر بار در وصف تو ماندند چه گفتار و چه اشعار حقا که زلالی و نجیبی و نسب دار بر شیر ندارد اثری زوزه ی کفتار درعالم از این نکته هزاران اثر افتاد با آل علی هر که در افتاد ور افتاد بیراهه نرفتیم اگر هادی ما اوست ذکر ولی الله همان جلوه ی یا هوست چون شیشه ی عطری که به یک واسطه خوشبوست در چنته ی ما نیست به جز مرحمت دوست العبدُو ما فی یده کان لمولاه ازبرکت خورشید کند جلوه گری ماه تو آینه داری و کلام تو گهر بار مهدی سلحشور 

شبایی که بچه‌هاشو دور بستر جمع می‌کرد می‌گفت من دعا می‌کنم شما آمین بگید بچه‌ها توقع داشتن مادر برا خودش دعا کنه اما می‌دید یکی یکی همسایه‌هایی که در حقش بدی کردن اول دعا میکرد مادر جان خودت این همه محتاجی نحیفی لاغری تو بستر بیماری افتادی خودتون رو اول دعا کنید فرمودن اول همسایه‌ها رو باید دعا کرد از اون روز ما رو دعا کرده که الان سر سفره این خانواده نشستیم چطور باید شکرشو به جا بیاریم دعای مادر مهدی سلحشور

هر نفس با دل و جان میخونم سینه زنان خدا اسمشو روی دلا نوشته شد برازنده من که تو پرونده من سفر بعدیمو کربلا نوشته بارمو بستمو منتظر رفتنم روح من رفت حرم پشت سرش رفت تنم آرزومه توی جاده یه روزی حرم میام پای پیاده رزق و برکت اذن حرکت از امام رضا و دلبرش جواده علیکَ صلی الله حسین یا ثارالله یه روزی حرم بیام پای پیاده مهدی سلحشور

من همان زائري که مي داني بيقرار از تب پريشاني عابر کوچه هاي دلتنگي خسته از روزهاي حيراني مردي از خانواده سلمان عاشقي از تبار ايراني تشنة يک نگاه دلجويت تشنة آن شراب روحاني در نگاهم عريضه اي دارم که تو آن را نگفته مي خواني ذره اي هستم آفتابم کن خاک راه ابوترابم کن خسته از روز های حیرانی مهدی سلحشور از نگاهت حيات مي ريزد سرّ صبر و صلات مي ريزد از تجلي روشن ذاتت جلوه جلوه صفات مي ريزد دستگير هميشة عالم از رکوعت زکات مي ريزد از کراماتِ دست تو رزقِ همة کائنات مي ريزد لب اگر واکني زمين و زمان هستي اش را به پات مي ريزد تشنة خاک بوسي نجفم خاک راهت برات مي ريزد روز محشر ز تار و پود عبات بادبان نجات مي ريزد همة عمر در پناه توام شيعة مذهب نگاه توام خسته از روز های حیرانی مهدی سلحشور

علی مولای قنبری علی میزان داوری علی از لحظه الست علی ساقی کوثری یا علی مدد یا علی مدد به سرم زد هوای نجف شده ام آشنای نجف سحر آرزوی منه شبای نجف ای سردار خیبر ای خورشید محشر ذکر هر دو عالم یا حیدر یا حیدر یا حیدر یا حیدر **** علی یا فارِس العرب علی ای اولین اسد علی افتاده زیر پا سرِ امر ابن عبدود یا علی مدد یا علی مدد اسدالله و شیر حنین به خدا و نبی نور عین پدر آسمان و زمین ابالحسنین مرز حق و باطل تیغ ذوالفقارت میگرده دو عالم بر گرد مدارت یا حیدر یا حیدر مولای قنبری مهدی سلحشور

غزلی بخوان بشوَد عیان ، که امیرِ روز جزا علیست که حسابِ ما که عِقابِ ما ، که عذابِ ما همه با علیست نشد از غم ضُعَفا جدا ، و َ کسی که در پیِ هر گدا برَوَد شبانه و بی صدا ، ببَرَد لباس و غذا علیست همه رمز و راز جهان بدان ، شده در عبای علی نهان شد اگر کسی یَل و پهلوان ، به یقین که از دَمِ یا علیست همه دم بگو بِکَ یا علی ، که نفس علی که هوا علی که دوا علی که شِفا علی ، که دعای دفعِ بلا علیست ز علی کسی که جدا شود ، و اگرچه از خُلفا شود تو بِدان که یک شَبه لا شود ، به خدا که نونِ لَنا علیست بوَد اولین ، بوَد آخِرین ، شَهِ مسلمین ، شَهِ مومنین برو در صفاتِ خدا ببین ، نه علی خدا که خدا علیست بروَد فراتَر از آن چه که ، نرسیده بالِ ملائکه قَدَری که در دلِ معرکه ، درِ قلعه کنده ز جا علیست چه صلابتی و چه شوکتی ، چه شجاعتی و چه هیبتی به صفا و مروه چه حاجتی ، به صفا قَسم که صفا علیست نجف است و ساغَرِ تا لبه ، نجف است و مستی هر شبه نجف است و گیجی عقربه ، تب و لرزِ قبله نما علیست وَ به لطفِ پاکی مادرم ، نشدم حرامی و از سَرم نرود که بنده ی حیدرم ، سَنَد شرافتِ ما علیست شداگرکسی یل و پهلوان مهدی سلحشور

