از حرم آمد برون جلوه ی پیغمبری حسین طاهری

از حرم آمد برون جلوه پیغمبری
با رخ زهرایی و با جنم حیدری
صحنه میدان بدل شد به عجب محشری
گفت انا ابن الحسین ریخت بهم لشکری
موقع جانبازی است رفته ز کف طاقتش
تیغ و سپر در کف و ذکر علی عادتش
خوانده حسین ان یکاد نذر قد و قامتش
با نگهی میکند از پدرش دلبری
ماه حرم مثل شیر بر دل اعدا زده
از برش تیغ او دشمن او جا زده
گرچه به رفتن شرر بر دل بابا زده
داده به لشکر نشان رزم علی اکبری

از حرم آمد برون جلوه ی پیغمبری حسین طاهری