حاج ابراهیم رحیمی

عالم علی و نور جهانتاب زینب است مثل علی و مثل نبی ناب زینب است از جلوه های فاطمه سیراب زینب است تشنه حسین تشنه حسن آب زینب است یعنی که پنج تَن دل یک قاب زینب است این کیست این عقیله آقای کربلاست این کیست این که غیرت فردای کربلاست این کیست این رایتُ جمیلای کربلاست این کیست حضرت زهرای کربلاست عصمت کم است صاحب الالقاب زینب است آورده روی دست خودش جانِ خویش را آماده کرده است دو قرآن خویش را رو کرده است بر همه شیران خویش را دو گرد باد خویش دو طوفان خویش را خورشید این دو اخترنایاب زینب است زخم دل شکسته ی خود را که هَم گذاشت اذن دخول خواند به خیمه قدم گذاشت از خود گذشت و تحفه ای از بیش و کم گذاشت سنگِ تمام پیشِ امیرِ حرم گذاشت قبله حسین باشد و محراب زینب است زینب رسید و باز امام احترام کرد مثلِ علی ,حسین به پایش قیام کرد تا او سلام کرد خدا هم سلام کرد زینب که است؟آن که ادب را تمام کرد در کربلا معلم آداب زینب است دو مرد از قبیله یِ خود انتخاب کرد آیینه بودو رو به سوی آفتاب کرد با التماس دامن خود را پُر آب کرد بر روی نام مادرش اما حساب کرد فرمود این شکسته ی بی تاب زینب است بالی اگر که نیست برادر, دلی که هست آورده ام به شعله کشم حاصلی که هست حل کن به دست خویش مرا مشکلی که هست از من بخر دو هدیه ناقابلی که هست باور بکن که اول اصحاب زینب است رفتند سمت معرکه پر در بیاورند عباس گشته اند جگر در بیاوَرَند چون ذوالفقار تیغِ دوسر در بیاورند از یک یکِ سپاه پدر در بیاورند این دو دو موج بوده و سیلاب زینب است از دور دیدو گفت علمدار مرحبا بر ضربه هایشان صدو ده بار مرحبا بر دو امیر به دو جگردار مرحبا زینب شدند و حیدر کرار مرحبا اما میان خیمه ی بی آب زینب است اما رسید لحظه درخون صدا زدن خونین نفس نفس زدن ودست وپا زدن یک بار تیغ وبار دگر نیزه را زدن دوراز نگاه مادرشان بی هوازدن دربین خمیه شاهد گرداب زینب است یک نانجیب دشنه به ابرویشان کشید یک بی حیا دونیزه به پهلویشان کشید یک ناصبی که چکمه سر و رویشان کشید یک پیرمرد پنجه به گیسویشان کشید آنکه دوچشم او شده خوناب زینب است آمد غروب وخنده دشمن بلند شد وقتی صدای غارت و شیون بلند شد دو نیزه درمقابل یک زن بلند شد زینب نظر نکرد ولیکن بلند شد چشم حسین از سر نی ها به زینب است نور جهانتاب زینب است ابراهیم رحیمی

به دست و پای دل ، موی تو پیچید گم شده بودم اما روی تو تابید من ذره بودم ولی ماه شدم با خورشید ای مهربونم ای یار بدم میدونم ای یار اگه میشه همیشه پیشت بمونم ای یار علمدار علمدار علمدار تمام دنیامو زدم به نامت همه وجودم نورِ به احترامت حرفمو ساده می زنم خیلی می خوامت من اسمت و برای دلم میخونم ای عشق اگه میشه همیشه پیشت بمونم ای عشق من با کبوترای تو هم زبونم ای یار اگه میشه همیشه پیشت بمونم ای یار علمدار علمدار علمدار گم شده بودم ابراهیم رحیمی

خوشبختی یعنی همیشه دلت باشه با حسین آرامش توی وجودم وقتی که میگم حسین آرام جانم حسین روح و روانم حسین شاه سلام علیک

چی میشه تیر محبت از تو کمون نگاهت بشینه صاف توی قلب و دل غلام سیاهت حساب من با حسینه کتاب من باحسینه روز قیامتم آخر جوابم با حسینه یاحسین غریب مادر تویی ارباب دل من یه گوشه چشمه تو بسه واسه حل مشکل من پدر من، منو ارباب به کرم تو سپرده از توی دامن مادر دلمو اسم تو برده عشق تو بس که بزرگه از سر دنیا زیاده کاری با هستی نداره اونکه دلو به تو داده یه روزی میاد آقاجون روی چشمام پا میزاری می بریم تا کربلا و نمیزاریم تو خماری یاحسین غریب مادر تویی ارباب دل من یه گوشه چشمه تو بسه واسه حل مشکل من منم و شمعی که عمری تو حرم تو میسوزه چشاش و هر شب جمعه به کرم تو میدوزه حساب من با حسینه ابراهیم رحیمی

شوریده وشیدای توام شیرینی رویای منی تا به قیامت پای توام دین منی دنیای منی آقای منی آه با شهیدان تو یا حسین آه بر سر خان تو یاحسین آه به دلم حسرت کربلا آه کربلا کربلا کربلا آه کربلا کربلا کربلا حسین حسین حسین فانی در ذات احدی جان ابوفاضل مددی فانی در ذات احدی جان ابوفاضل مددی عاشق عشق ناب توام صاحب من ارباب منی آقای منی فانی در ذات احدی جان ابوفاضل مددی عاشق عشق ناب توام صاحب من ارباب منی آقای منی آقای منی آقای منی آه ساکن کربلا یاحسین آه خاک کویت شفا یاحسین آه به دلم حسرت کربلا آه کربلا کربلا کربلا شوریده وشیدای توام شیرینی رویای منی تا به قیامت پای توام دین منی دنیای منی آقای منی آه با شهیدان تو یا حسین آه بر سر خان تو یاحسین آه به دلم حسرت کربلا آه کربلا کربلا کربلا در شب ظلمت ماه منی دلیل عشقی راه منی نماز روحم سوی تو قبله ی من محراب منی آقای منی در شب ظلمت ماه منی دلیل عشقی راه منی نماز روحم سوی تو قبله ی من محراب منی آقای منی آقای منی آقای منی آه آیینه ی خدا آه شهیدازتن سر جدا آه دلیل عزت کربلا آه کربلا کربلا کربلا شوریده وشیدای توام شیرینی رویای منی تا به قیامت پای توام دین منی دنیای منی آقای منی

در جنگ جمل افتاده گره پیروز نبرد لبخند علیست این شیر جوان  فرزند علیست حسن ابن علی    سردار با جگر پدرش مرتضی است   جانم به این پسر وإِذَا زُلْزِلَتِ طوفان به پا شده شتر عایشه   افتاده در خطر عجل میرسد وقت عمل میرسد یل صف شکن فرزند یل میرسد زن فتنه افتاد از شتر بر زمین حسن فاتح جنگ جمل میرسد لشکر آمده کربلایی محمدرضا ناصری لشکر آمده محمدرضا ناصری