تاریخ مثل ساقی کوثر نداشته است اعجاز خلقت است و برابر نداشته است وقت طواف دور حرم فکر می کنم این خانه بی دلیل ترک برنداشته است دیدیم در غدیر که دنیا به جز علی آیینه ای برای پیامبر نداشته است سوگند می خورم که نبی شهر علم بود شهری که جز علی در دیگر نداشته است طوری ز چارچوب، در قلعه کنده است انگار قلعه هیچ زمان در نداشته است یا غیر لافتی صفتی در خورش نبود یا جبرئیل واژه بهتر نداشته است چون روز روشن است که در جهل گمشده است هر کس که ختم نادعلی برنداشته است این شعر استعاره ندارد برای او وقت طواف دور حرم مهدی سلحشور

یه نفر از خانما نیست الان بلند بشه بگه من هم خواهر شهیدم هم مادر شهیدم هم فرزند شهیدم ما یه خانمو سراغ داریم که هم خواهر شهیده هم مادر شهیده هم فرزند شهیده اونم حضرت زینب سلام الله علیها تازه اگه کسی باشه این ادعا رو بکنه کسی نیست بلند بشه بگه عزیز منو جلو چشمم کشتن این خونواده شهدا فقط خبر عزیزاشونو شنیدن دانلود روضه جلو چشم خواهر مهدی سلحشور

بهش گفتم حالا وقت این حرفا نیس، پاشو فرماندهی کن بچه های مردم دارن شهید میشن، میگفت شهید برونسی انگار مرده بود و اصلا توجهی به این خمپاره ها و حرف‌های من نداشت. گفت بعد از لحظاتی بلند شد و گفت: سید کاظم، گفتم بله، گفت سیدکاظم اینجا که من ایستادم قدم کن، ۲۵ قدم بشمار بچه های گردان رو ببر سمت چپ، بعد ۴۰ قدم ببر جلو. گفتم بچه ها اصلا” نمیتونن سرشونو بلند کنن عراقی ها تیربارو گرفتن تو بچه ها. چی میگی؟ گفت خون همه بچه ها گردن من، من میگم همین. گفت وقتی این دستورو داد آتیش دشمنم خاموش شد، ۲۵ قدم رفتم به چپ، ۴۰ قدم رفتم جلو، بعد یه پیرمردی بود توی گردان ما خوب آرپیچی می زد، یه دفه شهید برونسی گفت فلانی آرپیچی بزن، گفت آقای برونسی من که تو این تاریکی چیزی نمی بینم گفت بگو یا زهرا و شلیک کن. یا زهرا گفت و شلیک کرد و خورد به یه تانک و منفجر شد. تمام فضا اتیش گرفت و روشن شد. گفت اون شب ۸۰ تانک دشمن رو زدیم و بعد عقب نشینی کردیم. چند روز بعد که پیشروی شد و رفتیم شهدا رو بیاریم، رفتم اونجا که شهید برونسی به سجده افتاده بود و می گفت یا زهرا مدد، نگاه کردم دیدم جلومون میدون مین هست. قدم شماری کردم ۲۵ قدم به چپ دیدم معبریه که دشمن توش تردد می کرده. اگر من ۳۰ قدم می رفتم اونورتر توی مین ها بودم. ۴۰ قدم رفتم جلو دیدم میدان مین دشمن تموم میشه رفتم دیدم اولین تانک دشمن رو که زدن فرمانده های دشمن با درجه های بالا افتادن بیرون و کشته شدن. شهدا رو که جمع کردیم برگشتیم تو سنگر نشستم، گفتم آقای برونسی من بچه ی فاطمه ام، من سیدم، به جده ام قسم از پیشت تکون نمی خورم تا سِر اون شب رو بهم بگی، تو اون شب تو سجده افتادی فقط گفتی یا زهرا مدد، چی شد یه دفه بلند شدی گفتی ۲۵ قدم به چپ؟ ۴۰ قدم جلو، بعد به آرپیچی زن گفتی شلیک کن؟ شلیک کرد به یه تانک خورد که فرماندهان دشمن تو اون تانک بودن؟ قصه چیه؟ گفت سید کاظم دست از سرم بردار. گفتم نه تا این سِر رو نگی رهات نمی‌کنم، گفت میگم ولی قول بده تا زنده ام به کسی نگی گفتم باشه گفت تو سجده بودم همینطور که گفتم یا زهرا مدد، (توعالم مکاشفه) یه خانومی رو دیدم به من گفت چی شده؟ گفتم بی بی جان موندم؛ اینا زائرین کربلای حسین تو هستند، اینجا موندن چه کنم؟ گفت آقای برونسی جلوت میدون مینه، حرکت نکن، ۲۵ قدم برو به سمت چپ، اونجا معبر دشمنه، از اونجا بچه ها رو ۴۰ قدم ببر جلو میدون مین تموم میشه فرمانده های دشمن یه جا جمع شدن تو تانک جلسه دارن آرپیچی رو شلیک کن ان شاءالله تانک منفجر میشه و شما ان شاء الله پیروز میشی. خاطره توسل شهید برونسی به حضرت زهرا مهدی سلحشور

 بگذار تا این باده آتشگون بماند همرنگ با افسانه و افسون بماند بگذار تا در جبر ذهن كج‌مداران این كارها بر گردن گردون بماند رفتند یاران پرخروش و برنگشتند این داغ تا كی بر دل كارون بماند؟ شهرت ندارد عاشقی بی نام معشوق لیلی تجلی كرد تا مجنون بماند آری توان یك عمر از زلفش سخن گفت اما كجا بی لطف او مضمون بماند؟ یا رب ظهور یار را نزدیك‌تر كن در پرده تا كی حسن روزافزون بماند؟ وقتی كه خون پیروز بر شمشیر باشد كی نام عاشق بی نثار خون بماند؟ همراه موسی بودن این‌جا افتخار است اما برای آن‌كه با هارون بماند گفتی كه در زقّوم خود صهیون بمیرد گرم از طراوت شاخه‌ی زیتون بماند ما در تب غزّه خروشی تازه دیدیم از انقلاب سرخ تو آوازه دیدیم غزّه، زمینش، آسمانش، كوچه‌راهش مردان، زنان و كودكان بی‌پناهش هیهات مناالذله می‌گویند آری راه شرف را در تو می‌جویند آری آن‌جا كه دیدی با سپاهش آمده حر می‌ریخت از لب‌های تو اندرز چون در شكر خدا گفتی و مردم را شكایت خواندی در آن‌جا از پیمبر این روایت: دیدید اگر مصداق ظلم بی‌حد آمد دیدید اگر كه جائری بر مسند آمد فرقی نمی‌داند حلالی از حرامی اسلام را دیگر نمانده غیر نامی آن‌جا اگر گرم سكوت خویش بودید تنها به فكر كسب قوت خویش بودید حق است حق را كه شما را كور سازد همراه آن بیداد گر محشور سازد بگذار تااین باده مهدی سلحشور

من از باده حیدر مست مستم دلم را به سر گیسویش بستم غلام شاه نجف گشتم مولا نگین پادشهی داده دستم قوت جانم علی هر ضربانم علی جاری در رگ و خون و شریانم علی جان جانانم علی شاه و سلطانم علی ای پدیده خلقت سلطان نجف سایه سارت ایوان نجف بر سرم تو بباران آن باران نجف امیرالمومنین حیدر من از باده حیدر مست مستم دلم را به سر گیسویش بستم غلام شاه نجف گشتم مولا نگین پادشهی داده دستم قوت جانم علی هر ضربانم علی جاری در رگ و خون و شریانم علی جان جانانم علی شاه و سلطانم علی ای پدیده خلقت سلطان نجف سایه سارت ایوان نجف بر سرم تو بباران آن باران نجف امیرالمومنین حیدر از باده حیدر مهدی سلحشور من از باده حیدر مست مستم دلم را به سر گیسویش بستم غلام شاه نجف گشتم مولا نگین پادشهی داده دستم قوت جانم علی هر ضربانم علی جاری در رگ و خون و شریانم علی جان جانانم علی شاه و سلطانم علی ای پدیده خلقت سلطان نجف سایه سارت ایوان نجف بر سرم تو بباران آن باران نجف امیرالمومنین حیدر

شد این عرش اعلا قدمگاه مولا تا آیه اکملت نازل شد شده روشن دل ها به لبخند زهرا که شیعه امشب دینش کامل شد بساط شادیا جوره تا چشم دشمنا کوره علی علی علی علی علی امیر میخونه شبیه هارونه شده جانشین رسول الله شده یعسوب الدین امیر المومنین به اللهم واله من والا علی ای فاتح خیبر مدد یا مرتضی حیدر به کعبه ولادت به مسجد شهادت یگانه روح عدالت حیدر شد این عرش اعلا قدمگاه مولا تا آیه اکملت نازل شد شده روشن دل ها به لبخند زهرا که شیعه امشب دینش کامل شد بساط شادیا جوره تا چشم دشمنا کوره علی علی علی علی علی امیر میخونه شبیه هارونه شده جانشین رسول الله شده یعسوب الدین امیر المومنین به اللهم واله من والا علی ای فاتح خیبر مدد یا مرتضی حیدر به کعبه ولادت به مسجد شهادت یگانه روح عدالت حیدر آیه اکملت مهدی سلحشور